THE ULTIMATE MOVIE EXPERIENCE – UNTIL NOW.

Ik dacht dat het heerlijke herfstweer zou blijven duren, maar dat blijkt een vergissing. Misschien maar goed ook. Al mis ik de hitte van de zomer NIET, ik verlang nu toch terug naar zachte zonnige lente – of herfstdagen. Niet gezeurd, we staan er voor en we moeten er door. ..

Gisteren was niet echt een geschikte wandeldag, dus deden we andere leuke dingen. Zo werd onze vakantie voor juni 2023 gepland, en besloten we daarna naar de film te gaan. Zoals jullie weten, hoef je niet bij mij te zijn voor de kunstfilm of de intellectuele film met hoofdletter F. Die zullen zonder twijfel veel waardevoller zijn dan de films waar ik van hou, maar ik wil graag gewoon ontspannen als ik een film ga zien. Elk zijn ding nietwaar?

Chadwick Aaron Boseman death
CHADWICK BOSEMAN, vorige BLACK PANTHER, overleden in 2020

Hou je van fantasy, actie en spanning, zelfs een portie romantiek, dan ben je bij mij wel aan het goeie adres. Gisteren gingen we naar BLACK PANTHER 2 kijken. We gingen voor de 4DX versie, compleet met 3 D bril, bewegende stoelen, opspattend water en rond je oren fluitende projectielen. Ik heb zo genoten, intens!!

De film begint in een oorverdovende stilte. Wakanda is in rouw om het verlies van koning T’Challa. Niet alleen van het Black Panther-personage, maar ook van de man achter het masker. Een ontroerend begin dat hard binnenkomt, en een prachtig laatste eerbetoon aan Chadwick Boseman.

Black Panther 2 vertelt een verhaal over verlies, rouw en innerlijke strijd. Maar ook over herwonnen kracht, verantwoordelijkheid nemen en de keuze tussen wraak en vergiffenis. Het is een verhaal vol symboliek dat naast de Afrikaanse cultuur vooral ook sterke vrouwen op het voetstuk plaatst.

Het is hiernaast natuurlijk ook gewoon een klassieke Marvelfilm met als schurk van dienst de gevederde slangengod Namor. Om zijn onderwaterwereld Talokan te beschermen heeft Namor het gemunt op Riri, een jonge geniale wetenschapster, wier uitvinding zijn wereld bedreigt.

Wakanda Forever is dankzij de culturele significantie veel meer dan alleen een superheldenfilm. De film is voornamelijk een viering van de Afrikaanse cultuur. Het visueel prachtig vormgegeven afro-futuristische Wakanda is een lust voor het oog en de kostuums van Ruth Carter, die voor Black Panther een Oscar won, zijn fenomenaal. De prachtige door Afrika geïnspireerde muziek van componist Ludwig Göransson maakt de beleving compleet.

Tekst gebaseerd op Recensie Filmtotaal

Ook de 4DX experience heeft een meerwaarde, voor mij in elk geval. Je hebt echt het gevoel dat je in de film zit, wat zeker bij spectaculaire afdalingen een fantastische ervaring is.

Ik sta klaar voor een volgende 4 DX ervaring. Misschien wordt dat AVATAR 2 🙂

Zeker een aanrader deze film, in elk geval als je houdt van fantasy en actie!!

Nog een fijne maandag lieve mensen.

Myriam

Friday evening.

Dat was dus eergisterenavond, jawel. Ik zat niet gezellig thuis op de bank, met een dekentje. En dat vond ik ook niet erg, want ik ging met één van mijn meest favoriete personen op stap, en die persoon dat is: mijn zoon. De ondertussen 1m96 grote kerel die mij dertig jaar geleden voor het eerst moeder maakte. Mooiste moment van mijn leven.

Je kan je wel voorstellen dat ik blij ben als ik met deze knappe jonge man (van wie ik geen recente foto’s mag publiceren 😦 ) op stap mag. We zouden een hapje eten en dan naar de film. Zo gezegd zo gedaan.

