Uit mijn kot (Efkens)

Na drie weken volledige opsluiting in mijn kot werd deze duif gisteren gelost.

Drie weken waarin de buitenlucht enkel kon ingeademd worden door mijn open raam of in het beste geval van op mijn terras. Beter dan niets natuurlijk. Maar ik keek toch erg uit naar een ritje op mijn fiets, op gepaste afstand van iedereen, en in de buurt van mijn kot.

Vol enthousiasme trapte ik mijn stalen ros op gang, hierbij geholpen door de batterij😉

De zon was van de partij, de vogels kwetterden, en de bloesems barstten uit hun knop. En ik jubelde. We fietsten op plekken waar ik tot mijn schande nooit eerder kwam, ook al liggen ze vlakbij onze deur: de Gentbrugse Meersen, zó mooi. Vele jaren geleden maakte ik er een kleine wandeling, maar er is zóveel meer te ontdekken.

Na een vijftal kilometer maakte mijn enthousiasme plaats voor verbazing. Mijn lijf protesteerde. Na vijf kilometer, hallo??? Voelde ik weer die verdammte kortademigheid opkomen? In plaats van 50 km werden het er dus een kleine twaalf, en was ik blij in mijn zetel te kunnen ploffen.

Enfin, alle her(begin) is moeilijk. Laat ons daar van uitgaan.

Op de terugweg stopten we aan het raam van mijn moeder. Zij is opgesloten opgenomen in een WZC, sedert een goed jaar, en net zoals iedere andere bejaarde die is opgenomen, mag zij totaal geen bezoek meer ontvangen. Zij heeft een kamer op het gelijkvloers, zodat we eens aan haar raam kunnen kloppen en haar, vanachter glas, kunnen zien.

Mijn hart breekt iedere keer weer. Dat dappere vrouwtje van 91 jaar dat nu, in de winter van haar leven, helemaal alleen deze verschrikkelijke periode moet doorstaan. Ja, ik weet het, er wordt goed voor haar gezorgd, en ja elke zorgverstrekker doet zijn uiterste best, en ja, we kunnen haar telefonisch bereiken en dat doen we ook. Maar het is niet zoals het hoort te zijn. Niemand kan er iets aan doen, maar het snijdt en piekt en doet godverdomme zeer.

En in plaats van er hier verder op door te gaan wijd ik er een andere blogpost aan, later. Want dat verdient ze.

Lola misses her.

Doorgaan met het lezen van “Uit mijn kot (Efkens)”

BIBBER BIKING

Fietstocht Bornem Moerzeke
Kaart afkomstig van STAP AF.

 

29 december 2019

De zon staat koud aan een blauwe hemel en achter glas lijkt het alsof het zomer is. 😉

Zo overtuigend is die lokkende zonneroep dat we besluiten de fiets uit de garage te halen en op de auto te monteren, en een echte fietstocht te maken. Iets wat we normaal bewaren voor temperaturen boven vijftien graden. Maar we zijn goed warm aangekleed, met muts, sjaal, ski-jack, dikke gevoerde handschoenen en een thermisch onderhemdje (ik toch:)) Eens buiten blijkt de zomer véééééééééél verder dan gedacht, maar goed, wij kunnen dit!!

We rijden naar het startpunt, gelegen aan knooppunt 91 in Bornem aan de Schelde. Een heerlijk zicht op het water heb je van hieruit, en de eerste stop is echt vlakbij, met name de veerpont naar de overkant, knooppunt 6. Laat die veerboot nou quasi onmiddellijk naar ons toe varen, zodat we ons nauwelijks bewust worden van de toch wel behoorlijke kou rondom ons.

Veerboot Scheldeland
Foto afkomstig van STAPAF 

Eens overgevaren, wat toch altijd dat ietsje extra geeft aan elke fiets of wandeltocht, rijden we verder langs heerlijke natuur. Stilte slechts onderbroken door enkele vogels die hier de winter doorbrengen, nu en dan een wandelaar of medefietser, maar vooral rust en prachtige landschappen. Zo vlakbij Gent,  zo onbekend (voor ons toch) en zooooo mooi. Genieten is het. Onderweg spotten we nog een sprookjesachtig kasteel, dat bij later opzoekingswerk het kasteel van Marnix van Sint Aldegonde blijkt te zijn. Ook daar willen we eens een bezoekje brengen, in de zomer dan.

Kasteel van Marnix van Sint Aldegonde
Foto afkomstig van de website van het kasteel van Bornem.

img_20191229_132527

Een heel belangrijk punt: dit is één van de eerste fietstochten die we maken waar we héél véél horecagelegenheden tegenkomen. Toch wel belangrijk voor ons, want ook al fietsen we graag, we zitten ook gewoon héééééél graag gezellig neer onderweg. In de zomer op een mooi terras, en in de winter aan een knapperig haardvuur. Vandaag stopten we halverwege in Moerzeke, aan café ’t Genieterke. Héél tof café – brasserie, waar vandaag héél véél volk aanwezig was. Maar misschien is dat wel de gewone gang van zaken bij ’t Genieterke? Ik genoot er in elk geval van een verse witlofsoep met brood. Kwestie van mijn verkleumde ledematen weer op temperatuur te krijgen.

img_20191229_134542.jpg

Na deze stop waren we in staat om de andere helft van de fietstocht tot een goed einde te brengen. Het lukte ons om net voor het invallen van de totale duisternis aan te komen bij onze geparkeerde wagen.

img_20191229_164544

We hebben er van genoten, maar…. in de toekomst doe ik zeker een thermische lange onderbroek aan én skisokken.

In ieder geval een aanrader, deze fietstocht. We plannen hem in elk geval nog eens in, bij warm weer, zodat we kunnen neerzijgen op enkele van de aantrekkelijke terrasjes die we onderweg zagen. Probeer het ook eens, en laat weten hoe het ging!!

Lola ♥