MAGIC

Gisterenavond sloten wij ons weekend af met een concert waar we al lang naar uitkeken. Bart Peeters De Luxe. Een concert dat onze verwachtingen niet alleen waar maakte maar overtrof.

Liefhebbers als we zijn hadden we het geluk om ook de try-out te kunnen meemaken, in Mimuze in Kalmthout. Lief gaat daar regelmatig jammen, en kon zo aan twee van de happy few (een stuk of driehonderd happy few waren er wel, vermoed ik) tickets geraken. Na die avond wist ik weer waarom ik zo dol ben op Bart Peeters en zijn muziek: de man is één brok levenslust, energie, positiviteit en relativering, en slaagt erin om iedereen mee te krijgen.

De try-out was intiem, sfeervol, ideaal om de liedjes van Bart Peeters volledig tot hun recht te laten komen.

De LOTTO ARENA is another league. Dit concert was sfeer tot de duizendste macht, vol emotie, adrenaline, ontroering. Alsof je ondergedompeld werd in een warm bad van vriendschap, liefde en vertedering.

Het begint al meteen als je het programmaboekje openslaat en je deze tekst leest:

Onmiddellijk voel je wat een warme man dit is, helemaal niet naast zijn schoenen gaan lopen door het mega succes, maar verwonderd om zich heen kijkend, en genietend van wat het moment hem brengt. De toon is gezet.

Vanaf het eerste liedje is de hele Lotto Arena mee. Een golf van enthousiasme tilt de zaal op, en sleurt iedereen mee. We zingen, huilen, lachen en dansen, allemaal samen. Dit is niet wat ik normaal doe, ik hou helemaal niet van massa’s, maar het voelt goed.

Als eerste special guest is er Ronny Mosuse, en er volgt een ontroerend eerbetoon aan zijn inmiddels twintig jaar geleden, en veel te vroeg overleden broer Robert Mosuse.

Er is echter niet alleen ontroering, er is ook veel plezier!

Bart danst en lacht, zingt en amuseert zich te pletter, mee gedragen door zijn prachtige band DE IDEALE MANNEN.

Na de pauze komt een immens koor de pret versterken. Ik kan niet beschrijven wat een gevoel het is als je die mooie bekende liedjes hoort en kan meezingen, ondersteund door een vijfhonderdkoppig koor.

MAGIC is het enige woord dat er bij in de buurt komt. Overal worden de lichtjes op de gsm gebruikt om de sfeer te versterken. Het is alsof je onder een feeërieke sterrenhemel feest.

Mooier dan dit wordt het niet. Met een glimlach van oor tot oor en een warm gevoel dat nog de hele terugrit doorzindert, vatten we de terugreis aan. Bedankt Bart en Ideale Mannen, je hebt alweer een heleboel mensen erg gelukkig gemaakt! Blij dat ik er één van was!!

Lola.

Feels like home

Bloggen zit me in het bloed, dat moet wel. Al meteen nadat ik besloot om mijn vorige blog stop te zetten, sloegen de twijfels toe. Ik had er zo veel tijd en werk in gestoken, met behoorlijk succes, het was een beetje mijn kindje. Maar toch was het beter om de stekker er uit te trekken, en me te concentreren op andere zaken. Hoe vaak heb ik niet gedacht: wat zou ik hier een mooie blogpost kunnen over schrijven. Tientallen keren bedacht ik een nieuwe blognaam, en begon ik er weer aan. Anoniem, dat leek me beter. Dan zou ik niemand meer voor het hoofd kunnen stoten. Niemand zou onbedoeld gekwetst raken.

Dat anonieme bloggen voelde toch niet goed en ook de namen die ik bedacht zaten me niet als gegoten. bubblicouslyme.com was zó echt mijn ding. Het bleek moeilijker dan verwacht om een nieuwe invulling te vinden.

Uiteindelijk dacht ik: FOERT! Ik wil bloggen, en dat ga ik gewoon doen. Iedereen die me kent mag me lezen, en wie me nog niet kent, leest me binnenkort hopelijk ook;) En reageert massaal!!!

