TREASURES in GENT

Gent, ik schreef er al vaak over, en ik zal er zonder twijfel nog vaak over berichten. Het is en blijft mijn stad, en ik noem mezelf een trotse Gentenaar. Een prachtige leefbare stad, waar ik nog steeds parels in ontdek.

Zo duurde het tot enkele weken geleden, toen mijn neef uit NIJMEGEN op bezoek was, vooraleer ik de site van de SINT-BAAFSABDIJ (her)ontdekte. Een unieke plek, waar ik ooit als klein kind op bezoek was met de klas. Later echter ging de site dicht, en pas sinds een aantal jaren is ze weer opengesteld voor het publiek.

Voor ik jullie met een aantal amateuristische foto’s de Sint-Baafsabdij binnen sleur, een beetje geschiedenis. Hiervoor ging ik te rade bij WIKIPEDIA. Bedankt daarvoor ūüôā

De abdij werd in de 7e eeuw gesticht door¬†Amandus van Gent, een zendeling uit¬†Aquitani√ę. Ze is vlak bij de¬†samenvloeiing van de Leie en de Schelde¬†gelegen en werd daarom ook oorspronkelijk¬†Ganda¬†genoemd.

Enkele jaren na de stichting trad Allowin van Haspengouw in het Gandaklooster in en nam er de naam Bavo aan. In de 9e eeuw werd het klooster, dat later uitgroeide tot abdij, naar hem genoemd. Op 10 mei 1067 werd de Sint-Baafskerk ingewijd, in aanwezigheid van koning Filips van Frankrijk en graaf Boudewijn V van Vlaanderen.

In 1540 gaf keizer Karel V bevel grote delen van de abdij, onder andere de indrukwekkende romaanse abdijkerk, het Sint-Baafsdorp en de parochiekerk te slopen. De sloop was een van de voorwaarden, opgenomen in de Concessio Carolina waardoor de Gentenaars ook hun bijnaam stroppendragers kregen. In de plaats kwam een dwangburcht, het Spanjaardenkasteel.

Van de Romaanse kerk is enkel de oudste muur van Gent overeind gebleven, daarin werden zelfs oude fragmenten van Romeinse dakpannen en bakstenen verwerkt.

Er werden wel haagbeuken geplant op de plaats waar vroeger de pilaren van de kerk stonden, zo krijg je een beeld van de omvang van het vroegere gebouw.

Via een doorgang in de oudste muur wandel je de ru√Įnes van de Sint-Baafsabdij binnen. Een oase binnen de stad.

Het leuke is dat je op de site overal pancartes met een QR code vindt. Als je die code inscant kom je heel veel te weten over de geschiedenis van deze wondermooie plek.

Vaak zijn er ook vrijwilligers aanwezig die veel afweten over de abdij en er graag een woordje uitleg bij geven.

Verder zal ik de foto’s laten spreken.

SINT-BAAFSABDIJ.

Bezoek elke vrijdag, zaterdag en zondag van 14u – 18u van 1/4 tot 1/11. Gratis entree.

Adres: COYENDANSPARK 9000 Gent.

In de buurt het COYENDANSPARK, ZWEMBAD VAN EYCK, PORTUS GANDA.

Een hele fijne zondag nog lieve mensen.

Myriam

En we gingen nog niet naar huis….

Gisteren kregen jullie twee van de drie dagen die we in augustus spendeerden in de Champagnestreek, voorgeschoteld. Vandaag dien ik het toetje op.

Na alweer een succulent ontbijt vertrokken we richting Hautvillers. Een prachtig dorpje waar de illustere DOM PERIGNON (1639 – 1715) een deel van zijn leven doorbracht en waar hij ook begraven ligt.

Standbeeld voor Dom Perignon op de avenue du Champagne in Epernay

Deze mijnheer Perignon was een benedictijner¬†monnik¬†van wie vaak wordt gezegd dat hij de m√©thode champenoise zou hebben ‘uitgevonden’.

