BUBBLES OF HAPPINESS

De dagen worden steeds korter, de duisternis sluipt dichterbij. Niet alleen wat de seizoenen betreft.. Het duister is vlakbij ons, en als we niet aandachtig zijn, klautert het onze levens binnen, en dooft daar het licht dat in elk van ons te vinden is. Dat kunnen we niet laten gebeuren. Daarom hier nog eens een paar bubbeltjes geluk, als aanzet voor jullie om die in jullie eigen leven te gaan ontdekken.

BUBBLE OF HAPPINESS
  • Naar het werk fietsen en terugkeren zonder nat te worden.
  • Een heerlijk wandelingetje in de buurt van het werk tijdens mijn middagpauze.
  • De glimlach van mijn zoon als we samen herinneringen ophalen aan lang geleden, toen hij nog klein was.
  • Een event volgen dat duizenden kilometers verwijderd is van mijn comfortzone, maar het toch doen, en er in slagen om er mooie momenten te beleven. High five voor mezelf!!
  • Enkele warme ontmoetingen waar ik hier meer over schreef.
  • Koffie is een steeds terugkerende bubbel van geluk voor mij. Die komt elke keer wel terug. 😉
  • Prachtige foto’s op Instagram.
  • Nieuwe inzichten ontdekken, en beseffen dat leeftijd geen rol speelt in het verbreden van je horizon en het verruimen van je denkkader.
  • Mijn dochter ophalen van het station of ergens naar toe brengen, voor haar, maar ook omdat ik dan de kans krijg om haar even te zien en te knuffelen in haar drukke bestaan.
  • Kaarsjes en lichtjes in huis, gezellig.
  • Begrip, harmonie en humor bij mijn lief ervaren.
  • Naar de bib gaan en terugkeren met een overload aan boeken.
  • Eens een nachtje onmiddellijk in slaap vallen én doorslapen: unicum.
  • Plannen maken voor de zomervakantie.
Fietsen naar het werk zonder nat te worden 😉
Leuke herinneringen ophalen met de zoon.

Hoop dat jullie ook vele geluksbubbeltjes kunnen vinden, elke dag opnieuw!!!

Fijne vrijdag

Myriam

Heerlijke ontmoetingen.

De voorbije week was hectisch, maar fijn. Ik had een aantal ontmoetingen met mooie mensen die ik veel te weinig zie. Maar net doordat we elkaar slechts af en toe eens zien, valt het op dat we de draad moeiteloos kunnen oppikken, alsof we elkaar gisteren nog zagen. Hoe mooi is dat?

De ene persoon is een vriendin die ik al ken sedert mijn twintigste, ze leeft in het verre Frankrijk waar ze een prachtig gezin heeft, waar ze woont en werkt. Ook al woont ze meer dan 600 km ver, ze is er steeds voor mij. Ik hoor of zie haar niet zo vaak, dankzij sociale media weliswaar meer dan vroeger, maar als er iets is, dan weet ik dat ik op haar kan vertrouwen. En ik hoop dat ze weet dat dat omgekeerd ook geldt.

Ze oordeelt niet,
er zijn geen voorwaarden verbonden aan haar vriendschap,
en dat is een zeldzaam goudklompje.
Ik ben haar daar zo ontzettend dankbaar voor. 🙂

Een zeldzame ontmoeting vraagt om een gezellig etentje, en daarvoor trokken we richting HET HOF VAN HEUSDEN. Ik was er al , jaren geleden, en vond het toen niet slecht. Ondertussen is er héél wat veranderd in de inrichting en blijkbaar ook in de keuken, want waaw, wat was dat zeg. Een verrukkelijke kaart, vooral voor de liefhebbers van allerlei soorten biefstuk, afkomstig uit zeer uiteenlopende delen van de wereld. Ook een aantal seizoensgebonden suggesties lonkten naar ons, en uiteindelijk gingen we voor de pasta met boschampignons en verse truffel. Helemaal zoals het hoort, kwam de ober aan tafel, om de verse truffel in royale hoeveelheden over onze pasta te schaven, met zijn in een witte handschoen gestoken hand. Ik kreeg bijna tranen van ontroering in mijn ogen.

