Feels like home

Bloggen zit me in het bloed, dat moet wel. Al meteen nadat ik besloot om mijn vorige blog stop te zetten, sloegen de twijfels toe. Ik had er zo veel tijd en werk in gestoken, met behoorlijk succes, het was een beetje mijn kindje. Maar toch was het beter om de stekker er uit te trekken, en me te concentreren op andere zaken. Hoe vaak heb ik niet gedacht: wat zou ik hier een mooie blogpost kunnen over schrijven. Tientallen keren bedacht ik een nieuwe blognaam, en begon ik er weer aan. Anoniem, dat leek me beter. Dan zou ik niemand meer voor het hoofd kunnen stoten. Niemand zou onbedoeld gekwetst raken.

Dat anonieme bloggen voelde toch niet goed en ook de namen die ik bedacht zaten me niet als gegoten. bubblicouslyme.com was zó echt mijn ding. Het bleek moeilijker dan verwacht om een nieuwe invulling te vinden.

Uiteindelijk dacht ik: FOERT! Ik wil bloggen, en dat ga ik gewoon doen. Iedereen die me kent mag me lezen, en wie me nog niet kent, leest me binnenkort hopelijk ook;) En reageert massaal!!!

Want reacties zijn natuurlijk één van de redenen waarom mensen bloggen. Anders kan je gewoon je dagboek bijhouden op een privéplek waar niemand er bij kan…. Enfin, zo voelt het toch voor mij.

Dus ik begon met lolaloveschampagne.wordpress.com

En ik ging op zoek naar de mensen die ik vroeger zo graag heb gevolgd, in de hoop dat er nog enkelen actief zouden zijn. Gelukkig is dat zo. Het werd een blij weerzien voor mij met:

Ik ben nog op zoek naar een aantal bloggers die ik graag las, maar nog niet heb teruggevonden, daarbij denk ik aan Kliefje, Beaunino, Harrij, Kakel, en zovele anderen van wie ik het leven heb gevolgd, en die ik nu een beetje kwijt ben.

Anderzijds ontmoet ik alweer nieuwe interessante bloggers zoals:

En zonder twijfel zullen er nog mooie nieuwe of hernieuwde ontmoetingen volgen.

Blij dat ik terug ben!!

LOLA