Het verhaal gaat dat hij zou hebben uitgeroepen: “Kom gauw, ik proef de sterren!” toen hij de eerste sprankelende champagne proefde. In werkelijkheid heeft hij noch de¬†mousserende wijn¬†noch de champagne uitgevonden. Al heeft hij wel zijn uiterste best gedaan om de champagne naar een steeds hoger niveau te tillen.

In de tijd van Dom Perignon was de fermentatie van de wijn in de fles, waardoor het ballet des bulles ontstaat, een bijzonder ernstig probleem voor de wijnbouwers. Op het moment dat het kouder werd, in de herfst, kwam het gistingsproces soms tot stilstand, vooraleer alle suiker in de wijn in alcohol was omgezet. Werd het weer in de lente warmer, dan ging de nog aanwezige gist opnieuw werken, er werd kooldioxide geproduceerd, de kurk werd uit de fles geperst of erger, de fles kwam tot ontploffing en dat bracht een kettingreactie teweeg in de flessen in de buurt.
Dat was niet alleen gevaarlijk voor de mensen die op het moment van de ontploffing in de buurt waren, maar de hele wijnoogst kon op die manier verloren gaan!!

Dom Pierre Pérignon zocht en vond een aantal verbeteringen onder andere in verband met de te gebruiken druiven, het persen, de kwaliteit van de flessen en de sluiting. Daar was hij maar liefst zevenenveertig jaar lang mee bezig. Het is terecht dat zijn naam verbonden blijft met dit parelende drankje, én dat zijn eer hoog gehouden wordt oa door het huis MOET ET CHANDON, dat zijn meest prestigieuze champagne de naam DOM PERIGNON heeft gegeven.

Na een bezoek aan het kerkje nog even de benen strekken voor een wandeling tot aan het uitzichtpunt. Zeer de moeite om even tot daar te klimmen. Trouwens het hele dorpje doet idyllisch aan, met aan bijna elk huis een smeedijzeren uithangbordje.

Even halt houden bij AU 36, een heerlijke plek voor een degustatie met lekkere hapjes. Groot terras waar het aangenaam zitten is, genieten met een hoofdletter.

De rest van de dag volgden we een stuk van de route touristique du Champagne. Een fijne manier om zonder veel moeite héél veel moois te ontdekken.

Alweer, veel foto’s zijn er niet omdat ik niet zo’n fotograaf ben, tenzij ik een blogje wil schrijven. Raar wel nu ik er over nadenk. Maar bon, we hebben er van genoten, en als jullie een fijne plek zoeken voor een weekendje weg: ik zou zeggen N’HESITEZ PAS.

Fijne zaterdagavond

Myriam

Een weekendje Vertus.

Als je blog de naam LOLALOVESCHAMPAGNE.com draagt dan kan het niet anders of je schrijft nu en dan een stukje over dat godendrankje. Ook al drink ik er weinig omwille van de kostprijs en om gezondheidsredenen (kan weinig alcohol verteren), ik vind het nog altijd super lekker.

Ook fervente anti alcoholgebruikers kunnen mooie momenten beleven in de Champagnestreek. Qua natuur en cultuur komt een mens daar ruimschoots aan zijn trekken!

Wij trokken half augustus naar het land van het bubbelende en bruisende drankje dat champagne heet.

Onze eerste stop was Reims waar we even halt hielden om de innerlijke mens te versterken en om de unieke kathedraal te bezoeken. Hier kan een mens makkelijk een weekend doorbrengen!!!

Ik reserveerde echter een B&B in Vertus, het dorp waar mijn meest geliefde champagnehuis ligt. Veuve Fournu that is. Ik schreef er over in mijn vroegere blog (bubbliciouslyme.com) die ik om allerlei redenen jaren geleden definitief gewist heb Snik ūüė¶

Jammer genoeg checkte ik niet vooraf of de veuve ons wel zou kunnen /willen ontvangen, en dat kon ze niet. Vakantie, ja ook een wijnboer heeft daar absoluut recht op. Niet getreurd natuurlijk. B&B ATELIER DE DEGUSTATION waar we logeerden was gehuisvest op het domein van een andere wijnboer MICHEL MAILLARD. En wat een schot in de roos was deze boeking!!