Eten deden we bij LA DOLCE VITA, een authentiek Italiaans restaurant met een beperkt aantal tafeltjes, maar dat stoort niet, integendeel. De medewerkers zijn afkomstig uit Bisceglië, een stadje in Apulië, volgens hun website goed verborgen voor het massatoerisme, en heerlijk gelegen aan de kust van Zuid Oost Italie. Ik ben alvast van plan om daar eens poolshoogte te gaan nemen. De bediening én de keuken zijn overheerlijk, no nonsense, maar straight forward lekker. Zoon at een cannelloni en ik een penne maison, met een lekker fris glaasje water. Want voor een film een glas wijn drinken is voor mij geen goed idee. Zoon lief is sowieso geen alcoholliefhebber. Ook de pizza’s zagen er overheerlijk uit. Het leuke was dat ik zicht had op de pizzaiolo die jongleerde met het pizzadeeg als een rasartiest. Fantastisch zicht vind ik dat. Tijd voor een heerlijke zabaglione was er niet meer, maar dat houden we voor een volgende keer. Absoluut zeker weten.

Van het restaurant is het slechts een boogscheut naar de ingang van Kinepolis. We waren dus ruim op tijd voor de film van 19u30. De keuze viel op BLACK ADAM, een mega actiefilm, een genre waar we allebei van houden.

Black Adam werd voor het eerst geïntroduceerd in de comic The Marvel Family in december 1945. Hij werd bedacht door Otto Binder en C.C. Beck en het personage kwam maar voor in één verhaallijn. In 1973 kwam het personage weer tot leven in het DC universe in de animatieseries Batman: The Brave and the Bold, Young Justice en Justice League Action. Hij was de belangrijkste slechterik in de DC animatiefilm Superman/Shazam! The Return of Black Adam, waarin hij tegen Superman moest vechten.

De film is ook te bekijken in 4DX (Dankzij een spectaculaire mix van realistische en synchrone bewegingseffecten en weersimulaties (zoals water-, wind-, licht- en misteffecten) biedt 4DX je de meest revolutionaire cinema-ervaring ooit. Een unieke ervaring die je enkel in Kinepolis Brussel, Antwerpen, Hasselt, Luik én nu ook Gent kan beleven. De 4DX-zalen zijn uitgerust met vooruitstrevende technologie die je helemaal in de film zuigt. Race mee in de achtervolging, drijf op de oceaan, voel de wind in je haar en ruik de bloemen in het veld. Tekst van de site van KINEPOLIS ), maar wij kozen voor de “gewone” ervaring. Al moet ik zeggen dat ik die 4DX ervaring wel eens wil meemaken.

Ik veronderstel dat deze film voor de ware cinefiel een horror movie is, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik in een film vooral een escape uit de werkelijkheid zie, en niet extra met mijn neus op de ellende van de wereld wil gedrukt worden. Niet bon ton misschien, maar zo is het nu eenmaal voor mij. Al besef ik dat daardoor vele pareltjes aan mij voorbij gaan.

De film was wat hij beloofde te zijn, actie, spectaculaire effecten, spanning en een scheutje humor dat wat ons betreft nog behoorlijk wat groter mocht zijn. Het deel na de pauze was grappiger, er zat meer samenhang in. Met momenten werkte het ter plaatse in de lucht zweven van Dwayne Johnson (Black Adam) me wel op de lachspieren, wat niet de bedoeling was vrees ik.

We besloten dat dit een vrij goede film was in zijn genre, maar dat hij het niet kan opnemen tegen het Marvel universum met Captain America, Iron Man, Black Panter en weet ik veel wat nog meer.

De verandering van uur zit nog steeds in mijn lijf, ik dacht dat het al na elf uur was toen de film uit was, maar dat was het bijlange nog niet. Ik werd netjes thuis afgeleverd door de zoon, en kon tevreden en gelukkig terugkijken op een mooie avond. Merci, mon fils.

Fijne zondag nog

Myriam

HAIKU

Vroeger schreef ik wel vaker een HAIKU. Ik heb ze allemaal bewaard, en ik dacht laat ik er nog eens eentje boven halen. Allerheiligen is een tijd van weemoed, en al was er geen sprake van druppels hier vandaag: deze vond ik wel passend.

Nog nooit eerder heb ik op Allerheiligen zonder jas een bezoek gebracht aan het kerkhof bedacht ik me net. Dit geheel ter zijde.

Nog een fijne dag verder.

Myriam

TZEITJE.

Dochterlief werkt in Nieuwpoort stad. Niet bij de deur, maar wel de job die ze graag doet, dus daar heeft een mens iets voor over. Iets vind ik in haar geval véél: 25 uren per week onderweg met het openbaar vervoer om 25 uren te werken. Meer uren kon ze op het moment van aanwerving niet krijgen, en met het loon van 25 uren is een appartementje huren in Nieuwpoort niet echt een optie. (Iemand die een kamer of studio verhuurt in Nieuwpoort aan een redelijke prijs? 😉 ) Een beetje een vicieuze cirkel is het: meer uren kan niet wegens te lang onderweg, minder lang onderweg kan niet wegens niet meer uren. Maar zelf is ze vooral blij met de kans om de job te doen die ze supergraag doet, bij hele toffe collega’s, waar ze ook veel ervaring opdoet.