Foto afkomstig van de website.

Nog meer goeds: de wijnkaart is fenomenaal. Blijkbaar is HET HOF VAN HEUSDEN nu ook een wijnbar. Ik wou eens een Kroatische wijn uitproberen, maar jammer genoeg was die er niet meer. Toen kreeg ik een duurder glas van hetzelfde wijnhuis voor de prijs van de niet meer voorhanden zijnde wijn. Zie je, van zulke dingen word ik blij. Deze mensen hebben een passie voor hun vak en willen die bezieling graag delen met hun klanten.

De pasta was subliem, nooit at ik een betere met boschampignons en truffel. De wijn was goddelijk. Ik kom zeker en vast terug naar deze heerlijke plaats.

Een tweede ontmoeting vond de dag erna plaats: een vroeger collegaatje van mij van toen ik nog in de forensische psychiatrie werkte, was in Gent, en het lukte (eindelijk 😉 ) om nog een lunchafspraak te regelen. Ze kan met gemak mijn dochter zijn, maar dat is ze niet natuurlijk. We hebben altijd een klik gehad, en wat was het fijn om haar terug te zien, en bij te kletsen.

Met haar ontdekte ik een nieuw lunchadresje in Gent: GUST. Het enige uur dat we nog konden reserveren was om 13u. Daar werd bij vermeld dat we konden blijven zitten tot 14u45, ik dacht dat dat was omdat er een volgende shift plaatsvond, maar het bleek omdat de zaak sloot. Feestdag weet je wel. Dat was een beetje een minpuntje, omdat er rondom ons al werd opgeruimd terwijl we nog zaten te eten. Voor de rest enkel positieve geluiden over GUST. Gezellig hip interieur, verrukkelijke gerechtjes, heerlijke chai latte. MMMMM

Ik at een bioyoghurt met huisgemaakte granola, een verrukkelijke jam van rabarber en rozemarijn, en prachtig vers fruit. Heerlijk gewoon. Mijn gezelschap ging voor een zuurdesemtoast met humus. Een aanrader voor de ontbijt, lunch én brunchfan!!!

Als dat geen mooi bordje is, en lekker!!!

We hebben genoten, en kijken al uit naar een nieuwe ontmoeting 🙂

Fijne maandag

Myriam

HAIKU

Vroeger schreef ik wel vaker een HAIKU. Ik heb ze allemaal bewaard, en ik dacht laat ik er nog eens eentje boven halen. Allerheiligen is een tijd van weemoed, en al was er geen sprake van druppels hier vandaag: deze vond ik wel passend.

Nog nooit eerder heb ik op Allerheiligen zonder jas een bezoek gebracht aan het kerkhof bedacht ik me net. Dit geheel ter zijde.

Nog een fijne dag verder.

Myriam

BUBBLES OF HAPPINESS.

Foto door mali maeder op Pexels.com

In de wereld is veel zwart en duister. Ik moet mijn hielen in het zand planten om er niet in meegesleurd te worden. Oorlog, klimaat, energiecrisissen en uitbuiting om maar een paar gruwelen op te noemen. Maar ik wil niet enkel dat zien. Er is nog altijd meer en mooi.

Daarom wil ik een paar dingetjes opsommen die een lach op mijn gezicht brengen en die me helpen te geloven dat het goed komt.