Want reacties zijn natuurlijk één van de redenen waarom mensen bloggen. Anders kan je gewoon je dagboek bijhouden op een privéplek waar niemand er bij kan…. Enfin, zo voelt het toch voor mij.

Dus ik begon met lolaloveschampagne.wordpress.com

En ik ging op zoek naar de mensen die ik vroeger zo graag heb gevolgd, in de hoop dat er nog enkelen actief zouden zijn. Gelukkig is dat zo. Het werd een blij weerzien voor mij met:

Ik ben nog op zoek naar een aantal bloggers die ik graag las, maar nog niet heb teruggevonden, daarbij denk ik aan Kliefje, Beaunino, Harrij, Kakel, en zovele anderen van wie ik het leven heb gevolgd, en die ik nu een beetje kwijt ben.

Anderzijds ontmoet ik alweer nieuwe interessante bloggers zoals:

En zonder twijfel zullen er nog mooie nieuwe of hernieuwde ontmoetingen volgen.

Blij dat ik terug ben!!

LOLA

Daar gaat ze….

Gisteren lag ze pasgeboren in mijn armen, en bewonderde ik haar perfectie terwijl ze rustig lag te drinken, mij aankijkend met haar grote bruine kijkers.

Morgen vertrekt ze naar Ierland voor vier maanden, om daar te gaan studeren.

Waar de tussenliggende tijd naar toe is, God mag het weten, want ik heb er geen idee van…

Het schattige rustige babytje groeide uit tot een even schattig maar iets minder stille peuter en kleuter. Nachten lang heeft haar papa naast haar bed gezeten, jarenlang hield ze ons ’s nachts uit onze slaap. Soms zes, zeven keer per nacht huilbuien, zonder duidelijke aanleiding. Achteraf bekeken waarschijnlijk nachtmerries als gevolg van haar meer dan levendige fantasie. Pas toen ze een jaar of vijf was werden die nachtelijke onderbrekingen minder frequent.

Een spraakwaterval is ze altijd geweest. Man, wat kon (kan) dat kindje tetteren. Ze stopte eigenlijk nooit. Horendol werd ik er soms van. Maar wat mis ik het ook, nu ze niet meer bij mij woont.

Zeker nu ze voor vier maanden verdwijnt naar het (gelukkig niet zo verre) Ierland.

Mijn meiske, met haar knappe snuitje en haar slanke lijf, waar ze toch niet altijd blij mee is. (Wie is dat wel op die leeftijd?)

Mijn meiske, met haar supergrote hart en hypersensitiviteit, met haar creativiteit en talent, chaos en vergeetachtigheid, enthousiasme en kracht, moed en bevlogenheid… Wat ben ik trots op jou.

Hoe zeer ik haar ook zal missen, ik ben blij dat ze deze uitdaging aangaat. Dat ze achterlaat wat bekend is en op ontdekking gaat in iets nieuws en onontgonnen. Rijker zal ze er in elk geval van worden, sowieso.

En al staat het huilen mij nader dan het lachen nu (belachelijk, ik weet het, het is maar naar Ierland en het is maar voor vier maanden) toch ben ik zo blij dat ze deze kans grijpt.

Ik hoop dat ze nu en dan een blogpostje schrijft voor deze blog 🙂 en verder kan ik jullie nu al verklappen dat zoon en ik op bezoek gaan bij haar ergens in maart. Zonder twijfel zullen jullie onze fratsen hier kunnen lezen:)

Slaap lekker

Myriam

A little drop of gratitude

Net naar het nieuws gekeken. Waarom ik dát blijf doen, terwijl ik er diep triest en ongelukkig van word? Ik weet het niet… Ergens heb ik het gevoel dat ik mee moet blijven met wat er rondom mij gebeurt. Dus lepel ik elke avond een portie leed en smart naar binnen… Maar wie help ik daarmee? Het is niet dat ik op de barricaden spring na het zien van alle ellende, en luid schreeuwend eis dat er nu maintenant heute godverdomme iets verandert. A la Greta Thunberg bijvoorbeeld. Neen, ik blijf handenwringend in mijn luie zetel hangen, met nu en dan een traan en medelijden met wie het minder getroffen heeft. (Als het écht teveel wordt schrijf ik wel eens een blogpost om mijn verontwaardiging te uiten, dat wel. )

