My precioussssss calls

Ik vond van mezelf dat ik goed bezig was de voorbije maanden/jaren. Op vlak van social media had ik een complete transformatie doorgemaakt, van zwaar verslaafde blogger die op elk moment moest kunnen posten, lezen en reageren, en dat niet alleen op de blog zelf, maar ook op Facebook, twitter, instagram en ga zo maar door, tot …. de stekker uit alles!!! Mijn blog waar ik zo trots op was en waar ik op twee en een half jaar tijd honderdduizend views had en net geen duizend volgers: stekker er uit. Facebook: van mijn feun gezwierd, twitter: wat was dat ook alweer? In de plaats van scrollen door Facebook en lezen van blogposts leerde ik Italiaans, reageerde ik enkel nog in de familie app en had ik tijd om boeken te lezen en te mediteren. Heerlijk toch.

Nu en dan stak het wel eens. Als ik weer eens in een hilarische of hemeltergende situatie terecht kwam en ik bij mezelf de bedenking maakte dat ik daar toch wel een heerlijke blogpost had kunnen over schrijven. Of als ik hoorde via via dat een vriendin die ver weg woonde dit of dat had gepost, en ik dat had gemist…Maar ik volhardde.

Maar je voelt me al komen op mijn warme kerstsokjes…. het bleef niet duren.

Voor mijn verjaardag, kerstmis en nieuwjaar kreeg ik een fitbit cadeau van mijn lief. Leuk ding om je gezondheid en activiteiten te tracken, alleen…. niet compatibel met mijn feun… Helaas driewerf helaas diende ik ook op zoek te gaan naar een nieuw instrument om mijn cadeau volledig tot zijn recht te laten komen. Alsof het lot het zo had voorbeschikt, kreeg ik via een vriend van een familielid de kans om voor een sterk gereduceerde prijs de gsm van mijn dromen te kopen: een Samsung A70 black met zoveel Gigabyte dat zelfs de meest verstokte app verzamelaar er jaren zoet zou mee zijn. Ik kocht en was meteen verkocht.

Mocht ik x aantal jaren later geboren zijn zou ik zonder twijfel iets gestudeerd hebben met informatica. Het interesseert me mateloos en ik kan uren zoet zijn met het uitzoeken hoe ik een probleem kan oplossen. Je begrijpt dat ik meer dan uren, dagen dus zoet kan zijn met het uitzoeken hoe de nieuwe feun werkt, met het personaliseren tot hij (of is het zij? ) helemaal naar mijn hand staat… En in al die fixatie op het nieuwe precious ding, vergat ik warempel mijn Italiaanse les… .Zeshonderd dagen onafgebroken op duolingo…. down the drain 😦

Mediteren? Gone with the wind… In de plaats er van zat ik tot middernacht driftig te zoeken hoe ik dit of dat op mijn feun kon krijgen, hoe snel dit werkte, hoe goed dat wel niet was…

Mijn slaap leed er onder, mijn aandacht leed er onder.. Ik voel me als Gollem die zijn Precious terug heeft. Erg goed was dat niet voor zijn gezondheid, maar het maakte hem wel gelukkig 😉

Positief is dat ik het bloggen weer te pakken heb, bijna geen volgers meer, en bijna geen views, maar het voelt heerlijk om weer te schrijven.

Nu nog een nieuw evenwicht vinden, zodat ik niet helemaal het lot van Gollem onderga.

Ik hou jullie op de hoogte.

Lola

2020

 

pexels-photo-3401903.jpeg

Foto door cottonbro op Pexels.com

Een magisch getal, waarom weet ik niet, maar het heeft wel iets, twee nul twee nul. Mooi, rond, smooth, bekt lekker weg.

Ik sluit me aan bij de traditie en wens iedereen een mooi nieuw jaar toe.

Mag het een jaar worden waarin alles smooth verloopt, zonder  pijn of ongemak….