Foto door Pixabay op Pexels.com
  • De zon schijnt, heerlijke indian summer. De blaren aan de bomen verkleuren in een vuurwerk van geel, rood en bruin. Het is mooi. Het is genieten: kijken, ruiken, voelen. Leven.
  • Gisteren stond er een prachtige maan aan de hemel toen ik van de bus naar huis stapte na het werk. Ik probeerde er een foto van te maken maar met mijn gsm lukte het niet. Snif. Jullie moeten me op mijn woord geloven 🙂
  • Guitarman had heerlijk gekookt toen ik thuiskwam van het werk gisterenavond. MMMMM. Bovendien had hij vandaag de ramen gezeemd in de woonkamer. DANK JE WEL!!!
  • Ik ben gisterenmorgen naar het werk gestapt en heb zo in totaal 12500 stappen gedaan gisteren. Daar was ik best trots op. Een prachtige route trouwens om te stappen naar het werk. Dwars door het centrum van Gent: heerlijk!! Zo blij dat ik kan en mag stappen!
  • Toen ik vanmorgen naar het werk fietste hing er nevel boven de Schelde, en dat is een héél mooi zicht moet ik zeggen.
  • KOFFIE bij het ontbijt. Instant smile op de snuit.
  • Mijn ieniemienie achternichtje zie ik niet elke week, maar als ik haar zie, zoals afgelopen zondag, tovert ze zo’n smile op mijn gezicht. Mijn mondhoeken scheuren er bijna van 😉

Voel je de positieve vibes? Ik hoop het.

Na het nieuwsbulletin zal ik ze nog eens teruglezen. Zal nodig zijn.

Fijne dinsdagavond, en tot later.

Myriam

PS Geen van de foto’s in dit blog is van mijn hand vandaag. Sorry daarvoor. 😉

En hoe gaat het nu écht met jou?

De laatste jaren hebben we corona beleefd, al dan niet van dichtbij, soms met zware gevolgen, soms bijna ongemerkt. Eens corona min of meer van de baan, kwam daar de oorlog in Oekraïne, met de daarbij horende energiecrisis die meer en meer doorsijpelt in onze levens. En als kers op de taart is daar de milieucrisis, die natuurlijk al lang bezig is, maar waar we nu nog moeilijk hoopvol over kunnen zijn.

Nieuws bekijken staat gelijk aan een bad nemen in een donkere vieze smeerpoel: wie nog opgewekt is vóór de dagelijkse portie ellende is dat gegarandeerd niet meer nadien.

Er zijn vele redenen om depressief, verdrietig en angstig te zijn als we de wereld rondom ons bekijken. Maar dat helpt niemand vooruit, integendeel: we worden er zelf ongelukkig van én en passant slagen we er in om de mensen rondom ons een duwtje richting afgrond te geven.

Hoe gaan we daarmee om? Wat kunnen we doen om de lichtpuntjes rondom ons te blijven zien, en om moedig elke dag opnieuw aan te vatten?

Elk van ons zal wel een aantal strategieën hebben om hiermee om te gaan. Van kop in het zand tot vechten op de barricades en alle gradaties er tussen in.

Van nature ben ik geen positieve denker: het glas is eerder halfleeg dan halfvol. Maar omdat een mens nooit te oud is om aan zichzelf te werken probeer ik daadwerkelijk anders te reageren dan ik van nature zou doen. Keer op keer roep ik mezelf tot de orde als ik merk dat ik weer oordeel voor ik voldoende informatie heb verzameld. Als ik merk dat ik weer eens kijk naar wat ik NIET heb in mijn leven en vergeet wat ik juist wel allemaal heb.

Allerlei methodes hebben mij in de loop van mijn volwassen leven geholpen, met wisselend succes, om dat aangeboren (of is het aangeleerde?) negativisme om te buigen.

Momenteel ben ik met een jaartraining bezig die me tot nog toe al veel heeft geleerd. Het gaat om de LIFECHANGER online cursus die wordt aangeboden door SPIRIT COACHING. Ik kwam toevallig via Instagram op de site terecht, en ik dacht onmiddellijk: DIT IS WAT IK ZOEK. Ik schreef me in voor een online event met als onderwerp LOSLATEN. Zo maakte ik kennis met MAHATMA REVIER, de coach achter SPIRIT COACHING. Onmiddellijk had ik een héél goed gevoel bij haar aanpak, en ook bij haar als figuur. Ze straalt zoveel positieve energie uit, dat je er zelfs online door begeesterd wordt.

