DIRTY LITTLE TREASURES

Jaja, ze was er weer vandaag. De zon!!! Wat minder warm dan gisteren maar toch nog steeds behoorlijk warmer dan je zou verwachten op de twintigste november. Ik was dan ook lichtelijk overdressed voor het aangename wandelingske dat we in gedachten hadden. Een kleintje alweer, wegens te laat vertrekken zoals steeds. En wegens nog boodschappen moeten doen én vroeg donker. Deze keer kozen we voor een wandeling die we vonden op ROUTEN. Dé inspiratiebron bij uitstek voor mooie wandelingen, maar met de huidige wandelexplosie omwille van corona niet altijd voor rustige wandelingen. Dat laatste viel echter best mee vandaag.

Tussen het grote aanbod wandelingen op ROUTEN vonden we er een aantal langs loslopende dieren. En daaruit kozen we dan weer de piepkleine wandeling die van start ging in Ename.

Ik was er nog nooit geweest, in Ename. Wat een charmant dorpje. Een héle oude mooi onderhouden kerk, daterend uit de jaren 1000. Ooit moet er ook een abdij hebben gestaan, en op die site is nu het PROVINCIAAL ARCHEOLOGISCH MUSEUM. Dat was met de huidige maatregelen natuurlijk niet te bezoeken, maar in elk geval wil ik daar zeker nog eens naar toe.

Het enige wat me bijzonder stoorde in dit voor de rest vredige dorpje, is de grote baan die er doorheen loopt, en waar men in plaats van de ideale dertig kilometer per uur behoorlijk sneller gaat. Op de kasseien daar geeft dat een vreselijk lawaai. Ocharme de mensen die wonen aan deze weg.

We konden makkelijk parkeren in de buurt van kerk en startpunt. Heel grappig beeld in de auto waarvoor we parkeerden, dat wil ik jullie niet onthouden:

Een welgemeende fuck you 🙂

Ook al was het een korte wandeling van een zes kilometer, ze was toch behoorlijk pittig. Het ging met momenten goed omhoog, maar vooral de staat van het pad was abominabel. Het leek meer een modderpoel dan een pad. Je moest héél goed uitkijken om geen schuiver te maken. Dat hindert de mens die de omgeving volledig op zich wil laten inwerken.

Voor de rest: prachtig dat Ename bos. Van loslopende dieren echter hebben we enkel de excreties gespot hier en daar. De enige dieren die we er ontmoeten waren een aantal huis-, tuin- en keukenkoeien in een omheinde wei, maar geen los wandelende runderen of paarden. Zo jammer 😦

De enige dieren die we gespot hebben 😉

Hier een proevertje voor het geval jullie van op afstand willen meegenieten:

Ook weer een mooie bed and breakfast ontdekt in hartje Ename, goed om te onthouden voor na de crisis…

Vergeet je laarzen niet als je deze wandeling zou maken! Onmisbaar attribuut.

Keep it safe!!

Lola

LITTLE TREASURES

Op een onverwacht moment kom je ze tegen, die little treasures. De kleine motherfuckers verbergen zich goed, je moet er per accident tegenop botsen als het ware. Dat overkwam ons afgelopen weekend.

In onze zoektocht naar een mooie wandeling in de prachtige natuur, waar de rust niet zou verstoord worden door duizenden quarantaine wandelaars, ontdekten we zo’n parel. Ik aarzel om er over te schrijven, maar goed, zo vaak wordt mijn blog nu niet gelezen dat het schrijven over een welbepaalde plek tot een volksverhuizing zou leiden 🙂

Ik waarschuw, het is een piepklein wandelingetje, slechts 6 km, maar het is een treasure. ECHTIG en TECHTIG!!

Om zeker rustig te kunnen wandelen kozen we ervoor om rond de middag te vertrekken. Dat bleek een schot in de roos. De parkeerplaatsen achter de kerk van Nokere waren nog niet voor een kwart gevuld. De zon scheen alsof het juli was in plaats van november, een échte indian summer. Wat een delight.

Nokere is een piepklein dorpje in de buurt van Kruishoutem. De E17 is vlakbij maar daar heb je op geen enkel moment tijdens deze wandeling last van.

Woorden schieten te kort om de pracht van deze streek te beschrijven, dus laat ik mijn camera spreken.

Prachtig niet?

Voor deze wandeling heb je geen speciale conditie nodig, ze is dan ook maar zes kilometer lang. Maar het heuvelt wel hier en daar, dus een klimmetje moet je wel aankunnen. Een kleintje weliswaar. Verder heb je een paar stevige wandelschoenen nodig want hier en daar moet je door het weiland of langs aardewegeltjes die wat zompig zijn op dit moment van het jaar. Maar geen kat hier!!! GEEN KAT. Terwijl het Muziekbos, waar we vorige week wandelden, afgesloten was wegens te druk, kwamen we in Nokere zo goed als niemand tegen. ZALIG!!!

Bye bye ende zwaai zwaai

LOLA

CORONA WALKS

Het is weer zover, al heeft het veel te lang geduurd voor het zover was, én is zover nog niet ver genoeg vrees ik.

Maar die discussie ga ik hier niet voeren.

Gelukkig mogen we nog wandelen en fietsen. GELUKKIG. De dagen zijn kort, het mooie weer is vaak ver te zoeken, dus dat is wel een groot verschil met de eerste lockdown. En we mogen nog uit ons kot, om samen met onze bubbel aan lichaamsbeweging te doen!!!

Vandaag trokken guitarman en ik naar het MUZIEKBOS in Ronse. Samen met honderden andere wandelaars, dat wel. Maar het bos is groot en over het algemeen hadden we geen hinder van té veel volk. Waar het smal was en we anderen moesten passeren, deden we ons mondmasker aan.

De zon scheen, tot we driekwart van de wandeling hadden gedaan, en de eerste druppels vielen toen we de parking in zicht kregen. Beter kan een mens het niet regelen.

En wat heb ik genoten!! De pracht van de natuur in zijn herfsttooi, de rustgevende invloed van al dat groen, de frisse lucht. En…last but not least…. ik heb toch wel een conditieverbetering opgemerkt. Die fietsvakantie, ook al was het dan met een e bike, heeft toch iets opgeleverd!! Ik raakte zonder al te veel moeite zelfs de pittigste helling op. Want pittig zijn ze daar, die heuveltjes!!

13000 stappen, en zalig gezond vermoeid.

Echt een aanrader deze wandeling: Doe zeker stevige wandelschoenen aan die waterdicht zijn en voldoende reliëf hebben. De weg is erg zompig op veel plaatsen. Begin ook niet aan de wandeling als je géén conditie hebt, het is best pittig op momenten.

Maar het loont de moeite. En o ja, ga liever tijdens de week als je kan. Dan zal het vermoedelijk aangenaam rustig zijn.

Enjoy, en KEEP IT SAFE!!

LOLA