Maar het enige dat ik écht kan doen situeert zich in mijn eigen omgeving. Dus dacht ik: laat ik daar vooral op inzetten. Dat kan natuurlijk alleen als ik goed in mijn vel zit, en daarvoor zijn positieve gedachten en vibrations nodig. Vandaar deze nieuwe rubriek: “little drop of gratitude” die nu en dan eens terug zal komen, zonder enige regelmaat, want ik ben niet zo’n planner 😉 Zie het als tegenwicht aan de ondraaglijke zwaarte van het bestaan 😉

Het eerste waar ik me vandaag dankbaar om voelde was de tas verse koffie, het sandwichken bij het ontbijt, de hete douche en het gefluit van de vogels in de bomen waar ik langs fietste op weg naar het werk.

Ja echt, ook in de winter zijn er vogels die fluiten. Of dat normaal is of eerder te wijten aan de klimaatopwarming weet ik niet, maar in elk geval, het maakt me blij.

Een tweede golf van dankbaarheid overviel me toen ik na het werk bij mijn moeder op bezoek kon. Eenennegentig is ze, en ondertussen opgenomen in een WZC, maar ze is nog erg bij de pinken, en het is goed dat ik nog tijd met haar kan doorbrengen. Al geef ik toe dat dit gevoel van dankbaarheid ook soms versneden wordt met een gevoel van melancholie en verdriet om die ooit sterke vrouw die nu zo afhankelijk is van anderen.

Tenslotte ben ik dankbaar omdat het vanavond voelbaar langer klaar bleef!!! Yes, de kortste dagen zijn bijna voorbij. Elke dag wat langer licht. Heerlijk!!

Als een mens zo eens bewust gaat kijken wat hem allemaal dankbaar stemt komt er van alles naar boven. Maar per dropje hou ik het op drie dingen. Wie weet, als we dat met zijn allen massaal gaan doen, vormen we een dam tegen alle ellende in de wereld?

Grateful greetings,

LOLA

My precioussssss calls

Ik vond van mezelf dat ik goed bezig was de voorbije maanden/jaren. Op vlak van social media had ik een complete transformatie doorgemaakt, van zwaar verslaafde blogger die op elk moment moest kunnen posten, lezen en reageren, en dat niet alleen op de blog zelf, maar ook op Facebook, twitter, instagram en ga zo maar door, tot …. de stekker uit alles!!! Mijn blog waar ik zo trots op was en waar ik op twee en een half jaar tijd honderdduizend views had en net geen duizend volgers: stekker er uit. Facebook: van mijn feun gezwierd, twitter: wat was dat ook alweer? In de plaats van scrollen door Facebook en lezen van blogposts leerde ik Italiaans, reageerde ik enkel nog in de familie app en had ik tijd om boeken te lezen en te mediteren. Heerlijk toch.

Nu en dan stak het wel eens. Als ik weer eens in een hilarische of hemeltergende situatie terecht kwam en ik bij mezelf de bedenking maakte dat ik daar toch wel een heerlijke blogpost had kunnen over schrijven. Of als ik hoorde via via dat een vriendin die ver weg woonde dit of dat had gepost, en ik dat had gemist…Maar ik volhardde.

Maar je voelt me al komen op mijn warme kerstsokjes…. het bleef niet duren.