Na die ene dag opleiding heb ik me direct aangemeld voor de jaartraining LIFECHANGER. Elke maand wordt je een nieuwe module aangeboden rond allerlei onderwerpen: zo volgde ik ook de module TEM JE MIND, SPREEK JE WAARHEID, MAAK JE DROMEN WAAR en DE PIJN VOORBIJ. Elke dag krijg je een korte video met een opdracht waar je die dag direct mee aan de slag gaat. Elke module begint met een volledige opleidingsdag online. In de loop van de maand zijn er dan drie momenten van anderhalf uur waarop je online ondersteuning krijgt bij datgene waar je mee bezig bent. Want natuurlijk komt er van alles aan de oppervlakte als je hiermee aan de slag gaat.

Ik vertel dit niet omdat ik betaald word om reclame te maken, in geen geval. Ik ervaar echter bij mezelf dat er daadwerkelijk dingen verschuiven. Zaken die ik al lang wil aanpakken maar waar ik nauwelijks mee vooruit kon. Nu dus wel.

Ik denk dan altijd: misschien is een ander ook iets met deze info. Vandaar dit artikel. En heb je geen interesse, dan was het hopelijk gewoon aangenaam om te lezen?

Fijne woensdag

Myriam

LIEFDE AMOUR LOVE LIEBE AMORE

Ik doe ook deze week graag, héél graag zelfs, mee aan Satur9’s 30 weeks photochallenge.

Het thema deze week is liefde. Daar valt heel wat over te zeggen natuurlijk. Het weergeven van het begrip liefde in een beeld is niet simpel, maar een uitdaging is best fijn. Ik ga vlijtig op zoek naar foto’s die weergeven wat liefde voor mij inhoudt. En dan kan het niet anders of ik kom terecht bij mijn kinderen. Ik heb namelijk al heel wat nagedacht over het onderwerp liefde en ik ben tot de vaststelling gekomen (maar dat is persoonlijk dus voel je alsjeblieft vrij om het niet met me eens te zijn) dat de enige vorm van onvoorwaardelijke liefde die er bestaat de liefde is van een ouder voor zijn kind(eren).

Mijn kinderen. De baby’s die ik knuffelde en koesterde, zijn uitgegroeid tot twee volwassen prachtmensen. Mijn liefde voor hen is meegegroeid, zoals alleen liefde dat kan. Sleet komt daar niet op….Het is een geschenk om zoiets te mogen ervaren.

Later kwam daar nog een pleegkind bij, en ook dat is moederliefde.

Op wandel met de pleegzoon.
Koppelliefde

Er is nog veel meer liefde natuurlijk: voor mijn familie, mijn vrienden veraf en dichtbij, voor boeken, natuur, cultuur, allemaal vormen van liefde, maar mijn eerste gedachten gaan naar mijn kinderen.

Foto gevonden op vrt.be

Liefdevolle groeten

LOLA

A VERY HAPPY ONE!

Foto door Pixabay op Pexels.com

Het is een dag als alle andere, natuurlijk. Maar toch… de eerste dag van een nieuw jaar heeft ook iets magisch.

De mogelijkheden knerpen in mijn hoofd zoals onbetreden sneeuw doet onder je voeten.

Stappen van het voorbije jaar raken bedolven onder de sneeuw van de tijd,  en scheppen een illusie van  maagdelijke onbeschreven bladzijden,  te vullen met allerlei moois.

Een fata morgana,  maar wel een hele fijne.

Mijn wensen voor jou,  lieve bloglezer, voeg ik hier graag bij…

Ik wens jou

een jaar

vol omhelzingen en knuffels

een jaar

van nabij zijn

een jaar van

babbelen en feestvieren

met heel veel mensen

dicht bij elkaar….

een jaar

zonder angst

zonder afstand

zonder vertwijfeling

zonder virus…

Een jaar waarin elke dag

uitnodigend is

als een onbeschreven blad,

klaar om gevuld te worden

met wat jou diep gelukkig maakt.

In afwachting daarvan,

een warme, virtuele knuffel.

Let’s dance in 2021!!!

BLOGBOOST NAJAARSCHALLENGE PART II

challenge

Wat zorgt ervoor dat ik positief in het leven sta?

Foto door Pixabay op Pexels.com

Awel dat dat nu eens een moeilijke vraag is voor iemand die van nature uit NIET positief ingesteld is. Ik ben een beetje van een zwartkijker, het glas is eerder halfleeg dan halfvol, achter de wolken schijnt niet altijd de zon, enzoverder enzovoort. Ik heb altijd neiging tot melancholie en zwartgalligheid gehad, en dat heeft mijn leven niet echt gemakkelijker gemaakt. Maar…. er is een maar. Ik ben me daar ongelooflijk van bewust, én ik probeer daar ook echt iets aan te doen. Al vele vele jaren, met wisselend succes, maar toch. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid niet?

Eerst en vooral is er MINDFULNESS. Ik herinner me nog levendig mijn eerste kennismaking. Ik zat in de wachtzaal van de huisarts, zeker twintig jaar geleden, en ik las in een tijdschrift een artikel over een nieuwe methode die werd gebruikt om te verhinderen dat mensen (opnieuw) in een depressie zouden belanden. MINDFULNESS. Ik las de uitleg en voelde onmiddellijk dat dit wel eens iets voor mij zou kunnen zijn. Op zich zijn het allemaal geen nieuwe inzichten, de methode van meditatie is zelfs duizenden jaren oud, maar in een nieuw kleedje en gecombineerd met wetenschappelijke inzichten, spreekt het ook de modale mens aan die niet gepassioneerd met Boeddhisme en zen toestanden bezig is.

Ik vatte de koe bij de (Tibetaanse) hoorns en schreef me in voor de achtweken training gegeven door DAVID DEWULF himself. Voor mij was deze cursus een openbaring. Ik vond een rustig plekje diep in mezelf waar ik altijd naar toe kon, als het tegenzat of als de rush van de dag me dreigde te overspoelen. Misschien vertel ik er in een latere blog eens meer over. Vele jaren heb ik quasi dagelijks gemediteerd. En dat was iedere keer deugddoend. Maar op den duur begonnen de meditatiecd’s wat afgezaagd te worden, want ik ben geen échte hé. Zonder begeleiding kan ik niet goed mediteren… Ik ging zoeken op Youtube en alweer ging een nieuwe wereld voor me open: de wereld van de chakra’s en chakra healing. Ook daar heb ik vele uren mee gemediteerd. En nog steeds ben ik geïntrigeerd door de kracht die hier van uitgaat en de mogelijkheden die dit schept. Wie weet kom ik ook hier nog eens op terug.

De Sedonamethode is ook een techniek die me enorm helpt. Poepsimpel en toch magisch sterk. Loslaten… bewust zijn van je emoties en die loslaten, wat een energie komt er dan vrij. Ook hier kom ik misschien…..:)

En tenslotte heb ik me onlangs opnieuw ingeschreven voor een cursus mindfulness, online weliswaar en in gezelschap van mijn dochter. Die wil het een kans geven, maar is niet meteen overtuigd. Ik hoop nochtans dat het haar even veel goed zal doen als het mij heeft gedaan.

Dit zijn de belangrijkste hulpmiddelen waarmee ik een zekere graad van positivisme probeer te bereiken in mijn leven. Niet simpel maar het lukt wel (regelmatig).

Door dit alles regelmatig te beoefenen ben ik me enorm bewust van alles waar ik dankbaar voor mag zijn, al die kleine en grote dingen. Dat draagt ook bij tot positief denken.

En de natuur hé, niet te vergeten, altijd de natuur. Zo belangrijk.

Nog een fijne donderdag en tot de volgende.

LOLA

*Ik refereer naar I AM omdat dit de instelling is waar ik de mindfulnesscursussen volg/heb gevolgd. Maar er zijn er vele andere…

TOURNEE GENERALE

Foto door Chris F op Pexels.com

Ik wou als titel eigenlijk TOURNEE MINERALE GENERALE, maar het vervelende ding weigert in mijn blogtitel een doorhaling te accepteren, dus moet ik met minder tevreden zijn. Simpelweg TOURNEE GENERALE dus.