We reisden samen met een ander koppel, en hadden de volledige B&B voor onszelf. Luxe voor een aangenaam prijsje. Beter dan dit wordt het niet. De B&B is gelegen boven de degustatieruimte, waaraan een prachtige rustgevende tuin grenst waar het aangenaam verpozen is, al dan niet met een glaasje van de uitstekende MICHEL MAILLARD champagne. Via een imposante trap kom je op de etage waar de kamers, zeg gerust suites, gelegen zijn. Luxueus, ruim, licht, met een tot in de kleinste details uitgeruste badkamer, apart toilet, en heerlijke boxsprings.

We kwamen aan rond vier uur en er was een eerste degustatie geboekt voor vijf uur. Tot onze verbazing bleek de vrouw des huizes een Belgische te zijn, en konden we in onze eigen taal kennismaken met de geheimen van de champagne in het algemeen en deze van het huis Maillard in het bijzonder. Er werd ons ook een inkijkje gegund in de moeilijkheden van het leven van een wijnboer in deze hachelijke tijden, wat toch wel een interessante insteek was. We leerden vier soorten champagne kennen, welke het precies waren heb ik niet genoteerd, maar dat ze erg lekker waren kan ik wel verklappen. En inbegrepen bij het logies!!

Om 19 u had ik geboekt bij een restaurant in de buurt: HOSTELLERIE DU MONT AIME. Ook dat bleek een schot in de roos te zijn. Het restaurant is verbonden aan het gelijknamige hotel, en was prijs kwaliteit helemaal top. Vriendelijke en correcte bediening, maar niet over de top, dus wel met wat gevoel voor humor, wat wij altijd aangenaam vinden. Keuze uit diverse menu’s zodat er voor elke portemonnee en elke smaak wel iets te vinden is, en een mooie wijnkaart met ook behoorlijk wat betaalbare champagne, zoals we dat gewoon zijn in deze streek.

De volgende ochtend lonkte het ontbijt. Eerlijk? Nog nooit heb ik een ontbijttafel gezien die zo uitgebreid was als hier. Een enorme mand vol broodjes en koffiekoeken, verschillende soorten brood, taart, charcuterie en kaas, vers fruit en yoghurt, een overdaad want met vier konden we dat onmogelijk allemaal soldaat maken.

Na deze copieuze maaltijd vertrokken we richting Epernay waar ons een rondleiding met degustatie wachtte bij champagne MERCIER. Ik heb deze tour al enkele keren gedaan, maar het blijft indrukwekkend. Het enorme vat in de inkomhall, goed voor 200000 flessen, de in het kalksteen uitgehouwen kelders en gangen waar je aan boord van een elektrisch treintje kan doorrijden, het is een plezier. Gevolgd door alweer enkele kleine glaasjes van dit unieke drankje.

Foto afkomstig van Tripadvisor

Aansluitend gingen we naar de popup bar van champagnehuis MAILLARD, waar we op het terras een flesje kraakten op de huwelijksverjaardag van onze gezellen.

We liepen de avenue de Champagne af, wat iedere keer opnieuw een feest is om te doen. De tuin van champagne PERRIER JOUET zag er wel erg uitnodigend uit, zodat we daar neerstreken voor een aperootje in de schaduw.

En tot slot gingen we dineren in restaurant CAVE A CHAMPAGNE. Al vele jaren een absolute hit in Epernay, klein, maar met een goede keuken en wijnkaart. Zeker reserveren als je hier eens wilt uit eten gaan. Want het is het waard.

La cave à Champagne Epernay

De volgende dag laat ik jullie later zien. Sorry voor de weinige foto’s. Ik was nog niet aan bloggen toe in augustus ūüėČ

Fijne vrijdag en prettig weekend

Myriam

Een coronaatje voor jou?

Foto door CDC op Pexels.com

Zou ik nog eens durven schrijven over corona? Wel ja zeker, het is geen onderwerp meer dat straatgevechten uitlokt, of vrienden en familieleden uit elkaar drijft. Dat was het jammer genoeg wel tijdens de eerste, let’s say, vier golven. En ik beken schuld: ik heb me ook laten meeslepen in het vuur van mijn overtuiging. Let wel, ik was, en ben nog steeds, zeker van de meerwaarde van een vaccinatie. Maar nu de angst om ernstig ziek te worden en /of mensen te verliezen door dit klote virus wat minder is geworden, zie ik ook wel in dat het geen zwart/wit verhaal is. Dus mocht ik mensen geschoffeerd hebben door mijn radicale overtuigingen op provaccinatie vlak dan bied ik daarvoor mijn verontschuldigingen aan. ūüôā

Foto door Vie Studio op Pexels.com

Vandaag ging ik mijn vierde vaccinatie halen. De uitnodiging voor deze vaccinatie kreeg ik al een hele tijd geleden via een vijftal verschillende kanalen toegestuurd. Op vlak van effici√ęntie kan er nog iets verbeteren lijkt me. In de brievenbus, per SMS, via DOCCLE, via mail, van de Vlaamse overheid… Wie dan nog vergeet zich te laten vaccineren is zwaar dementerend ūüôā Gezien ik een vrij grote verkoudheid had ten tijde van de uitnodiging, en vaccinatie in dat geval niet aangewezen lijkt, werd de prik uitgesteld tot vandaag. Vanmorgen gekeken op de website en er was nog plaats vrij: joepie!

Zoals vele mede Gentenaars kon ik het beschermende spuitje gaan halen in Flanders Expo. Ik ken daar al goed mijn weg, en zoals steeds verliep alles op wieltjes. Van het prikje zelf voelde ik niets. Nu hopelijk ook verder geen symptomen ontwikkelen. Maar ik ben er vrij gerust in, want heb nog nooit last gehad van het vaccin.

Foto door Karolina Grabowska op Pexels.com

Na vier vaccinaties en drie coronabesmettingen mag ik wel zeggen dat ik een beetje een connaisseur ben. ūüėČ Al zou ik liever een echte wijnkenner zijn…. Wat jullie?

Social media en andere praatjes.

Foto door Tracy Le Blanc op Pexels.com

Mensen die me al langer volgen weten dat ik een absolute haat/liefde verhouding heb met social media. Zoiets in de trant van IK KAN NIET MET MAAR IK KAN OOK NIET ZONDER.

Dat resulteert in golvende bewegingen wat betreft mijn relatie tot allerlei vormen van social media. FACEBOOK is al tig keren verbannen geweest van mijn telefoon, dat is ook nu nog het geval. Maar ik heb mijn account nog en dat gebruik ik op mijn laptop om blogs te delen. FACEBOOK op mijn telefoon is geen goed idee, want voor ik het weet, zit ik een halve dag te scrollen. NIET OK!!!

INSTAGRAM is meer mijn ding. Dat staat op mijn telefoon en daar kijk ik dagelijks meerdere keren, maar om één of andere reden lukt het me met INSTAGRAM beter om de tijd in het oog te houden. Ik scrol wel wat af, maar het neemt minder tijd in beslag. En het lijkt een positiever medium?

TWITTER en TIKTOK heb ik ooit wel geprobeerd maar als de wiedeweerga verwijderd wegens zeer ongezond voor mijn snel overprikkelde geest.

Foto afkomstig van mantelzorgelijk.nl

WHATSAPP en MESSENGER zijn voor contact met familie en vrienden. Er is ook nog PINTEREST, maar daar doe ik niets meer mee.

Wat is mijn punt nu? Eigenlijk wil ik alleen zeggen dat het niemand moet verbazen dat ik soms helemaal onzichtbaar ben, en dan weer héél erg zichtbaar. Golvende bewegingen weet je wel. Op dit moment heb ik het bloggen weer flink te pakken, maar niemand weet natuurlijk hoe lang ik op deze golf blijf verder surfen.

Living by the moment.

Het is dat ik ook nog een hele resem andere dingen wil doen per dag. Naast werken (vier dagen per week) zijn daar ook mijn rugoefeningen (daar gebruik ik de sublieme app WEASYO voor, in het Frans enkel, maar zo goed!), mijn Italiaanse les (daar gebruik ik de app DUOLINGO voor: niet betalend wat aanleiding geeft tot flinke ergernis wegens vervelende reclame). Dagelijks mijn LIFECHANGERS oefeningen waar ik eerder over schreef.

Dan zijn er nog die zaken die ik elke dag wil doen maar waar ik niet altijd toe kom.

Dagelijks tienduizend stappen wandelen. Dagelijks vers koken. Dagelijks lezen, dagelijks mediteren….Al maak ik er mij niet (meer) druk over als dat niet lukt. Er zitten tenslotte maar 24 uren in een dag…

Misschien laat ik het Italiaans wel schieten nu ik weer aan de blog ben. Die reclame werkt toch op mijn zenuwen…. Ik zie wel;)

Tot hier dit volstrekt overbodige blogje. ūüôā

Fijne zondag iedereen.

Myriam

Leuke adresjes in de buurt van Gent: LALOTTE.

Ik was er al eerder, enkele keren zelfs. En nu ik terug aan het bloggen ben geslagen, vind ik LALOTTE in Lochristi zeker en vast een vermelding waard.

Pal in het centrum van Lochristi, DORP OOST 5, ligt dit sympathieke en mooi ingerichte etablissement.

Je kan er terecht voor een ontbijt of brunch, een lunch of apero. Het mooie interieur, en het ruime terras (aan de straatkant) nodigen uit om in lekkere omstandigheden uitgebreid bij te praten met partner, vrienden of familie.

Vandaag at ik er een verwenkoffie. Ik werd in de watten gelegd met een heerlijke koffie, een stuk MISERABLE, een wentelteefje, een bavarois en een heerlijk schaaltje vers seizoensfruit. En dit voor slechts 10‚ā¨. Dat lijkt peanuts na mijn ervaringen bij COCOTINE waar ik eerder over schreef. Guitarman at een wafel met slagroom vergezeld van een koffie. Bij de koffie komt sowieso een stukje broodpudding en een klein eetbaar cupje gevuld met advocaat. Een verwenkoffie op zich eigenlijk. De bediening is supervriendelijk en vlot, de muziek is aangenaam, kortom. Cela vaut m√™me le d√©tour.

Ik herinner me dat ik toen ik vroeger blogde bij elk bezoek aan een horecagelegenheid kort iets schreef over de sanitaire voorzieningen. Bij LALOTTE is dat prima in orde: op het gelijkvloers, krakend netjes, kortom picobello.

Ik kom zeker terug, misschien eens een ontbijtje of een brunchken uitproberen.

Fijne zaterdag nog.

Myriam

De kruislieveheer wandelroute.

Gisteren gingen we nog eens wandelen. Op de Instagram pagina van wandelze.be zag ik een route voorbijkomen van een 13 km, vertrek in Everbeek (buurt van Brakel) aan de kerk. Het zonnetje scheen, en de temperatuur was aangenaam. Boven de 30 graden kan ik geen voet verzetten, dus deze zomer is er van wandelen niet erg veel in huis gekomen. Maar nu kan ik weer. Joepie!!!

Ook al dachten we dat we dankzij corona zowat alle hoekjes en gaatjes van Vlaanderen hadden bewandeld, dat bleek niet te kloppen. Everbeek zagen we niet eerder, en deze wandeling al helemaal niet. Blijkt dit absoluut één van de mooiere routes te zijn uit de reeks die we al aflegden.

Tijdens corona leerden we ons lesje: iets te eten en te drinken nemen we altijd zelf mee. En ook nu was er NIETS geopend. We passeerden wel enkele horecazaken, maar die waren gesloten. Een beetje jammer maar gelukkig hadden we Sultana koekjes en een fles water mee. Daar kwamen we mee rond. Goed voor de portemonnee, dat wel.

Bos, weilanden met loslopend vee, weilanden met niet-loslopende Schotse Hooglanders, kronkelende dalende en stijgende paadjes, kapelletjes in alle mogelijke uitvoeringen…. Het was heerlijk. Op de stappenteller stonden 19500 stappen, maar Komoot zei 13,2 km. In elk geval voldoende beweging. Ik geef jullie nog een sfeerbeeld van onze tocht.

Dankje wel @wandelze.be voor deze heerlijke tip!!!

Een aanrader.

Fijne start van het weekend.

Myriam

Problemen?

Hey, zijn er mensen die problemen ondervinden om mijn blog te lezen via de WordPress app? Is het mogelijk om te reageren of te like via de app? Er is sinds ik weer ben beginnen bloggen één en ander fout aan het lopen zo hoor ik.

En hoe gaat het nu √©cht met jou?

De laatste jaren hebben we corona beleefd, al dan niet van dichtbij, soms met zware gevolgen, soms bijna ongemerkt. Eens corona min of meer van de baan, kwam daar de oorlog in Oekra√Įne, met de daarbij horende energiecrisis die meer en meer doorsijpelt in onze levens. En als kers op de taart is daar de milieucrisis, die natuurlijk al lang bezig is, maar waar we nu nog moeilijk hoopvol over kunnen zijn.

Nieuws bekijken staat gelijk aan een bad nemen in een donkere vieze smeerpoel: wie nog opgewekt is vóór de dagelijkse portie ellende is dat gegarandeerd niet meer nadien.

Er zijn vele redenen om depressief, verdrietig en angstig te zijn als we de wereld rondom ons bekijken. Maar dat helpt niemand vooruit, integendeel: we worden er zelf ongelukkig van én en passant slagen we er in om de mensen rondom ons een duwtje richting afgrond te geven.

Hoe gaan we daarmee om? Wat kunnen we doen om de lichtpuntjes rondom ons te blijven zien, en om moedig elke dag opnieuw aan te vatten?

Elk van ons zal wel een aantal strategie√ęn hebben om hiermee om te gaan. Van kop in het zand tot vechten op de barricades en alle gradaties er tussen in.

Van nature ben ik geen positieve denker: het glas is eerder halfleeg dan halfvol. Maar omdat een mens nooit te oud is om aan zichzelf te werken probeer ik daadwerkelijk anders te reageren dan ik van nature zou doen. Keer op keer roep ik mezelf tot de orde als ik merk dat ik weer oordeel voor ik voldoende informatie heb verzameld. Als ik merk dat ik weer eens kijk naar wat ik NIET heb in mijn leven en vergeet wat ik juist wel allemaal heb.

Allerlei methodes hebben mij in de loop van mijn volwassen leven geholpen, met wisselend succes, om dat aangeboren (of is het aangeleerde?) negativisme om te buigen.

Momenteel ben ik met een jaartraining bezig die me tot nog toe al veel heeft geleerd. Het gaat om de LIFECHANGER online cursus die wordt aangeboden door SPIRIT COACHING. Ik kwam toevallig via Instagram op de site terecht, en ik dacht onmiddellijk: DIT IS WAT IK ZOEK. Ik schreef me in voor een online event met als onderwerp LOSLATEN. Zo maakte ik kennis met MAHATMA REVIER, de coach achter SPIRIT COACHING. Onmiddellijk had ik een héél goed gevoel bij haar aanpak, en ook bij haar als figuur. Ze straalt zoveel positieve energie uit, dat je er zelfs online door begeesterd wordt.

Na die ene dag opleiding heb ik me direct aangemeld voor de jaartraining LIFECHANGER. Elke maand wordt je een nieuwe module aangeboden rond allerlei onderwerpen: zo volgde ik ook de module TEM JE MIND, SPREEK JE WAARHEID, MAAK JE DROMEN WAAR en DE PIJN VOORBIJ. Elke dag krijg je een korte video met een opdracht waar je die dag direct mee aan de slag gaat. Elke module begint met een volledige opleidingsdag online. In de loop van de maand zijn er dan drie momenten van anderhalf uur waarop je online ondersteuning krijgt bij datgene waar je mee bezig bent. Want natuurlijk komt er van alles aan de oppervlakte als je hiermee aan de slag gaat.

Ik vertel dit niet omdat ik betaald word om reclame te maken, in geen geval. Ik ervaar echter bij mezelf dat er daadwerkelijk dingen verschuiven. Zaken die ik al lang wil aanpakken maar waar ik nauwelijks mee vooruit kon. Nu dus wel.

Ik denk dan altijd: misschien is een ander ook iets met deze info. Vandaar dit artikel. En heb je geen interesse, dan was het hopelijk gewoon aangenaam om te lezen?

Fijne woensdag

Myriam

Fietspret.

Foto door Susanne Jutzeler, suju-foto op Pexels.com

Ik rij regelmatig met de fiets en dat doe ik graag, zeker nu ik een elektrische fiets heb en het elke dag meewind lijkt.

Ik word dagelijks geconfronteerd met tweewielers in alle vormen en maten. Laat ik ze even aan u voorstellen:

Zo heb je de fietsende student: zijn vehikel is meestal roestig, en wordt enkel nog door een rammelende ketting bij elkaar gehouden. Niet alleen de ketting knarst, elk onderdeel produceert geluid en lijkt ieder moment op de grond terecht te komen. Verlichting is een onbetaalbare optie, en in sommige gevallen is de geldnood zo groot dat ook de remmen gesupprimeerd zijn. Charmante medeweggebruikers, die ik een beetje beschaamd voorbij zoef op mijn elektrisch rijtuig.

Daarnaast heb je de fietsende jonge ouder, met voor of achteraan op zijn (soms elektrische) fiets een enorme bak. Je kent ze zeker: de bakfietser. Superhandig om baby’s en peuters in mee te nemen veronderstel ik, al heb ik het zelf nooit geprobeerd. Ik heb er veel sympathie voor, zeker voor diegenen die dit huzarenstukje volbrengen zonder ondersteuning van een stevige batterij. Chapeau beste mensen, oprecht!!! Naast mijn bewondering, is er ook een zekere vrees . Vooral als ik een bakfietser zie met zijn kroost in de bak vooraan. Hoe moet dat aan een druk kruispunt, vraag ik me angstig af? Is er geen risico dat de bak wordt meegesleept door een voor de fietsende ouder onzichtbare wagen? Die bak steekt minstens een meter voor de fiets uit! Maar tot nog toe lees ik niets over grote aantallen ongelukken met dit vervoermiddel dus het risico zal eerder beperkt zijn?

Er is de elektrische fietser, zoals ondergetekende. Ik rij zo veel mogelijk aan minimale ondersteuning om toch nog enige oefening te hebben. Minachtend word ik voorbijgestoken door vele anderen op een gelijkaardig vervoermiddel. But who cares ūüôā Dank zij mijn batterij kan ik veel verder fietsen dan ik anders zou doen. Jeeeuuuuuujjj

Zo kom ik bij de pedelec-er. Deze fietser schijnt in een andere realiteit te rijden dan de gewone sterveling in het verkeer. Op een fietspad mag je naar mijn bescheiden mening niet meer dan 25 km per uur. Zo niet de pedelec berijder. Die zoeft je met ware doodsverachting voorbij, waardoor je net niet van je fiets kukelt van de schrik, of zelfs gewoon van de luchtverplaatsing. Vanmorgen was er zo een held die me aan maximale snelheid voorbij vloog via het voetpad, wegens onvoldoende ruimte op het fietspad om vol gas te kunnen geven. Een eindje verder gebruikte hij zijn scheepshoorn, ik bedoel bel, waardoor de dame voor mij ook bijna in de coulissen belandde. Waarom treedt men daar niet tegen op vraag ik me af. Maar ook hier mag niet iedere pedelec gebruiker over dezelfde kam geschoren worden natuurlijk.

Last but not least: de racende fietser. Ik ben er dol op, natuurlijk omdat guitarman tot deze categorie behoort. Deze mannen en vrouwen met hun sexy pakjes waarin hun strakke lijven perfect tot hun recht komen: zij geven extra glans aan de dag van de gewone fietser, die zich kan verlustigen in spectaculaire spierbundels en ander schoons. Bekoor ons verder o racende medemens. Dat is goed voor zowel ons als jullie. Win win dus. ūüėČ

Tot hier mijn beschouwingen over de fietsende mens. Zonder twijfel verder aan te vullen en te verfijnen. Ga gerust jullie gang, lieve lezer.

Fijne maandagavond,

Myriam

%d bloggers liken dit: