Uit mijn kot (Efkens)

Na drie weken volledige opsluiting in mijn kot werd deze duif gisteren gelost.

Drie weken waarin de buitenlucht enkel kon ingeademd worden door mijn open raam of in het beste geval van op mijn terras. Beter dan niets natuurlijk. Maar ik keek toch erg uit naar een ritje op mijn fiets, op gepaste afstand van iedereen, en in de buurt van mijn kot.

Vol enthousiasme trapte ik mijn stalen ros op gang, hierbij geholpen door de batterij😉

De zon was van de partij, de vogels kwetterden, en de bloesems barstten uit hun knop. En ik jubelde. We fietsten op plekken waar ik tot mijn schande nooit eerder kwam, ook al liggen ze vlakbij onze deur: de Gentbrugse Meersen, zó mooi. Vele jaren geleden maakte ik er een kleine wandeling, maar er is zóveel meer te ontdekken.

Na een vijftal kilometer maakte mijn enthousiasme plaats voor verbazing. Mijn lijf protesteerde. Na vijf kilometer, hallo??? Voelde ik weer die verdammte kortademigheid opkomen? In plaats van 50 km werden het er dus een kleine twaalf, en was ik blij in mijn zetel te kunnen ploffen.

Enfin, alle her(begin) is moeilijk. Laat ons daar van uitgaan.

Op de terugweg stopten we aan het raam van mijn moeder. Zij is opgesloten opgenomen in een WZC, sedert een goed jaar, en net zoals iedere andere bejaarde die is opgenomen, mag zij totaal geen bezoek meer ontvangen. Zij heeft een kamer op het gelijkvloers, zodat we eens aan haar raam kunnen kloppen en haar, vanachter glas, kunnen zien.

Mijn hart breekt iedere keer weer. Dat dappere vrouwtje van 91 jaar dat nu, in de winter van haar leven, helemaal alleen deze verschrikkelijke periode moet doorstaan. Ja, ik weet het, er wordt goed voor haar gezorgd, en ja elke zorgverstrekker doet zijn uiterste best, en ja, we kunnen haar telefonisch bereiken en dat doen we ook. Maar het is niet zoals het hoort te zijn. Niemand kan er iets aan doen, maar het snijdt en piekt en doet godverdomme zeer.

En in plaats van er hier verder op door te gaan wijd ik er een andere blogpost aan, later. Want dat verdient ze.

Lola misses her.

Doorgaan met het lezen van “Uit mijn kot (Efkens)”

PHOTOGRAPHY

Ik ben dol op mooie foto’s. Maar écht hé. Ik vind dat een kunstvorm zoals schilderen, beeldhouwen, musiceren, zingen, dansen, enzoverder enzovoort.

Hoe iemand er in slaagt om door het oog van de camera dat perfecte beeld, die bepaalde emotie, dat unieke gevoel te vangen, het is me een raadsel. Net zoals het me een raadsel is hoe Monet of Van Gogh schilderden , hoe Rodin beeldhouwde, hoe Beethoven componeerde…. Een raadsel is het natuurlijk niet echt: zij hadden talent, bakken, tonnen, karrenvrachten vol talent. En dat heeft een écht goede fotograaf ook.

Voor alle duidelijkheid, ik reken mezelf niet tot de goede fotografen. Nu en dan komt er eens een picsken tevoorschijn dat ik echt goed vind, maar dat is dan meer toeval dan talent.

Zit ik niet mee hoor. Ik probeer te genieten van al het moois dat de getalenteerden me te bieden hebben. Zo ging ik een aantal maanden geleden, toen alles nog normaal was/leek, naar de fototentoonstelling van STEPHAN VAN FLETEREN in het Fotomuseum in Antwerpen. Ik was van plan er een blogje aan te wijden, maar het enige wat ik kan zeggen is …. dat je het zelf moet zien. De tentoonstelling loopt nog tot 17/04/2020, maar met de LOCKDOWN, zelfs al is die light, zal niemand daar nog geraken 😦 Héél jammer. Let wel: er is NU een virtuele rondleiding doorheen de tentoonstelling, mét een gids!!!

Hier toch een paar kleine fotootjes, van foto’s van de hand van de meester himself. Om in de sfeer te komen.

Ook de tentoonstelling van LIEVE BLANCQUAERT in de Gentse Sint-Pietersabdij was bijzonder de moeite waard. CIRCLE OF LIFE. De tentoonstelling is lang afgelopen, er is wel nog een prachtig fotoboek te verkrijgen.

Zo doen we ook regelmatig een fototentoonstellingetje in Antwerpen in galerij De Zwarte Panter, waar minder bekende maar zeker ook getalenteerde fotografen exposeren.

En dan is er INSTAGRAM. In deze tijden van BLIJFINUWKOT dé manier om te genieten van mooie foto’s zonder je te verplaatsen. Ik hou erg veel van mooie natuurfoto’s, en die zijn er in overvloed te vinden, bijvoorbeeld bij:

https://www.instagram.com/chrisburkard/

https://www.instagram.com/kahliaprilphoto/

https://www.instagram.com/leonardo.papera/

Ik geef geen voorbeelden omwille van auteursrechten en dergelijke, maar als je even tijd en zin hebt, zeker de moeite om deze fotografen te ontdekken.

Fotografie, het is eens iets anders dan corona.

Lola loves it.