Zoals de drie voorgaande jaren, deden we ook dit jaar mee met TOURNEE MINERALE. Er werd niet gestart op één februari maar op veertien januari. Gisteren was de laatste dag van onze uitdaging, die we met glans hebben doorstaan. Me very proud!!!

Waarom doen we dit elk jaar opnieuw? Hebben we masochistische neigingen? Zijn we ziek en op een streng alcoholvrij dieet gezet? Did we join the anonymous alcoholists? Niets van dat alles, aardige lezer.

We willen elk jaar gedurende één maand bewijzen dat we NIET naarstig op zoek moeten naar de dichtstbijzijnde ontwenningskliniek. In één klap willen we ook ervaren welke positieve gevolgen zo een maandje zonder alcohol heeft. Als die gevolgen echt goed zijn, denken we er aan om ons alcoholgebruik ook tijdens de rest van het jaar ietwat aan banden te leggen.

Laat me jou vertellen wat de knappe effecten zijn van vier weken zonder booze:

  1. Ik werd geen enkele ochtend wakker met de idee dat ik beter wat minder had gedronken de dag voordien. Ik ben wakkerder en alerter. Mijn verbruik van Dafalgan daalt drastisch. Een kleinere uitgavepost dus in mijn budget 😉
  2. Ik ga minder uit, want water en fruitsap of frisdrank drinken is even gezellig thuis als op café. Alweer een besparing.
  3. Als ik wel uitga, ben ik sneller thuis.
  4. Ik slaap beter en heb minder last van hartkloppingen.
  5. Bij sommige mensen neemt het gewicht af, jammer genoeg niet bij mij
  6. Onzichtbare positieve gevolgen zouden zich manifesteren in een volgende bloedanalyse. I wonder.

Het is natuurlijk niet allemaal positief dat alcoholvrije leven. Soms is het gewoon heel fijn om ’s avonds na het werk gezellig te aperitieven met een glaasje cava of een Duveltje. De stress glijdt van je af, en het leven ziet er mooier uit. Dat heb ik wel gemist… GEVAARLIJK!!! Als alcohol nodig wordt om te ontspannen ligt het spook van de verslaving op de loer….

Een lekker etentje zonder bijpassende wijnen is ook een lekker etentje, maar mist het ietsje meer dat een goed glas wijn kan bieden.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik héél blij ben dat we deze challenge tot een goed einde hebben gebracht, maar dat ik blij ben dat het voorbij is.

Laat de kurken weer knallen….

Waarom we halfweg januari gestart zijn en niet op één februari zoals de rest van tournee-minerale-volgend Vlaanderen? Omdat we de uitdaging wilden afgerond hebben vóór Valentijn, voor vandaag dus.

Want vanavond gaan we lekker uit eten en daar hoort een heerlijk glaasje wijn bij.

Precies zoals het hoort voor iemand met een blog die luistert naar de naam LOLA LOVES CHAMPAGNE 🙂

SANTE, en geniet, maar drink met mate!! 😉

LOLA

2020

 

pexels-photo-3401903.jpeg
Foto door cottonbro op Pexels.com

Een magisch getal, waarom weet ik niet, maar het heeft wel iets, twee nul twee nul. Mooi, rond, smooth, bekt lekker weg.

Ik sluit me aan bij de traditie en wens iedereen een mooi nieuw jaar toe.

Mag het een jaar worden waarin alles smooth verloopt, zonder  pijn of ongemak….

….met bergen geluk en vrede

….sloten gezondheid en vreugde

….genoeg geld om gelukkig en tevreden te leven maar niet zoveel dat je er mee in je ongeluk loopt…

….waardering van mensen die er toe doen

….de vervulling van je belangrijkste droom

….dankbaarheid om wat is

….zonder pijn of gemis terugblikken op wat is geweest

…verwachtingsvol uitkijken naar wat komt, zonder knoop in de maag of angstzweet op je voorhoofd.

….houden van de ‘kleine’ dagelijkse dingen

….een tevreden jaar

…een meer dan goed jaar!!!

Ik wens het jullie van ganser harte!!!

LOLA

%d bloggers liken dit: