OUDE KALE

Neen hoor, dit is geen oneerbiedige blog over een man op leeftijd die wat door zijn haar heen zit. Totaal niet!!! Foei hoe kun je zoiets denken van mij?

Dit blogje gaat over een wandeling in de relatieve nabijheid van mijn kot. Veel wandelen doen we niet meer, nu we de smaak van de fietstochten helemaal te pakken hebben. Maar gisteren leek het ons een ideaal moment om 10000 stapjes te zetten. De wind ging helemaal door zijn dak en fietsen vind ik dan toch iets minder aangenaam. Daarentegen kan eens goed uitwaaien te voet wonderen doen met een mens. Dus we besloten een stukje van de OUDE KALE VALLEI te ontdekken. Eerst toch een halfuurtje met de auto tot aan het vertrekpunt in Merendree. Bijna vonden we de dood 😉 nog voor we vertrokken waren, toen een boomtak vlak voor onze auto op de baan belandde, nog in onze straat. Gelukkig net naast en niet op de auto. Toch even schrikken.

De drukte op de weg is hallucinant. Ik heb het altijd lastig gehad met al die chaos op de weg, en door de vele weken gedwongen inperking van het verkeer (wat ik op zich wel heerlijk vond) ben ik nog gevoeliger geworden… Pffff

Merendree is echter een vriendelijk, gezellig en pittoresk dorpje, dus het drukke verkeer was snel vergeten.

Het was een serieus tijdje zoeken naar het beginbordje van de wandeling. Na veel ronddrentelen en zelfs rondvragen vonden we het bordje aan de overkant van de straat…

De wandeling zelf is prachtig. Wat hebben we toch een mooie natuur in de buurt van Gent. We waren niet alleen op deze wandeling maar echt druk was het ook niet. Geniet mee met mij van de schoonheid van de natuur onderweg.

We spotten zelfs een BV 😉 Joke Schauvlieghe maakte dezelfde wandeling met man en kind. Hopelijk was ze niet op zoek naar extra bomen om te kappen? (Ah neen, daar is mevrouw niet meer bevoegd voor gelukkig;))

Nu en dan hadden we schrik dat bomen op onze hoofden terecht zouden komen, of dat we zouden wegvliegen op de wind, maar uiteindelijk kwamen we (weliswaar na tien kilometer) in de bewoonde wereld terug. Nog een fotootje van Het Aards Paradijs van Lieven Lootens, gesloten door de coronacrisis natuurlijk maar wel takeaway mogelijk blijkbaar. Ooit hoop ik daar eens te kunnen gaan eten.

Het Aards Paradijs

Het is een wandeling die zeker de moeite waard is. Probeer het zelf ook eens uit. Vakantie in eigen land en zo, weet je wel.

LOLA

CORANTAINE CHRONICLES PART II

Wat een heerlijk Paasweekend is dit. De natte droom van elke horeca uitbater van Knokke tot Orval, van iedereen die paasvakantie heeft. Ware het niet dat de CORONA crisis roet in het eten heeft gegooid. Zo jammer… Maar goede brave burgers als we zijn, volgen we strikt de maatregelen en zien we noch familie, noch vrienden, tenzij online. Buiten mogen we gelukkig wel (nog), dus daar kunnen we dan wel optimaal gebruik van maken.

Zowel gisteren als vandaag planden we een fietstocht vertrekkende vanuit ons kot, en richting natuur. Gisteren reden we richting Wetteren, vandaag reden we richting De Pinte. Wat een weelde aan mooie rustige plekjes hebben we toch in de buurt van Gent. Echt iets om dankbaar voor te zijn.

Wat me opviel gisteren was dat iedereen, of toch bijna iedereen zich netjes aan de regels hield. Fietsen of wandelen per twee, flink aan de kant gaan als er iemand aankomt. De meeste mensen houden zich er absoluut wel aan. Het enige nadeel is natuurlijk dat het onmogelijk is om social distancing te realiseren als je met héél véél mensen op de weg bent. De eerste veertig kilometer gisteren was het helemaal niet druk, maar dat veranderde toen we een stukje van de SCHELDEDIJK moesten doen, samen met honderden andere fietsers en wandelaars. Zelfs met de beste bedoelingen kan je daar niet de nodige afstand bewaren. ONMOGELIJK. Hoe breed is de dijk? Of bij uitbreiding elk fietspad? NIiet breed genoeg om voldoende afstand te kunnen houden als je iemand wil voorbijgaan, zonder zelf in de coulissen te belanden. En al zeker niet als er honderden mensen fietsen wandelen en skeeleren op dat fietspad….

Vandaag had ik nog een mooie ervaring in dat kader. Ik fietste met mijn partner op een pad waarvan alleen een zéér smalle middenstrook geasfalteerd was, aan weerszijden daarvan een eveneens zeer smalle strook kassseien, in een sterke helling naar de boorden van het pad. Ik zag van rechts een loper aankomen, en ik hoopte dat hij mij zou laten voorgaan met mijn toch iets snellere e-bike. Maar neen, hij voegde in naast mij. Ik kon de kasseien op om meer afstand te creëren maar dan lag ik geheid tegen de vlakte. En toen sprak hij mij ook nog aan met de woorden: gelieve voldoende afstand te bewaren. Echt waar. Ik snap het niet, eerlijk niet.

Enfin, niet zeuren. We hadden twee prachtige fietstochten, met fantastisch weer, en we dronken een lekker kopje koffie met taart bij het thuiskomen. Ook plezant.

Dat het fijn was. Hopelijk blijft het mogelijk om te fietsen volgende weken…. Ben benieuwd

Lola