JUST ONE LAST TIME : IRELAND

Nog één keer neem ik jullie mee op mijn rondreis door Ierland, met mijn twee schatten.

De vorige keer vertrokken we naar Dingle, en daar neem ik de draad terug op. Veel regen hebben we niet gehad, en als het al eens regende tijdens onze trip, dan tijdens de nacht, of terwijl we in de auto zaten. Prima geregeld dus 🙂 Zo ook tijdens onze rit van Killarney naar Dingle: het regende pijpenstelen, en hoe dichter we bij Dingle kwamen, hoe harder het ging regenen. Dankzij onze fantastische chauffeur kwamen we veilig aan in DINGLE HARBOUR LODGE B&B, waar we rennend naar binnen stormden om toch niet té nat te worden. Super vriendelijke mensen, zeer mooi gelegen in tijden van mooi weer, de kamer vond ik minder, vooral omdat we in dezelfde prijscategorie zaten van alle andere hotels die we bezochten. Het ontbijt de volgende ochtend maakte dan weer erg veel goed.

Oudste besliste wat uit te rusten van wat zonder twijfel een vermoeiende rit was. Jongste en ik vertrokken goed uitgedost tegen het toch wel gure weer om Dingle City te bezoeken.

Het zonnetje was snel weer van de partij, en toonde een aantrekkelijk stadje, dat zich nog helemaal aan het voorbereiden was op de komst van toeristen. Het was er een beetje doods, maar we genoten toch van de schilderachtige geveltjes, en van een lekker avondmaal in een verder helemaal lege pub.

De volgende ochtend vertrokken we voor de SLEA HEAD DRIVE, een weg die deel uitmaakt van de WILD ATLANTIC WAY. Wat een weg, wat een views… Ik was erg blij dat oudste kind reed, want zelf zou ik die smalle weggetjes niet zo fijn gevonden hebben.

Kijk met mij mee naar de prachtige zichten….

Die avond moesten we naar Tralee, dus na deze prachtige omzwerving namen we CONNOR PASS om van Dingle in Tralee te komen. Weer werden we getrakteerd op de meest sensationele zichten.

En dan is er Tralee, waar jongste een semester studeert. Daar logeerden we samen nog een nachtje in een fijn hotel: THE ASHE HOTEL

We bezochten het studentikoze Tralee, met zijn mooie park, vele fijne eet- en drinktentjes en winkeltjes. Je kan er ook heel mooi wandelen in de omgeving.

Maar over deze laatste dag hing al wat weemoed. Afscheid nemen van de jongste, en weten dat ik haar nog niet direct zal terugzien, afscheid nemen van het intense samen zijn gedurende een week, beseffen hoe ik dat had gemist, en weten dat het nog lang zal duren voor dit nog eens kan. Weemoed dus, maar ook vreugde om te zien dat jongste het erg goed stelt daar en géén heimwee heeft, om te zien dat jongste en oudste zo goed overeenkomen samen. Vreugde om de prachtige tijd die we samen hebben mogen doorbrengen, nog voor er werkelijk sprake was van CORONA.

Het was wondermooi, en ik geniet nog elke dag na.

Lola

Meanwhile in Ireland

Het jongste kind zit momenteel in Ierland, Tralee om precies te zijn. Niet om vakantie te vieren, al hoop ik dat ze elke dag daar als een feest ervaart, wel om te studeren aan The Institute of Technology Tralee. Raar maar waar, daar wordt ook lesgegeven aan studenten in de psychologie. Wat psychologie met technology te maken heeft weet ik niet maar goed, what’s in a name?

Ongeveer een maand geleden is ze daar neer gestreken, en ja, we missen haar. Ook al wonen we al lang niet meer onder hetzelfde dak, het is toch anders als ze op vijftien minuten met de fiets woont, dan als ze op anderhalf uur vliegen verblijft.

Dankzij de moderne technologie is er wel wat contact, dus me very happy. 😊

Ze verblijft samen met een vriendin in een vierkamerappartement, met nog twee Ierse studenten. Het uitzicht is fabuleus.

Geef toe, er zijn akeliger plekken op de wereld😍

Tussen de zware studies door wordt er al eens tijd genomen om de sfeer op te snuiven😊

… in een echte Ierse pub
Niet zo Iers maar toch in Tralee, Chinees Nieuwjaar
Lekker uitwaaien…


Mmmmm
Look, the Dingle dolphin
Dat het er plezant uit ziet…

Laat dit een voorsmaakje zijn van het uitgebreide verslag van mijn bezoek daar, samen met oudste kind.

Lola heeft er zin in!!!