JUST A PERFECT DAY

Vanmorgen was ik wonder boven wonder wakker en op om half negen. Dat gebeurt nooit, tenzij op werkdagen. Anne van ZONDER DANK.be brengt regelmatig de mooiste beelden van zonsopgangen en blauwe uren, ze gaat dan ook op een ontiegelijk uur de deur uit volgens mij :). Enfin, misschien heb ik me onbewust laten inspireren en zat ik daardoor wat vroeger dan normaal aan de ontbijttafel. Daar werd me een prachtig beeld voorgeschoteld, weliswaar nog vanachter glas.

Zicht vanaf de ontbijttafel

De zon scheen stralend en bracht ons op wandelgedachten. Daar hebben wij niet veel voor nodig natuurlijk.

We pikten een wandeling van een zestal kilometer uit het ROUTEN aanbod. Een wandeling door het Drongengoedbos, ondertussen overal welbekend door de grote drommen mensen die er in de herfst naar toe trokken waardoor wegen moesten afgezet worden en zo. Maar ik dacht, het is winter, het is nog (relatief) vroeg, dus dat zal wel meevallen.

Geleid door Waze kwamen we rond elf uur aan parking POL. Daar stond al aardig wat volk geparkeerd, en bovendien was het van daar nog een viertal kilometer naar het beginpunt van de geplande tocht. Ter plekke improviseren dan maar en een wandeling kiezen die aan parking POL begint. Best wat keuze. We kozen voor de wandeling met het rode driehoekje, ongeveer acht kilometer. Dat zou ons zeker lukken, ah ja!!

Na deze wandeling begrijp ik waarom Drongengoedbos zoveel succes heeft!!! Dit was één van de mooiste wandelingen ooit. En het wordt nog beter: er was geen kat te zien tijdens onze tocht, enfin, hier en daar eens een eenzame of tweezame wandelaar of fietser, maar echt NIET druk. Waar al dat geparkeerde volk dan wel naar toe trekt is me een raadsel, maar in elk geval volgden ze niet het pad dat wij kozen. Wij blij!!!

Het aller allermooiste moment, ik kreeg er echt tranen van in mijn ogen, was dat waarop een hele roedel herten het bospad overstak. Ik was zo onder de indruk, en wou ook niets missen van het moment, dus ik heb geen foto’s. Maar het was indrukwekkend mooi.

De paden lagen er bevroren bij, hier en daar was het spekglad. Maar vooral héél erg modderig. Onze stevige stappers hebben weer hun nut bewezen.

Deze paden waren wat minder leuk, alhoewel ik het kind in mij voel bovenkomen als ik zo mag zompen in de modder. Goede schoenen en dan kan dat hé.

Laat voor de rest van mijn verhaal de foto’s voor zich spreken.

Ik ben een boomknuffelaar. Echt. Zalig gevoel, gewoon eens doen!!!

Dit was heerlijk. Hoop dat jullie ook hebben kunnen genieten in alle veiligheid van deze mooie zondag

Groetjes LOLA

Another little treasure.

We krijgen er maar niet genoeg van. Van zodra het ook maar enigszins droog is én het ook zo belooft te blijven, springen we onze stapschoenen in en spurten we naar één of ander mooi startpunt om de Vlaamse natuur van naderbij te bekijken. Vlaamse natuur, jawel, die is er nog, en hoe. Ik verbaas me er elke keer opnieuw over. Ik loop toch al enige jaren rond hier in de buurt, en veel van die prachtige plekken heb ik nog nooit eerder gezien. Raar toch dat er eerst een duivels virus de wereld moet belagen, vooraleer ik in eigen streek de schoonheid ten volle leer ontdekken? Als dat geen bewijs is voor de theorie dat elk nadeel ook zijn voordeel heeft.

Zo gingen we de laatste zonnige dag richting natuurgebied Den Dotter in de buurt van Aaigem. Nog nooit gehoord van Aaigem? Ik ook niet, maar het schijnt het dorp te zijn waar Jan De Wilde woont. Parkeren konden we zoals wel vaker aan de kerk, in dit geval die van Aaigem, van waar de wandelroute ook startte.

Het grootste deel van de wandeling bestaat uit verharde weg, waarop het makkelijk stappen is. Maar, dat is niet de hele tijd het geval. Meer op het einde zit je toch weer vast in de modder. Aangepast schoeisel is een vereiste!!

Wat ik zo tof vind aan wandelen in deze tijd van het jaar, dat zijn de voortdurend veranderende wolkenpartijen. Die zijn vaak zo ontzettend mooi. Ik hoop dat ik er een paar heb kunnen vangen met mijn feun, zodat jullie mee kunnen genieten.

Een andere geschikte naam voor deze wandeling zou kunnen zijn: de badkuipwandeling. Wil je graag een bad nemen in de vrije natuur en hecht je niet al te veel belang aan hygiene en privacy? Dan kom je tijdens deze wandeling helemaal aan je trekken. Ik heb alle badkuipen gefotografeerd die ik onderweg tegenkwam (éénmalige actie, dat doe ik geen twee keer) en dat waren er zeker meer dan twintig! Handig om de dieren te drinken te geven, maar niet echt passend in het landschap, en naar milieuvriendelijkheid heb ik ook mijn twijfels… Hieronder een bloemlezing 😉

MAKE YOUR CHOICE!!

Naast badkuipen spotten we ook heel wat diertjes, gedomesticeerd in meer of mindere mate…

Het bruine paard hierboven ziet er best aardig uit, maar het beet gewoon!! Gelukkig had ik een dikke jas aan. Heb je ooit 🙂

Mijn uiteindelijke wandeldoel, heb ik daar al iets over verteld? Ik wil met gemak meer dan twintig kilometer per dag aankunnen. Mijn streven is om bij elke wandeling verder te geraken, maar probleem hierbij is dat we té laat vertrekken. In de winter wordt het te snel donker om dan nog ver te stappen. Maar ik geef niet op. Moet lukken, tenminste als de gezondheid geen roet in het eten gooit.

Tot gauw,

Lola

LITTLE TREASURES.

Gelukkig zijn ze er nog in deze droeve duistere tijden… de little treasures.

De wandelingetjes in de natuur die ons hoofd leegmaken en ons doen beseffen dat er nog leven is, ook tijdens corona.

In tegenstelling tot de eerste lockdown mogen we nu wel verder weg om de benen te strekken en dat doen we graag. Altijd dezelfde buurt is niet zo stimulerend.

Mijn favoriete site om wandelingen te zoeken is deze van routen. We hebben al heel veel mooie trajecten ontdekt met deze app. De kaarten kunnen gedownload worden als gpx bestand en zo rechtstreeks in je wandel app, bij mij is dat KOMOOT, worden opgeladen. Nice!!

Deze keer kozen we voor de Kravaalboswandelroute, een kleine acht kilometer door een grote verscheidenheid aan landschapsschoon.

We parkeerden in Meldert, langs de kant van de weg, rechttegenover café BIJ STINE, zoals alles ook gesloten natuurlijk😔

Geniet mee met de foto’s die ik onderweg nam.

En een heel specialleken, gekiekt op het kerkhof. Zo’n beelden roepen bij mij direct allerlei vragen op…

Een nog vers boeket in een vuilnisbak ter hoogte van de kerk… een fout gelopen huwelijk? Een niet geapprecieerde laatste groet?…

Het heeft zo’n deugd gedaan mensen.

Ik kan het iedereen aanbevelen!!

Gaan met die banaan!!

Keep things safe, people

Lola

SEEFELD in TIROL, a fairytale.

Zoals jullie al konden vermoeden na het lezen van mijn vorige blog TRAINSPOTTING XXL bevind ik mij momenteel in het buitenland, samen met Beertje Brom. Meer bepaald in Seefeld in Tirol, een feeëriek dorpje in de Oostenrijkse Alpen, gelegen tussen Innsbruck en Garmisch Partenkirchen. Wat doet een vrouw die noch skiet, noch snowboard noch langlauft in het putje van de winter in een Oostenrijks dorp? Dat wil ik jullie graag vertellen, dus lees snel verder 😉

Beertje Brom is sinds zijn prilste jeugd een fervente skiër. De man leeft helemaal op bij het zien van een fiks pak sneeuw, een paar skilatten en de vermelding zwarte piste hier. Dus voor hem is Oostenrijk tijdens de winter een voor de hand liggende keuze. Zelf ben ik niet gebeten door die microbe, en ik wil er mij ook niet meer door laten bijten, wegens angst om te vallen en te breken 😦

Er werd dus gezocht naar een compromis: een dorpje/hotel waar voldoende te beleven valt voor een niet-skiënd meisje enerzijds, en waar anderzijds voldoende pistes waren om de ware liefhebber te plezieren. Onze zoektocht bracht ons naar Seefeld, in WELNESSHOTEL SCHÖNRUH, waar we terechtkwamen via TUI reizen.