Voor mijn verjaardag, kerstmis en nieuwjaar kreeg ik een fitbit cadeau van mijn lief. Leuk ding om je gezondheid en activiteiten te tracken, alleen…. niet compatibel met mijn feun… Helaas driewerf helaas diende ik ook op zoek te gaan naar een nieuw instrument om mijn cadeau volledig tot zijn recht te laten komen. Alsof het lot het zo had voorbeschikt, kreeg ik via een vriend van een familielid de kans om voor een sterk gereduceerde prijs de gsm van mijn dromen te kopen: een Samsung A70 black met zoveel Gigabyte dat zelfs de meest verstokte app verzamelaar er jaren zoet zou mee zijn. Ik kocht en was meteen verkocht.

Mocht ik x aantal jaren later geboren zijn zou ik zonder twijfel iets gestudeerd hebben met informatica. Het interesseert me mateloos en ik kan uren zoet zijn met het uitzoeken hoe ik een probleem kan oplossen. Je begrijpt dat ik meer dan uren, dagen dus zoet kan zijn met het uitzoeken hoe de nieuwe feun werkt, met het personaliseren tot hij (of is het zij? ) helemaal naar mijn hand staat… En in al die fixatie op het nieuwe precious ding, vergat ik warempel mijn Italiaanse les… .Zeshonderd dagen onafgebroken op duolingo…. down the drain 😦

Mediteren? Gone with the wind… In de plaats er van zat ik tot middernacht driftig te zoeken hoe ik dit of dat op mijn feun kon krijgen, hoe snel dit werkte, hoe goed dat wel niet was…

Mijn slaap leed er onder, mijn aandacht leed er onder.. Ik voel me als Gollem die zijn Precious terug heeft. Erg goed was dat niet voor zijn gezondheid, maar het maakte hem wel gelukkig 😉

Positief is dat ik het bloggen weer te pakken heb, bijna geen volgers meer, en bijna geen views, maar het voelt heerlijk om weer te schrijven.

Nu nog een nieuw evenwicht vinden, zodat ik niet helemaal het lot van Gollem onderga.

Ik hou jullie op de hoogte.

Lola

2020

 

pexels-photo-3401903.jpeg

Foto door cottonbro op Pexels.com

Een magisch getal, waarom weet ik niet, maar het heeft wel iets, twee nul twee nul. Mooi, rond, smooth, bekt lekker weg.

Ik sluit me aan bij de traditie en wens iedereen een mooi nieuw jaar toe.

Mag het een jaar worden waarin alles smooth verloopt, zonder  pijn of ongemak….

….met bergen geluk en vrede

….sloten gezondheid en vreugde

….genoeg geld om gelukkig en tevreden te leven maar niet zoveel dat je er mee in je ongeluk loopt…

….waardering van mensen die er toe doen

….de vervulling van je belangrijkste droom

….dankbaarheid om wat is

….zonder pijn of gemis terugblikken op wat is geweest

…verwachtingsvol uitkijken naar wat komt, zonder knoop in de maag of angstzweet op je voorhoofd.

….houden van de ‘kleine’ dagelijkse dingen

….een tevreden jaar

…een meer dan goed jaar!!!

Ik wens het jullie van ganser harte!!!

LOLA

Winterfeesten in Antwerpen

Jullie weten het, of misschien toch niet, maar mijn partner is een rasechte Antwerpenaar. Momenteel wonen we samen in de buurt van Gent maar nu en dan wordt de lokroep van TSTAD groot, en springen we even van de parking naar het middelpunt van de wereld, aka ANTWERPEN.

Ik vind het een mooie stad, en hoe meer ik er ga, hoe meer moois ik er ontdek, dus ik begrijp het Antwerpse chauvinisme wel een beetje. Maar geef toe, wij Gentenaars wonen écht in de mooiste stad op aarde, en wij hebben toch ook geen dikke nek ontwikkeld? 😉

Even serieus. Gisteren reden we naar de P&R in Merksem, waar altijd meer dan genoeg parkeerplaats is, en waar je vlotjes aan een tram kan komen die je naar het hartje van de stad brengt. In normale omstandigheden toch. De heenreis verliep zonder enige vertraging, geen file, geen wachttijden aan de tramhalte, rechtstreeks naar het hart van het winterfeest. Enfin, eerst even flaneren over de Meir, want dat hoort er bij. Koppen lopen was het, niet echt ons ding, maar een mens moet er iets voor over hebben…. Een poging om de nieuw gerestaureerde handelsbeurs te bezoeken liep op een sisser af. Het gebouw is een event locatie, en niet toegankelijk die dag… Jammer… Wel te bezichtigen is de Ancien Belgique, ja die is er ook in Antwerpen. De theaterzaal op de Kipdorpvest is nu een kledingzaak, AMERICA TODAY, maar de oude elementen werden mooi opgenomen in het nieuwe geheel. Een bezoekje zeker waard.

Verder de Meir af samen met tien miljoen andere mensen 🙂

Richting Groenplaats waar de ijspiste is aangelegd voor de liefhebbers. En zo waren er velen, de rij wachtenden was bijna even lang als de beruchte files op de ring rond Antwerpen. Voor ons geen gevaarlijke schaatsbewegingen, maar wel verder schuifelen richting Grote Markt, waar kosten noch moeite zijn gespaard (zo lijkt het althans), om sfeer en gezelligheid te scheppen. Bij nachte zeker nog veeeeeeeeel mooier!!!

Verder ricbting De SCHELDEKAAIEN, langs meer kerstkraampjes, en dan aan het Steen de zon zien ondergaan in de Schelde.

Terug richting Melkmarkt en naar onze vaste stek bij elk bezoek aan Antwerpen: Jazz café De Muze

Gezellig, sfeervol, live muziek, nononsense lekkere drankjes, babbelen, samenzijn. Heerlijk.

Terug naar buiten richting kathedraal waar een prachtige lichtinstallatie is te zien. Moeilijk uit te leggen, maar hopelijk maken deze foto’s veel duidelijk. Het is mooier in het echt. Dus als je kan, ga zeker eens langs.

 

Ons dagje Antwerpen eindigen we in Brasserie Appelmans, een gevestigde waarde, waar we lekker maar duur aten. Het is er gezellig maar ik heb voor dat geld al veel beter gegeten.. Dit terzijde.

Een geslaagd dagje  Antwerpen sluiten we af met een taxirit naar de P&R, want….. de trams reden nauwelijks omwille van een staking. Ook een belevenis toch.

Fijne dag gehad, ik hoop van jullie hetzelfde!!!

Lola

BIBBER BIKING

Fietstocht Bornem Moerzeke

Kaart afkomstig van STAP AF.

 

29 december 2019

De zon staat koud aan een blauwe hemel en achter glas lijkt het alsof het zomer is. 😉

Zo overtuigend is die lokkende zonneroep dat we besluiten de fiets uit de garage te halen en op de auto te monteren, en een echte fietstocht te maken. Iets wat we normaal bewaren voor temperaturen boven vijftien graden. Maar we zijn goed warm aangekleed, met muts, sjaal, ski-jack, dikke gevoerde handschoenen en een thermisch onderhemdje (ik toch:)) Eens buiten blijkt de zomer véééééééééél verder dan gedacht, maar goed, wij kunnen dit!!

We rijden naar het startpunt, gelegen aan knooppunt 91 in Bornem aan de Schelde. Een heerlijk zicht op het water heb je van hieruit, en de eerste stop is echt vlakbij, met name de veerpont naar de overkant, knooppunt 6. Laat die veerboot nou quasi onmiddellijk naar ons toe varen, zodat we ons nauwelijks bewust worden van de toch wel behoorlijke kou rondom ons.

Veerboot Scheldeland

Foto afkomstig van STAPAF 

Eens overgevaren, wat toch altijd dat ietsje extra geeft aan elke fiets of wandeltocht, rijden we verder langs heerlijke natuur. Stilte slechts onderbroken door enkele vogels die hier de winter doorbrengen, nu en dan een wandelaar of medefietser, maar vooral rust en prachtige landschappen. Zo vlakbij Gent,  zo onbekend (voor ons toch) en zooooo mooi. Genieten is het. Onderweg spotten we nog een sprookjesachtig kasteel, dat bij later opzoekingswerk het kasteel van Marnix van Sint Aldegonde blijkt te zijn. Ook daar willen we eens een bezoekje brengen, in de zomer dan.

Kasteel van Marnix van Sint Aldegonde

Foto afkomstig van de website van het kasteel van Bornem.

img_20191229_132527

Een heel belangrijk punt: dit is één van de eerste fietstochten die we maken waar we héél véél horecagelegenheden tegenkomen. Toch wel belangrijk voor ons, want ook al fietsen we graag, we zitten ook gewoon héééééél graag gezellig neer onderweg. In de zomer op een mooi terras, en in de winter aan een knapperig haardvuur. Vandaag stopten we halverwege in Moerzeke, aan café ’t Genieterke. Héél tof café – brasserie, waar vandaag héél véél volk aanwezig was. Maar misschien is dat wel de gewone gang van zaken bij ’t Genieterke? Ik genoot er in elk geval van een verse witlofsoep met brood. Kwestie van mijn verkleumde ledematen weer op temperatuur te krijgen.

img_20191229_134542.jpg

Na deze stop waren we in staat om de andere helft van de fietstocht tot een goed einde te brengen. Het lukte ons om net voor het invallen van de totale duisternis aan te komen bij onze geparkeerde wagen.

img_20191229_164544

We hebben er van genoten, maar…. in de toekomst doe ik zeker een thermische lange onderbroek aan én skisokken.

In ieder geval een aanrader, deze fietstocht. We plannen hem in elk geval nog eens in, bij warm weer, zodat we kunnen neerzijgen op enkele van de aantrekkelijke terrasjes die we onderweg zagen. Probeer het ook eens, en laat weten hoe het ging!!

Lola ♥

CALM

In mijn zoektocht naar verdieping, rust en stilte in mijn hoofd heb ik zoals eerder al gezegd een hele zoektocht afgelegd. En nog zoek ik verder. Ook al heb ik al héél wat mooie deugddoende en diepe ervaringen gehad met allerlei methodieken, ik blijf verder kijken. Elke nieuwe ervaring kan me iets leren, hopelijk iets goeds en positief, maar ook een negatievere ervaring laat me groeien.

Nadat ik de acht weken mindfulnesstraining had gevolgd bij David Dewulf was ik helemaal hoteldebotel van mindfulness, en de stem van David gidste me elke dag naar het stille plekje in mijn lijf waar rust te vinden was. Ik leerde veel van die man, en ik denk dat ik zijn ingesproken cd’s uit het hoofd kan zeggen. Zo vaak heb ik ze beluisterd. Geen enkele keer ben ik daarbij in slaap gevallen, ondanks de ietwat slaapverwekkende en hypnotiserende stem van mijnheer Dewulf himself. Ik hoorde mensen vertellen over nerveus worden door het beoefenen van mindfulness, over in slaap vallen tijdens de geleide meditaties. Wat jammer voor die mensen, dacht ik, ik wou oprecht dat iedereen dezelfde heerlijke ervaringen had als ik zelf. Wat heb ik een reclame gemaakt… Ik probeerde iedereen mee te krijgen: mijn kinderen, mijn partner, mijn vrienden en vriendinnen, collega’s…. Het verbaasde me dat het niet bij iedereen hetzelfde effect had. Maar ik was blij omdat ik het wel kon ervaren en appreciëren.

Na jaren mediteren, vaak met de begeleiding van David Dewulf’s cd’s, maar gaandeweg ook met andere ‘leermeesters’, kwam ik terecht op YouTube. Ook daar is werkelijk een enorm aanbod aan begeleide meditaties terug te vinden. Sommigen zijn gebaseerd op de principes van mindfulness, maar ik leerde hier ook het werken met chakra’s kennen. Héél waardevol vind ik deze benadering die ons wil helpen om stevig in onze kracht te staan en te ervaren hoe we met alles en iedereen verbonden zijn, ook met dat wat we niet kunnen zien. Later meer hierover.

Enkele maanden geleden gebeurde wat ik me niet kon voorstellen: ik liet mijn meditatiepraktijk schieten. Niet helemaal maar het kwam toch op een verdomd laag pitje staan….En de gevolgen bleven niet uit. Ernstige slaapproblemen, nog ernstiger stressklachten… niet goed in mijn vel dus. Er moest iets gebeuren, ik had een nieuwe motivator nodig, en die vond ik….

Laat me er hier iets meer over vertellen: CALM de app

calm-2

Icoontje van de CALM app

Denk niet dat ik gesponsord word hiervoor. Ik ben alleen zo blij dat ik dit heb ontdekt, dat ik, net zoals bij David Dewulf jaren geleden, iedereen wil meekrijgen. Zal niet lukken, hoeft ook helemaal niet, maar ik vertel er hier toch over. Voila 😉

Ik volg Italiaanse les, via DUOLINGO, al meer dan twee jaar. Zalig vind ik het. Maar wat heeft Italiaanse les te maken met CALM? Eén minuutje geduld, ik zal het je uitleggen. Ik heb de gratis versie van DUOLINGO op mijn feun geinstalleerd, waardoor ik nu en dan een reclameboodschap zie passeren. Eén van die boodschappen was een reclame voor de CALM app. Ik bekeek het aandachtig en dacht meteen: Dit wil ik proberen. Ik downloadde onmiddellijk de app, en begon er dezelfde avond mee te experimenteren.

screenshot_2015-08-02-13-48-53-1

TAKE A DEEP BREATH

opera-momentopname_2019-12-05_151657_www.calm_.com_

Je persoonlijke pagina/ een goeie stimulans is dit!!

opera-momentopname_2019-12-05_151945_www.calm_.com_

Allerlei tools om je te helpen met datgene waar je zelf mee worstelt

Ik ging na enkele dagen free trial voor de bijl en ik kocht de betaalde versie.

Wat een weelde aan mogelijkheden: slaapmeditatie oefeningen, mindfulness, gratitude, relaxerende muziek…. héérlijk!!!

Wil je het ook ervaren dan geef ik je één van mijn gratis pasjes door waarmee je alle mogelijkheden van de betaalde versie kan exploreren… enkel voor de eerste die hierop reageert.

Lola loves CALM!!!

Coming over

 

Eén van mijn favoriete activiteiten is lekker eten, met een uitstekend glaasje erbij én in goed gezelschap. Uit eten gaan in een goed restaurant staat met stip bovenaan, maar zelf lekker koken met niet téveel moeite vind ik ook heel fijn!

wine glasses and wine bottles on top of brown wooden table

Foto door Expect Best op Pexels.com

Vanavond ontvangen we vrienden, en met niet téveel centen noch téveel werk zetten we het volgende lekkers op tafel😀

We beginnen met een glas champagne gekocht bij LIDL, namelijk COMTE DE SENNEVAL BRUT voor de democratische prijs van 13.99€.

comte de senneval

Dan kan het al eens hé? Een aantal lekkere amuses erbij zoals kerstomaatjes, geroosterde artisjok, palmharten en een toastje met… (zal ik het durven zeggen? ) foie gras. Snel en makkelijk en lekker. Kan ook met Faux Gras of met één of andere spread als de foie er over is.

Daarna presenteren we een venkelcappucino met gerookte eendenborst, afkomstig van NJAM. Het oorspronkelijke recept spreekt over gerookte kippenfilet, maar die bleek onvindbaar dus vervangen door een beetje eend.

We vervolgen met een kortgebakken coquille met citroensaus en een crumble met peterselie er bovenop, een receptje van keukenliefde.nl

Als piéce de résistance hebben we een gerechtje van Nigella Lawson, easy peasy en suuuuuuper lekker. Pasta met ansjovis en kerstomaatjes….

Tenslotte eindigen we met een mascarponemousse met citroen  gevonden op de blog van de tafelfee. Wat denk je?

Lola denkt dat het lekker zal zijn.

SMAKELIJK!!!