….met bergen geluk en vrede

….sloten gezondheid en vreugde

….genoeg geld om gelukkig en tevreden te leven maar niet zoveel dat je er mee in je ongeluk loopt…

….waardering van mensen die er toe doen

….de vervulling van je belangrijkste droom

….dankbaarheid om wat is

….zonder pijn of gemis terugblikken op wat is geweest

…verwachtingsvol uitkijken naar wat komt, zonder knoop in de maag of angstzweet op je voorhoofd.

….houden van de ‘kleine’ dagelijkse dingen

….een tevreden jaar

…een meer dan goed jaar!!!

Ik wens het jullie van ganser harte!!!

LOLA

Winterfeesten in Antwerpen

Jullie weten het, of misschien toch niet, maar mijn partner is een rasechte Antwerpenaar. Momenteel wonen we samen in de buurt van Gent maar nu en dan wordt de lokroep van TSTAD groot, en springen we even van de parking naar het middelpunt van de wereld, aka ANTWERPEN.

Ik vind het een mooie stad, en hoe meer ik er ga, hoe meer moois ik er ontdek, dus ik begrijp het Antwerpse chauvinisme wel een beetje. Maar geef toe, wij Gentenaars wonen écht in de mooiste stad op aarde, en wij hebben toch ook geen dikke nek ontwikkeld? 😉

Even serieus. Gisteren reden we naar de P&R in Merksem, waar altijd meer dan genoeg parkeerplaats is, en waar je vlotjes aan een tram kan komen die je naar het hartje van de stad brengt. In normale omstandigheden toch. De heenreis verliep zonder enige vertraging, geen file, geen wachttijden aan de tramhalte, rechtstreeks naar het hart van het winterfeest. Enfin, eerst even flaneren over de Meir, want dat hoort er bij. Koppen lopen was het, niet echt ons ding, maar een mens moet er iets voor over hebben…. Een poging om de nieuw gerestaureerde handelsbeurs te bezoeken liep op een sisser af. Het gebouw is een event locatie, en niet toegankelijk die dag… Jammer… Wel te bezichtigen is de Ancien Belgique, ja die is er ook in Antwerpen. De theaterzaal op de Kipdorpvest is nu een kledingzaak, AMERICA TODAY, maar de oude elementen werden mooi opgenomen in het nieuwe geheel. Een bezoekje zeker waard.

Verder de Meir af samen met tien miljoen andere mensen 🙂

Richting Groenplaats waar de ijspiste is aangelegd voor de liefhebbers. En zo waren er velen, de rij wachtenden was bijna even lang als de beruchte files op de ring rond Antwerpen. Voor ons geen gevaarlijke schaatsbewegingen, maar wel verder schuifelen richting Grote Markt, waar kosten noch moeite zijn gespaard (zo lijkt het althans), om sfeer en gezelligheid te scheppen. Bij nachte zeker nog veeeeeeeeel mooier!!!

Verder ricbting De SCHELDEKAAIEN, langs meer kerstkraampjes, en dan aan het Steen de zon zien ondergaan in de Schelde.

Terug richting Melkmarkt en naar onze vaste stek bij elk bezoek aan Antwerpen: Jazz café De Muze

Gezellig, sfeervol, live muziek, nononsense lekkere drankjes, babbelen, samenzijn. Heerlijk.

Terug naar buiten richting kathedraal waar een prachtige lichtinstallatie is te zien. Moeilijk uit te leggen, maar hopelijk maken deze foto’s veel duidelijk. Het is mooier in het echt. Dus als je kan, ga zeker eens langs.

 

Ons dagje Antwerpen eindigen we in Brasserie Appelmans, een gevestigde waarde, waar we lekker maar duur aten. Het is er gezellig maar ik heb voor dat geld al veel beter gegeten.. Dit terzijde.

Een geslaagd dagje  Antwerpen sluiten we af met een taxirit naar de P&R, want….. de trams reden nauwelijks omwille van een staking. Ook een belevenis toch.

Fijne dag gehad, ik hoop van jullie hetzelfde!!!

Lola

BIBBER BIKING

Fietstocht Bornem Moerzeke

Kaart afkomstig van STAP AF.

 

29 december 2019

De zon staat koud aan een blauwe hemel en achter glas lijkt het alsof het zomer is. 😉

Zo overtuigend is die lokkende zonneroep dat we besluiten de fiets uit de garage te halen en op de auto te monteren, en een echte fietstocht te maken. Iets wat we normaal bewaren voor temperaturen boven vijftien graden. Maar we zijn goed warm aangekleed, met muts, sjaal, ski-jack, dikke gevoerde handschoenen en een thermisch onderhemdje (ik toch:)) Eens buiten blijkt de zomer véééééééééél verder dan gedacht, maar goed, wij kunnen dit!!

We rijden naar het startpunt, gelegen aan knooppunt 91 in Bornem aan de Schelde. Een heerlijk zicht op het water heb je van hieruit, en de eerste stop is echt vlakbij, met name de veerpont naar de overkant, knooppunt 6. Laat die veerboot nou quasi onmiddellijk naar ons toe varen, zodat we ons nauwelijks bewust worden van de toch wel behoorlijke kou rondom ons.

Veerboot Scheldeland

Foto afkomstig van STAPAF 

Eens overgevaren, wat toch altijd dat ietsje extra geeft aan elke fiets of wandeltocht, rijden we verder langs heerlijke natuur. Stilte slechts onderbroken door enkele vogels die hier de winter doorbrengen, nu en dan een wandelaar of medefietser, maar vooral rust en prachtige landschappen. Zo vlakbij Gent,  zo onbekend (voor ons toch) en zooooo mooi. Genieten is het. Onderweg spotten we nog een sprookjesachtig kasteel, dat bij later opzoekingswerk het kasteel van Marnix van Sint Aldegonde blijkt te zijn. Ook daar willen we eens een bezoekje brengen, in de zomer dan.

Kasteel van Marnix van Sint Aldegonde

Foto afkomstig van de website van het kasteel van Bornem.

img_20191229_132527

Een heel belangrijk punt: dit is één van de eerste fietstochten die we maken waar we héél véél horecagelegenheden tegenkomen. Toch wel belangrijk voor ons, want ook al fietsen we graag, we zitten ook gewoon héééééél graag gezellig neer onderweg. In de zomer op een mooi terras, en in de winter aan een knapperig haardvuur. Vandaag stopten we halverwege in Moerzeke, aan café ’t Genieterke. Héél tof café – brasserie, waar vandaag héél véél volk aanwezig was. Maar misschien is dat wel de gewone gang van zaken bij ’t Genieterke? Ik genoot er in elk geval van een verse witlofsoep met brood. Kwestie van mijn verkleumde ledematen weer op temperatuur te krijgen.

img_20191229_134542.jpg

Na deze stop waren we in staat om de andere helft van de fietstocht tot een goed einde te brengen. Het lukte ons om net voor het invallen van de totale duisternis aan te komen bij onze geparkeerde wagen.

img_20191229_164544

We hebben er van genoten, maar…. in de toekomst doe ik zeker een thermische lange onderbroek aan én skisokken.

In ieder geval een aanrader, deze fietstocht. We plannen hem in elk geval nog eens in, bij warm weer, zodat we kunnen neerzijgen op enkele van de aantrekkelijke terrasjes die we onderweg zagen. Probeer het ook eens, en laat weten hoe het ging!!

Lola ♥

CALM

In mijn zoektocht naar verdieping, rust en stilte in mijn hoofd heb ik zoals eerder al gezegd een hele zoektocht afgelegd. En nog zoek ik verder. Ook al heb ik al héél wat mooie deugddoende en diepe ervaringen gehad met allerlei methodieken, ik blijf verder kijken. Elke nieuwe ervaring kan me iets leren, hopelijk iets goeds en positief, maar ook een negatievere ervaring laat me groeien.

Nadat ik de acht weken mindfulnesstraining had gevolgd bij David Dewulf was ik helemaal hoteldebotel van mindfulness, en de stem van David gidste me elke dag naar het stille plekje in mijn lijf waar rust te vinden was. Ik leerde veel van die man, en ik denk dat ik zijn ingesproken cd’s uit het hoofd kan zeggen. Zo vaak heb ik ze beluisterd. Geen enkele keer ben ik daarbij in slaap gevallen, ondanks de ietwat slaapverwekkende en hypnotiserende stem van mijnheer Dewulf himself. Ik hoorde mensen vertellen over nerveus worden door het beoefenen van mindfulness, over in slaap vallen tijdens de geleide meditaties. Wat jammer voor die mensen, dacht ik, ik wou oprecht dat iedereen dezelfde heerlijke ervaringen had als ik zelf. Wat heb ik een reclame gemaakt… Ik probeerde iedereen mee te krijgen: mijn kinderen, mijn partner, mijn vrienden en vriendinnen, collega’s…. Het verbaasde me dat het niet bij iedereen hetzelfde effect had. Maar ik was blij omdat ik het wel kon ervaren en appreciëren.

Na jaren mediteren, vaak met de begeleiding van David Dewulf’s cd’s, maar gaandeweg ook met andere ‘leermeesters’, kwam ik terecht op YouTube. Ook daar is werkelijk een enorm aanbod aan begeleide meditaties terug te vinden. Sommigen zijn gebaseerd op de principes van mindfulness, maar ik leerde hier ook het werken met chakra’s kennen. Héél waardevol vind ik deze benadering die ons wil helpen om stevig in onze kracht te staan en te ervaren hoe we met alles en iedereen verbonden zijn, ook met dat wat we niet kunnen zien. Later meer hierover.

Enkele maanden geleden gebeurde wat ik me niet kon voorstellen: ik liet mijn meditatiepraktijk schieten. Niet helemaal maar het kwam toch op een verdomd laag pitje staan….En de gevolgen bleven niet uit. Ernstige slaapproblemen, nog ernstiger stressklachten… niet goed in mijn vel dus. Er moest iets gebeuren, ik had een nieuwe motivator nodig, en die vond ik….

Laat me er hier iets meer over vertellen: CALM de app

calm-2

Icoontje van de CALM app

Denk niet dat ik gesponsord word hiervoor. Ik ben alleen zo blij dat ik dit heb ontdekt, dat ik, net zoals bij David Dewulf jaren geleden, iedereen wil meekrijgen. Zal niet lukken, hoeft ook helemaal niet, maar ik vertel er hier toch over. Voila 😉

Ik volg Italiaanse les, via DUOLINGO, al meer dan twee jaar. Zalig vind ik het. Maar wat heeft Italiaanse les te maken met CALM? Eén minuutje geduld, ik zal het je uitleggen. Ik heb de gratis versie van DUOLINGO op mijn feun geinstalleerd, waardoor ik nu en dan een reclameboodschap zie passeren. Eén van die boodschappen was een reclame voor de CALM app. Ik bekeek het aandachtig en dacht meteen: Dit wil ik proberen. Ik downloadde onmiddellijk de app, en begon er dezelfde avond mee te experimenteren.

screenshot_2015-08-02-13-48-53-1

TAKE A DEEP BREATH

opera-momentopname_2019-12-05_151657_www.calm_.com_

Je persoonlijke pagina/ een goeie stimulans is dit!!

opera-momentopname_2019-12-05_151945_www.calm_.com_

Allerlei tools om je te helpen met datgene waar je zelf mee worstelt

Ik ging na enkele dagen free trial voor de bijl en ik kocht de betaalde versie.

Wat een weelde aan mogelijkheden: slaapmeditatie oefeningen, mindfulness, gratitude, relaxerende muziek…. héérlijk!!!

Wil je het ook ervaren dan geef ik je één van mijn gratis pasjes door waarmee je alle mogelijkheden van de betaalde versie kan exploreren… enkel voor de eerste die hierop reageert.

Lola loves CALM!!!

Coming over

 

Eén van mijn favoriete activiteiten is lekker eten, met een uitstekend glaasje erbij én in goed gezelschap. Uit eten gaan in een goed restaurant staat met stip bovenaan, maar zelf lekker koken met niet téveel moeite vind ik ook heel fijn!

wine glasses and wine bottles on top of brown wooden table

Foto door Expect Best op Pexels.com

Vanavond ontvangen we vrienden, en met niet téveel centen noch téveel werk zetten we het volgende lekkers op tafel😀

We beginnen met een glas champagne gekocht bij LIDL, namelijk COMTE DE SENNEVAL BRUT voor de democratische prijs van 13.99€.

comte de senneval

Dan kan het al eens hé? Een aantal lekkere amuses erbij zoals kerstomaatjes, geroosterde artisjok, palmharten en een toastje met… (zal ik het durven zeggen? ) foie gras. Snel en makkelijk en lekker. Kan ook met Faux Gras of met één of andere spread als de foie er over is.

Daarna presenteren we een venkelcappucino met gerookte eendenborst, afkomstig van NJAM. Het oorspronkelijke recept spreekt over gerookte kippenfilet, maar die bleek onvindbaar dus vervangen door een beetje eend.

We vervolgen met een kortgebakken coquille met citroensaus en een crumble met peterselie er bovenop, een receptje van keukenliefde.nl

Als piéce de résistance hebben we een gerechtje van Nigella Lawson, easy peasy en suuuuuuper lekker. Pasta met ansjovis en kerstomaatjes….

Tenslotte eindigen we met een mascarponemousse met citroen  gevonden op de blog van de tafelfee. Wat denk je?

Lola denkt dat het lekker zal zijn.

SMAKELIJK!!!

RELAX, IT’S FRIDAY

Wel eigenlijk niet. Het wàs vrijdag, maar op het moment dat ik deze blogpost schrijf is het zondag… Maar wie valt daar nu over? Het enige wat telt is dat je inspiratie opdoet om een gezellige vrijdagavond door te brengen in Gent 🙂

Join me 🙂

Neem bus of taxi naar het stadscentrum van Gent, meer bepaald naar de buurt van Sint Jacobs.

Begeef je naar café Den Trollekelder. Je kan niet missen, die kleine ondeugende figuurtjes kijken je aan vanachter het raam.

De trollen in de Trollekelder

Een authentieke bruine kroeg, met veel hoekjes en kantjes, een bierkaart om U tegen te zeggen (meer dan driehonderd verschillende biersoorten) en een heerlijk ontspannen sfeertje. Ideaal om je vrijdagavond in te zetten , met je lief, je collega’s of vrienden. Dat is helemaal aan jou. Een Chouffe, een Kwak, een Ice’n Chouffe en een Duvel passeerden onze dorstige keeltjes. Elk twee biertjes, dat brengt al wat sfeer in de brouwerij. Je voelt alle stress van de voorbije week slok per slok van je afglijden. Na enkele uurtjes praten en lachen terug buiten en op zoek naar een hapje.

De Steendam is een straat in Gent die aan een heropleving is begonnen, bezaaid met trendy winebars, een heus kaasrestaurant, hippe winkeltjes… Wij lieten onze blik rusten op een Italiaans restaurantje Shazanna. Nadruk ligt op de laatste lettergreep in restaurantje, want het was echt minimini. We kregen een plekje toegewezen in een soort vroegere woonkamer, waar zeker tien tafeltjes opgesteld stonden… Niet echt geschikt voor een privé conversatie, maar wel ideaal als je inspiratie wil opdoen door gesprekken van andere mensen te volgen… Om nieuw aangekomen gasten een plaatsje te kunnen geven moest er al eens iemand gaan rechtstaan, of worden geschoven met de tafeltjes. Gelukkig was de pizza die we bestelden groots. Heerlijk, een echte Italiaanse pizza, wel aan aangepaste prijzen. Maar goed, als het lekker is wil ik daar ook wel voor betalen. Alleen de ruimte is dus wat aan de krappe kant. Maar als dat geen probleem voor je is, kan je hier mega lekker eten!!!!

Tenslotte zakten we af naar BLUES EN ROOTS BAR Mississippi in Klein Turkije. Een bekend muziekcafé, waar elke dag wel een optreden is. Ook deze vrijdagavond was er iets te beleven: de Britse GINGER PIG BAND ging uit zijn dak om ons te entertainen. En o wonder, we hadden zelfs een plekje aan den toog.

Moe maar voldaan neem je dan een bus of als je daarvoor te laat bent een taxi, naar huis..

Lola heeft er deugd van gehad!!!

 

RELEASING.

In mijn zoektocht naar vrede en geluk heb ik vele gidsen gevolgd. Tot ik goed dertig jaar oud was, bleef ik een diepgelovig Christen. Ik werd opgevoed door een zeer Katholieke moeder én ik ging naar een streng katholieke nonnenschool. Het kwam niet in mijn bravemeisjesbrein op om me hier vragen over te stellen. Ik stam nog uit de tijd dat de kinderen moesten zwijgen als de grote mensen praatten…

Ik werd als puber lid van een zéér katholieke jeugdorganisatie waar ik mijn dierbaarste vrienden ontmoette. Geloof gaf me kracht en moed, een steun in moeilijke momenten. Ik heb er ontzettend veel aan gehad.

Maar mensen veranderen, dus ook ik. Ik herinner me nog levendig het boek dat mijn ogen enigszins opende, De Da Vinci Code geschreven door Dan Brown. Geen filosofisch of religieus werk, integendeel. Maar naast alle actie die beschreven wordt, wordt ook geschreven over zaken binnen het Katholieke geloof waar ik naieve ziel nog niet eerder over had gehoord, omdat ze goed verborgen worden gehouden voor de massa.  Ik wist bijvoorbeeld niet dat er meer evangelieën werden geschreven dan de vier die in de bijbel zijn opgenomen…

Ik begon zelf te denken, las meer boeken, en ontwikkelde een eigen soort geloof.

God bleef een belangrijk deel van mijn leven uitmaken, zingeving en diepgang zijn essentiele onderdelen van mijn bestaan, maar ik wilde dit alles niet meer vinden in de Kerk. De aanhoudende schandalen die aan het licht kwamen degouteerden me zo, ik zou nog maar zelden een voet in de kerk zetten.  Ik ging op zoek naar ander manieren van verdieping en zingeving. Mijn zoektocht ging verder.

Ik leerde mindfulness kennen, en lieve deugd, wat een fijne kennismaking was dit!! Het voelde als thuiskomen na een héle lange reis. Ik ontdekte een plaats in mezelf waar een diepe stilte en vrede heerste. Ik volgde de achtweken cursus bij David Dewulf, mindfulness trainer, en ik mediteerde dagelijks, en dat gedurende verschillende jaren. Meditatie in het algemeen en mindfulness in het bijzonder veranderde mijn perceptie van mezelf en van de wereld rondom mij.

Ik ontdekte de chakras en chakrahealing, en hoe het werken er mee mijn leven kon verbeteren.

Toch bleef ik moeite hebben om dingen los te laten. Dat bleef een belangrijke bron van stress en frustratie. En toen ontdekte ik de SEDONA METHOD, geschreven door HALE DWOSKIN.

Eindelijk heb ik het gevoel dat ik in staat ben om los te laten, simpelweg door mezelf drie vragen te stellen:

Kan ik loslaten?

Wil ik loslaten?

Wanneer wil ik loslaten?

Door je simpelweg bewust te worden van een emotie of een gevoel, en het niet te verdringen of te weerstaan, kan ik echt laten gaan.

Is dat niet fantastisch?

Lola loves it!!!

WALK THE WALK

Als beloning een prachtige regenboog….

Typisch herfstweer dacht ik toen ik naar buiten keek. Donkere wolken opeengestapeld, wachtend op het signaal om het verzamelde water los te laten. ..

Maar wandelen is gezond, en dus trokken lief en ik onze wandelschoenen aan en reden een eindje tot wandelknooppunt 42, gelegen in de nabijheid van de kerk van Kleit. Volgens de beschrijving in de MEETJESLAND BUCKETLIST ( een aanrader trouwens voor elke wandelliefhebber, en zeker voor die liefhebber die in de buurt van Gent woont) is het hier prachtig wandelen in het mooie Noorden van het Landschapspark DRONGENGOED. 

De rit er naartoe verliep niet zonder hindernissen. Nog steeds wordt er driftig gewerkt aan het op – en afrittencomplex Aalter, en dat hebben we geweten. Maar wie zoekt die vindt en met de hulp van WAZE vonden we ons startpunt. Wat bleek, we hadden deze wandeling al eerder gemaakt … Veel wisten we er niet meer van, en dus begonnen we opnieuw. Geleidelijk aan kwamen tijdens het stappen de herinneringen terug, wat er op wijst dat de dementie nog niet volledig heeft doorgezet. Oef…. 

Prachtige wandeling, midden in de natuur, jaja, toch wel. Zelfs in Oost-Vlaanderen kan dat nog. Ik laat jullie zo meegenieten van onze foto impressies. Even dit meegeven: het is een wandeling die je, vooral tijdens regenachtige dagen of jaargetijden, beter niet maakt als je niet stevig op je benen staat. In elk geval heb je ferm schoeisel nodig, waterdicht, hoog en met serieus reliëf. Er liggen namelijk houten vlonders op een dertigtal centimeter boven de grond. Die vlonders zorgen er in principe voor dat je vochtige plaatsen kan vermijden, en dat je de onderliggende natuur niet vertrappelt, maar… bij regenweer zijn ze bijzonder glad en dus gevaarlijk. Beter uitstellen deze wandeling tot een drogere periode misschien. Al is de herfstgeur van dit bos zo verrukkelijk… 

Kijk even mee…

Nog een aandachtspuntje. Het is een korte wandeling, nauwelijks 5 kilometer, dus da’s iets van niets, maar onderweg zijn er geen stopplaatsen. Tenminste, er is er één, maar dat is een hotel, en op het eerste zicht was dit niet open voor passanten. Dat was misschien toeval, dat kan. Het hotel ligt vlak aan een drukbereden weg, maar aan de achterzijde is het één en al rust en vrede. Het gebouw is een beschermd monument dat is omgevormd tot hotel, en dat zijn oorspronkelijke charme heeft bewaard. Aan de buitenkant toch, de binnenkant is nog steeds een goed bewaard geheim. Naam van dit geheimzinnige etablissement is het CLEYTHIL hotel, gelegen op de historische site van de PAPINGLO HOEVE, ooit eigendom van de Gentse Sint Baafsabdij. Ooit wil ik er logeren :)Als je graag een natje en een droogje hebt tijdens je wandeling, breng je best zelf iets mee, of.. vermijd je zon – en maandagen.

Moe maar voldaan zoals dat heet vatten we de rit naar huis aan, met een goeie 8000 stappen op de teller. Nog geen tienduizend maar in de goede richting

Tot de volgende

Lola

The Joker

The Joker

Neen, vooral niet gaan als je zomaar een actiefilm wil zien. Want dat is het niet. Mind you, Lola houdt van actiefilms, verstand op nul, blik op oneindig en genieten van de ene ongelofelijke stunt na de andere. Héérlijk.

Maar dit is van een ander niveau, Oscar materiaal als je het haar vraagt, wat niemand zal doen maar goed…

Joaquin Phoenix geeft alles wat ie heeft, en man, wat heeft ie véél!!!

Wat een talent om dat getraumatiseerde wezen dat de Joker wordt neer te zetten, hem krankzinnig te laten lachen en het verdriet dat erachter steekt te laten doorsijpelen in de zielen van de filmliefhebbers. Een diep treurig verhaal, dat beklijft en aanspreekt. En dat gedragen wordt door de sublieme acteerprestatie van Joaquin Phoenix.

Laat ik ook de sublieme muziek niet vergeten, donkerder dan zwart, maar bloedmooi…. gecomponeerd door Hildur Güdnadottir

Geniet zoals Lola!!!

En vertel haar wat je er van vond!!