Normaal gaan wij buiten de schoolvakanties op reis, want kleine kindjes hebben we niet meer, maar door omstandigheden moesten mochten we nu toch in de krokusvakantie een weekje weg. Het aanbod van bovengenoemd hotel was héél mooi, en we boekten een weekje weg . Nog geen moment spijt van gehad!!

Wat is er dan zo speciaal aan dit hotel?

Eerst en vooral ligt het in een prachtig dorp, met een typisch kerkje, vele romantisch uitziende hotels, en écht Oostenrijkse huizen. Bovendien stopt er een trein op nog geen 800 meter van ons hotel. Een pluspunt als je met de trein reist 😉

Het hotel zelf is sprookjesachtig mooi, een karakteristiek hotel uit de streek met veel hout, balkonnetjes, maar helemaal aangepast aan de eisen van de moderne reiziger die veel gewoon is.

Zonder dat we daarvan op de hoogte waren vóór de boeking, bleek het hotel ADULTS ONLY te zijn. Ik zou daar nooit uit mezelf op zoek naar gegaan zijn, dol als ik ben op kindertjes, maar ik moet eerlijk zeggen dat de volstrekte rust hier echt wel deugddoend is.

Bij het inchecken kregen we te horen dat we een gratis upgrade kregen van de kamer. Die was dan ook erg ruim, met een prachtige badkamer voorzien van alle comfort (inloopdouche, dubbele wastafel, véél plaats om je toiletspullen te plaatsen). Verder een zithoek met alweer véél bergplaats, een zetel en tv en dan de mega ruime slaapkamer met groot bed (jammer genoeg twee éénpersoonsmatrassen in plaats van één grote tweepersoonsmatras…), en alweer kasten, kasten kasten…Het uitzicht uit de slaapkamer was minder: een muur. Niet echt een probleem tijdens de winter, bovendien was het uitzicht uit de leefhoek wel heel mooi.

Het hotel is enorm groot, maar blijft toch gezellig aandoen. Nooit kitscherig al is de stijl representatief voor wat we als echt Oostenrijks bestempelen.

Wil je nog steeds weten wat een niet skiënde vrouw hier kan beleven? Hier komt het:

  • Heerlijk eten: ontbijt en avondmaal zijn fantastisch, aan alles is gedacht. You name it, they have it Bovendien is een halfpension hier gelijk aan een volpension. Dat houdt in dat je tussen één uur en vier uur kan lunchen: er staat dan een buffet klaar met soep, een hoofdgerecht, sla, desserten, … teveel allemaal. Ik heb er zelf maar één keer gebruik van gemaakt. Ik wil nog kunnen stappen als ik hier vertrek…
  • Suuuuuper wellness: een saunacomplex om u tegen te zeggen, met wel zes verschillende sauna’s en een zen rustruimte. Daarnaast een groot binnenbad, een bubbelbad, een buitenbad op het dak van waaruit je ook tijdens de winter de schoonheid van de omringende bergen kan bewonderen, bij een temperatuur die je niet doet beseffen dat je buiten bent. Tenslotte ook een beautyfarm waar je allerlei behandelingen kunt boeken.
  • Er zijn héél wat geruimde wandelpaden in de omgeving, zodat je zelfs zonder sneeuwschoenen of skilatten mooie wandelingen kan maken, en dat niet alleen in het dorp.
  • Voor wie een zeer goed gespijsde portemonnee heeft is shoppen ook een alternatief. Bij mij beperkte dit zich tot wat lèche fenêtre. (De prijzen vond ik er behoorlijk over.)

LOLA (still) loves it!!! As for the man: een skigebied met méér zwarte pistes zou beter geweest zijn, maar dit was een goed compromis 🙂

%d bloggers liken dit: