STUIFDUINWANDELROUTE – 11 km.

Dat we niet ver moeten lopen om heerlijk te wandelen heb ik al tot vervelens toe herhaald op deze blog vrees ik. Bij deze nog een keer: op 16 kilometer van het deurtje van huisje Weltevree startte de wandeling die we gisteren aflegden: de Stuifduinwandelroute. Vlakbij toch?

De wandeling ontdekten we in een ROUTEN boekje, met dank voor de steeds fantastische wandeltips, team ROUTEN!!

Parkeren kan je thv het Provinciaal Domein Den Blakken in de Wegvoeringstraat 308 in Wetteren. Van daaruit voerde een lus ons via grote stukken jaagpad langs de Schelde, maar ook door de Kalkense Meersen en de Warandeduinen, en zo terug naar de parking. Onderweg is er ruimte om de inwendige mens te versterken onder andere bij CAFE DEN AARD: zeer gekend bij fietsers en wandelaars, want een heerlijke plek, met lekkere drankjes in een ruim assortiment, heerlijke taartjes van de eigen bakkerij, zelf gedraaid roomijs… En een groot terras waar het ook gisteren heerlijk zitten was, met uitzicht over de Schelde en het Veer. O ja, dat Veer, da’s ook een trekpleister op deze wandeling. Je moet namelijk van de ene naar de andere kant van de Schelde met een veer. Dat is altijd een bijzondere belevenis.

Ik genoot van deze prachtige toer in vrijwel zomerse omstandigheden, samen met guitarman, en herinner me vooral de unieke bomen die we tijdens onze wandeling tegenkwamen: oud, groot, sterk, energie-uitstralend. Verder veel paddenstoelen, licht dat reflecteert op het water van de snelstromende Schelde, bladeren in alle kleuren en tinten geel, bruin, rood, de aardse geur van de herfst, het ritselen van de afgevallen bladeren onder onze voeten, de steeds wisselende wolkenformaties….

Laat me je meenemen aan de hand van enkele foto’s die ik maakte met de feun:

Geniet van jullie zondag!!!

Myriam

JUST A PERFECT DAY

Vanmorgen was ik wonder boven wonder wakker en op om half negen. Dat gebeurt nooit, tenzij op werkdagen. Anne van ZONDER DANK.be brengt regelmatig de mooiste beelden van zonsopgangen en blauwe uren, ze gaat dan ook op een ontiegelijk uur de deur uit volgens mij :). Enfin, misschien heb ik me onbewust laten inspireren en zat ik daardoor wat vroeger dan normaal aan de ontbijttafel. Daar werd me een prachtig beeld voorgeschoteld, weliswaar nog vanachter glas.

Zicht vanaf de ontbijttafel

De zon scheen stralend en bracht ons op wandelgedachten. Daar hebben wij niet veel voor nodig natuurlijk.

We pikten een wandeling van een zestal kilometer uit het ROUTEN aanbod. Een wandeling door het Drongengoedbos, ondertussen overal welbekend door de grote drommen mensen die er in de herfst naar toe trokken waardoor wegen moesten afgezet worden en zo. Maar ik dacht, het is winter, het is nog (relatief) vroeg, dus dat zal wel meevallen.

Geleid door Waze kwamen we rond elf uur aan parking POL. Daar stond al aardig wat volk geparkeerd, en bovendien was het van daar nog een viertal kilometer naar het beginpunt van de geplande tocht. Ter plekke improviseren dan maar en een wandeling kiezen die aan parking POL begint. Best wat keuze. We kozen voor de wandeling met het rode driehoekje, ongeveer acht kilometer. Dat zou ons zeker lukken, ah ja!!

Na deze wandeling begrijp ik waarom Drongengoedbos zoveel succes heeft!!! Dit was één van de mooiste wandelingen ooit. En het wordt nog beter: er was geen kat te zien tijdens onze tocht, enfin, hier en daar eens een eenzame of tweezame wandelaar of fietser, maar echt NIET druk. Waar al dat geparkeerde volk dan wel naar toe trekt is me een raadsel, maar in elk geval volgden ze niet het pad dat wij kozen. Wij blij!!!

Het aller allermooiste moment, ik kreeg er echt tranen van in mijn ogen, was dat waarop een hele roedel herten het bospad overstak. Ik was zo onder de indruk, en wou ook niets missen van het moment, dus ik heb geen foto’s. Maar het was indrukwekkend mooi.

De paden lagen er bevroren bij, hier en daar was het spekglad. Maar vooral héél erg modderig. Onze stevige stappers hebben weer hun nut bewezen.

Deze paden waren wat minder leuk, alhoewel ik het kind in mij voel bovenkomen als ik zo mag zompen in de modder. Goede schoenen en dan kan dat hé.

Laat voor de rest van mijn verhaal de foto’s voor zich spreken.

Ik ben een boomknuffelaar. Echt. Zalig gevoel, gewoon eens doen!!!

Dit was heerlijk. Hoop dat jullie ook hebben kunnen genieten in alle veiligheid van deze mooie zondag

Groetjes LOLA

Gastblog

Een tijdje geleden vroeg een bloggende buurvrouw 😉 of er mensen bereid waren om een gastblog te schrijven op haar blog? Ja, natuurlijk, waarom niet? Ik stuur jullie hier de link naar haar blog door, zodat wie de blog gemist heeft, hem alsnog kan lezen. En zo kunnen jullie ook kennismaken met Ann en haar knappe blog: https://www.zonderdank.be/saturnein/

Echt de moeite waard om eens te gaan lezen!!!

https://www.zonderdank.be/saturnein/2020/05/25/gastblog-no-love-at-first-sight/

Dank je wel buurvrouw!! Tot eens in real life misschien hé?

LOLA!

%d bloggers liken dit: