Van KAMPENHOUT naar TIENEN – Derde etappe van de TOUR de Belgique

Een ontbijt om U tegen te zeggen, geserveerd door de supervriendelijke gastvrouw van B&B Hof Van Volmersele, en dat na een sublieme nachtrust….de basisvoorwaarden om de volgende etappe goed te kunnen aanvatten zijn vervuld!!

De zon is nog steeds van de partij als we ons paard van stal halen, en beginnen trappen richting Tienen. Onderweg passeren we Leuven, en we besluiten een bezoekje te brengen aan deze stad, ook al ligt hij niet precies op ons parcours. We hebben immers meer dan tijd genoeg!!

Waar we geen rekening mee hielden was dat het één september was, de dag dat de scholen weer opengingen….Wat was dat??? We probeerden met de fiets in de hand en het mondmasker over onze snuit in de richting van de Oude Markt te wandelen, in de hoop een terrasje te vinden waar we onze fietsen in het zicht konden stallen. In deze poging werden we behoorlijk gehinderd door een meute jong geweld, ook voorzien van mondkap, maar zonder enige vorm van social distancing. Was ook niet hun schuld hoor. Stel: je hebt een grote school met een grote poort die uitgeeft op de Oude Markt. Stel dat de school voor alle leerlingen (duizend? ) uitgaat op hetzelfde moment. Stel dat al die studenten zich door die grote maar toch nog steeds te nauwe uitgang moeten wringen (als bij de bevalling van een baby met een enorm hoofd….) Stel dat ze dan allemaal in een nauwe trechter terechtkomen die de wandelzone op de Oude Markt is… Het was hallucinant, ik zweer het je. We wisten niet hoe snel we ons konden laten neerzakken op één van de terrasjes waar het dan wel rustig was.

En toen was de grootste drukte al voorbij.

Leuven zelf is knap natuurlijk, wat een verandering sedert ik daar arriveerde in het station tientallen jaren geleden. Ik herken het niet meer. Ook nog op ons to do lijstje: een weekendje Leuven na Corona. Op één september echter wisten we niet hoe snel we hier weer moesten wegraken.

Na Leuven keerden we terug naar de rust in de natuur, op onze trip naar Tienen.

De fietspaden zijn niet overal zoals op de foto hierboven. Dat ondervond Bikerman aan den lijve, op een schattig paadje vol gravel, waar hij lelijk ten val kwam. Gelukkig zonder écht erg, maar toch pijnlijk. Een behoorlijk geschaafd been, waarvan ik jullie de aanblik zal besparen. Toch besteeg hij moedig zijn ros, zoals het een echte Flandrien betaamt, en reden we tot de eerste apotheek. Want in die kleine tasjes had ik natuurlijk geen ontsmetting en dergelijke mee kunnen nemen… Een mens moet keuzes maken niet?

De pijn verbijtend (bikerman) en stevig trappend (bikerman en ikzelf) raakten we in Tienen.

Daar hadden we het Alpha hotel Tienen geboekt. Dit hotel heeft ons blij verrast. Voor we er aan kwamen dachten we dat het een mindere keuze zou zijn, maar niets was minder waar. We arriveerden in een kraaknet hotel, met supervriendelijke mensen, en een bijzondere aandacht voor de veiligheid, wat ook kan tellen in deze tijden. Ik raad echt iedereen aan die in Tienen of omgeving moet zijn om hier een kamer te boeken. De prijs is ook heel redelijk trouwens.

Iets anders gesteld is het met Tienen. Als stad heeft dit ons niet kunnen bekoren. Misschien is het er nu anders dan anders door Corona, en door de werken die er volop bezig zijn. Misschien zal het er volgend jaar allemaal beter uitzien. We zijn niet direct geneigd om deze stad opnieuw te bezoeken, maar misschien moeten we haar toch een second chance geven? Wat jullie?

Eerst gingen we er aperitieven in het MARKTCAFE. Een echt volks café waar het aangenaam toeven is omdat je er zo lekker mensjes kan kijken 😉

Maar we wilden ook iets om de innerlijke mens te versterken in de vorm van vaste voeding, en dus gingen we op zoek rond de Grote Markt. We kwamen uit bij een Italiaans eethuisje, waar we werkelijk verrukkelijk hebben gegeten. CASA al PARMA Ik wijt het aan het aperitief maison (met limoncello en andere gevaarlijke toevoegingen) dat ik niet precies meer kan navertellen wat ik heb gegeten. Maar dat kan ook Bikerman niet, dus misschien had het meer te maken met de fles wijn die daarna nog op tafel kwam, of met de limoncello van het huis? Enfin, ik weet één ding, ik heb heerlijk gegeten én gedronken, het dessert was de beste sabayon ever. Maar het was er over 😉

Het was wel een goetje

Zeker als je de volgende dag fris en fruitig weer op je fiets wilt stappen. Zoals mijn moeder zegt: een kermis is een geseling waard. Precies!

Tot de volgende!!

LOLA

Van Buggenhout naar Kampenhout – tweede etappe van de Tour de Belgique.

Na een verrukkelijk ontbijt in Hotel Boskapelhoeve, geserveerd met een warme glimlach en in een hartelijke sfeer, klommen we ons stalen ros weer op en vervolgden we onze weg richting tweede stop: Kampenhout.

Onderweg stopten we hier en daar. Zo ook in de buurt van Londerzeel, om foto’s te maken van een vervallen kasteeltje. Het is te zeggen, ik stopte, Bikerman had niets in de gaten en reed rustig verder. Toen de nodige foto’s genomen waren, was hij in geen velden of wegen meer te bespeuren. En welke afslag moest ik nemen? Rechts, links of toch maar rechtdoor? De verkeerde natuurlijk… Gelukkig had ik KOMOOT geinstalleerd, waardoor ik snel terug op het juiste pad kwam, waar Bikerman nietsvermoedend stond uit te kijken naar mijn komst 🙂

Mechelen lag op de weg naar Kampenhout en daar wilden we toch even pauzeren. Wat een mooie stad is dit. Nu hebben we er enkel een hapje gegeten, en enkele foto’s gemaakt. Maar in de toekomst komen we zeker terug om de vele culturele schatten aan een nader onderzoek te onderwerpen.

Wat een stad, en dan hebben we alleen nog maar plaatjes geschoten van de plek waar we gestopt zijn om te eten… We’ll be back!!!

Mooi op tijd bereikten we onze tweede stop: HOF Van VOLMERSELE Luxury B&B. Alweer een pareltje om op onze lijst van beste adresjes toe te voegen. Een prachtige plek, voorzien van alle comfort en luxe. Wat te denken van een heerlijke plons in het zwembad gevolgd door wat wegdoezelen in de jacuzzi? Ook een saunabezoek behoort tot de mogelijkheden. In de uitgestrekte tuin werd hard gewerkt aan de installatie van een buitenkeuken.

De zoektocht naar een goed adresje om te eten was een ander paar mouwen. Koppig als we zijn zouden we dit varkentje wel eens zelf wassen, met de hulp van GOOGLE natuurlijk. Probleem was dat het één: dinsdag was, en twee, dat er in de nabije omgeving nauwelijks etablissementen zijn op geringe fietsafstand. Want als je een hele dag hebt gefietst, wil je ’s avonds vooral rustig je voeten onder tafel steken, en dat kan niet in een B&B . Volgens Google was er een aardig restaurantje op een zestal kilometer. Moest kunnen. Maar ja, in deze tijden moet je ook gereserveerd hebben, en dat hadden we niet… De weg er naar toe, en dan verder op zoek naar iets anders waar we terecht konden, behoort niet tot de betere herinneringen aan onze reis. We fietsten immers langs de immens drukke en compleet fietsonvriendelijke Leuvensesteenweg, akelig. Uiteindelijk belandden we bij de Mc Donalds …. en het smaakte nog ook.

We raakten ook nog veilig terug in de B&B en beloofden onszelf in de toekomst raad te vragen aan de uitbaters…

Heerlijk geslapen en op naar de derde etappe. See you!!!

LOLA

WHERE WAS I?

Foto door Pixabay op Pexels.com

Tja, wie zal het zeggen? In elk geval NIET waar ik had beloofd te zijn, met name op mijn blog…

Maar het was niet mijn fout deze keer. Echt niet.

Regendruppels strooiden roet in het eten. Tijdens de eerste week van onze fietstocht heeft het één dag geregend, een hele dag aan een stuk. Het tasje dat ik had gekocht om aan mijn stuur te bevestigen, en waarvan ik wist dat het niet waterdicht was, bleek zooooo waterdoorlatend te zijn dat alles wat erin zat kletsnat was. Het meeste kon drogen, maar mijn gsm bleek op zo’n manier gepositioneerd dat de druppels rechtstreeks in alle openingetjes waren doorgedrongen. Gevolg: GSM volledig om zeep… Snif snif. Ik had hem nog niet zo lang, en was er bijzonder aan gehecht. Een hele week zonder GSM, het was een nieuwe én rustgevende ervaring. Bloggen was onmogelijk.

Maar kijk, eens thuis werd een nieuwe GSM aangeschaft (vaarwel zorgvuldig opgesteld budget 😦 )

En hier heb ik natuurlijk ook mijn laptoppie.

Waar heb ik nu werkelijk de voorbije tien dagen gespendeerd? Dat komen jullie hier de komende dagen te weten.

Voor het eerst in mijn toch al redelijk lange leven heb ik een tiendaagse fietsvakantie gedaan. Ja, écht, ik zou het ook niet geloofd hebben mocht iemand het mij een jaar geleden verteld hebben 😉

Ik fiets heel graag, en sedert ik een elektrische fiets heb, nóg liever. Maar toch, een fietstocht van een paar honderden kilometers, weliswaar netjes verdeeld over tien dagen? Tja, we did it. Bikerman zelfs met een racefiets!!

De fiets:

Een STELLA e-bike, met voorwielaandrijving, en een vierduizend kilometer op de teller op het moment van vertrek. Hij werd anderhalf jaar geleden gekocht als stadsfiets en niet om mee te trekken. Dat hij de hellingen van het Geuldal, van Monschau en de Hoge Venen zou moeten bedwingen, had die arme fiets nooit kunnen denken. Mijn volgende fiets wordt weer een e-bike, maar dan wel één die ontworpen werd om gezwind hellingen te veroveren, want nu was het met momenten moeilijk om steilere paden op te raken. Hijg puf steun…

De uitrusting:

Lang getwijfeld, nieuwe fietstassen of niet? Zou ik alle bagage meekrijgen in die (in mijn ogen) minuscule tasjes waarmee ik ook naar het werk fiets? Ik had een mooie set besteld bij VAUDE, maar die pasten niet op mijn e-bike en moest ik dus terugsturen 😦

Maar o wonder: alles wat ik mee wou nemen kon effectief in die twee tassen van BASIL. Ik kocht een nieuwe rugzak van 18 liter, die ik ook achteraan op de bagagedrager bevestigde, én het fameuze tasje (ook van BASIL) om aan mijn stuur te bevestigen. En zo vervoerde ik alles wat ik nodig had, en nog wel wat meer.

Het traject:

We wilden, na reisverhalen van vrienden, de VENNBAHN rijden, maar dan wel met een extra touch. We zouden vertrekken van thuis en in kleinere etappes rijden, om dan op het einde van de VENNBAHN met de trein terug te keren.

En hierover wil ik jullie graag meer vertellen in de volgende dagen 🙂

Het was UITDAGEND, ZALIG, VERMOEIEND, BEVREDIGEND, én zeker VOOR HERHALING VATBAAR.

Lieve groet,

LOLA