Ik wou toch eens een dagje of twee naar tzeitje (zeetje voor de niet-Westvlamingen onder ons) om haar werkplek te bekijken, en wat qualitytime door te brengen samen.

Enkele weekends geleden was het zover. Ik had een hotel geboekt in Oostende, en vertrok met de trein (10.90€ heen en terug door hotelaanbieding ism NMBS = HAPPYTRIP), zodat ik daar rond drie uur aankwam. Alle tijd om in te checken, even naar het strand te wandelen en een tram te nemen naar Nieuwpoort.

Na een pannenkoek (vrijwel koud) en een warme chocomelk (bijna koud) op een terrasje met zicht op die prachtige Noordzee, nam ik de tram naar Nieuwpoort Stad en wandelde ik door de vrijwel uitgestorven stadskern naar het centrum voor ambulante revalidatie waar dochter werkt.

Ik mocht getuige zijn, van een afstand natuurlijk, van de manier waarop ze met de ouders van één van de aan haar zorgen toevertrouwde kindjes praatte, en ik kan zeggen: Wat ben ik trots op haar. Ze is helemaal op haar plek, merk ik wel. Dat is fijn om te zien.

Terug de tram op en naar hotel Prado op de Leopold II laan in Oostende. Goed gelegen, zij het niet met zicht op zee, maar wel vlakbij het restaurant waar ik boekte voor die avond. Het hotel is netjes, de mensen zijn er vriendelijk en het ontbijt is prima. Meer hebben we niet nodig.

Van Bistro Mathilda, gelegen op een boogscheut daar vandaan verwachtte ik meer, en dat kreeg ik ook. Verrukkelijke kalfszwezeriken als voorgerecht en verse garnalen als hoofdgerecht. Man dat was smullen. Voor een dessert was er geen plaats meer. Zeker eens proberen als je in Oostende bent. Een absolute aanrader voor de lekkerbek.

Na een fijne nachtrust (voor mij) en een minder fijne nachtrust (voor het kind) was het tijd voor een frisse neus. De regen van die nacht en ochtend was gestopt, en de temperatuur was aangenaam. We zetten koers naar de VENETIAANSE GAANDERIJEN, waar altijd wel een fototentoonstelling wordt gehouden. Zoals je weet ben ik dol op knappe foto’s, dus zo een kans laat ik niet passeren. Ook nu waren er enkele goeie foto’s te bewonderen, al was de tentoonstelling IN de gaanderijen op dat moment gesloten wegens middagpauze.

Natuurlijk wilden we nog even tot aan het water, waar ik met mijn feun nog enkele fotootjes maakte. La mer….

Langs de pier en het kunstwerk van ARNE QUINZE: ROCK STRANGERS (sorry, ik kan dit absoluut niet smaken, maar dat is mijn persoonlijke mening) gingen we richting centrum, voor een warme pannenkoek en een chai latte bij Cappucino. Daar hebben ze trouwens ook een rooftopbar, maar daar zijn we niet geraakt. Jammer achteraf bekeken.

Nog wat sightseeing (de kerk was gesloten) en geshopt in de veel te drukke centrumstraten van Oostende, en tegen de avond met het treintje terug richting Gent. Dat het gezellig was.

Have a great saturday!

Myriam

TREASURES IN GENT PART II

Eerder dit jaar ontdekte ik een lang vergeten parel die recent van onder lagen stof en puin werd gehaald. Binnenkort zal dit prachtige gebouw bekend zijn tot ver buiten Gent en zelfs buiten Europa, want het werd uitgekozen tot decor voor de VRT verslaggeving van het WK VOETBAL in QATAR.

Kanttekening: ik vind het schandelijk dat dit WK sowieso kan doorgaan in een land als Qatar. Degoutant. Blijkbaar zit koning voetbal er niet mee. Als er maar kan gesjot worden, en het nodige geld kan versluisd worden van de ene grote pocket in de andere…

Daar kan het Wintercircus in Gent niets aan doen. Dat is en blijft gewoon wat het is en altijd is geweest: een architecturale parel, nu in al zijn glorie hersteld en omgevormd tot wat een zonder twijfel heerlijke plek zal worden voor de Gentenaars en voor al wie zijn weg er naar toe vindt.

Een beetje geschiedenis?

Het oorspronkelijke gebouw werd opgericht in 1894 in opdracht van de Cercle Equestre Gantois, de plannen waren van architect Emile De Weerdt. Het wintercircus kwam op het terrein van de vroegere katoenfabriek van den Kerckhove, die in 1878 was afgebrand.

In 1920 werd het gebouw verwoest door, alweer, een brand waarbij enkel de voorgevel bewaard bleef.

In 1923 werd het naar het ontwerp van architect Jules Pascal Ledoux opnieuw opgebouwd Het bood nu plaats aan 3.400 personen!!! Het wintercircus werd niet alleen gebruikt als circus maar ook voor allerlei revues, variétéprogramma’s en filmvoorstellingen. Er is nog steeds een olifantenhelling trouwens, bewaard bij de restauratie.

Na een laatste circusvoorstelling in 1944 sloot de Nouveau Cirque zoals de naam toen luidde definitief zijn deuren.

Vanaf 1947 werd de ruimte gebruikt als garage door de familie Mahy. De nog bestaande voorgevel aan de Lammerstraat dateert van 1958, met op het gelijkvloers de toenmalige ingang tot de autoshowroom en daarboven een woongelegenheid.

In 1978 werd de garage gesloten, en gebruikte de familie Mahy het circus nog tot kort voor 2000 als parkeergarage voor haar ruime collectie oldtimers, waar ze in België bekend voor was. Een deel van de collectie werd later overgebracht naar Autoworld in Brussel, een ander deel naar het museum Mahymobiles in Leuze-en-Hainaut .

In Vlaanderen werd de zaal bekend tijdens het programma Man Bijt Hond. Binnen het circus deed Woestijnvis opnamen waarbij een enorme stoelendans werd georganiseerd. In 2009 werd de locatie gebruikt voor de fototentoonstelling van Stephan Vanfleteren.

Het circus heeft een nieuwe bestemming gekregen binnen het gebied van De Waalse Krook, waar nu reeds de nieuwe bibliotheek de Krook werd gerealiseerd. Rond het middenplein komt een hub voor technologiebedrijven, start-ups en dergelijke. Eronder een rockzaal voor 500 muziekliefhebbers. De vroegere scène wordt omgevormd tot auditorium en in de voormalige paardenstallen zal er vergaderd kunnen worden. De terrasbar biedt een mooi uitzicht op de Gentse skyline. Ook evenementen, café, restaurant en foyer zijn voorzien. Een groep van 15 Gentse ondernemers uit de technologiesector  hebben zich verenigd om via een erfpacht van 75 jaar (verlengbaar tot 99 jaar) de uitbating van het Wintercircus te verzekeren.

Bij de renovatie werd het historisch karakter in belangrijke mate behouden. Zo werden in de oude paardenstallen de gietijzeren kolommen bewaard, en ook de oude, stenen drinkbakken. De oude olifantenhelling werd eveneens behouden. Daarnaast werden de hellingen bewaard die Mahy toevoegde in het gebouw om met wagens vanaf de middenpiste tot op de 4e verdieping te kunnen rijden. Ook zal er bij inrichting van het toekomstige café gebruik gemaakt worden van de historische rijplaten die in de smeerputten van de garage aanwezig waren.

Een huzarenstuk was ook de opfrissing en versteviging van de bestaande koepel.

BRON WIKIPEDIA

Tijdens de Gentse Feesten dit jaar ontdekte ik dat het Wintercircus werd opengesteld voor het publiek, en zo gingen we de 21e juli op ontdekkingstocht. Er is een ingang naar het Wintercircus naast Bibliotheek De Krook, een ingang aan de Lammerstraat maar pas toen we die allebei hadden geprobeerd werd het duidelijk dat enkel de ingang aan de Sint-Pietersnieuwstraat in gebruik was. Meteen bij binnenkomst overviel mij een WAAW gevoel, en dat is me het hele bezoek bij gebleven. Ook al bleef het bezoek beperkt tot het gelijkvloers, en kon ik slechts watertandend naar de verdiepingen staren, het bleef AMAAI DAS KNAP!!!

En veel uitleg kan ik daar niet bij geven, dat moeten jullie zelf aan den lijve ondervinden:

De gratis expo is toegankelijk vanuit de Sint-Pietersnieuwstraat en is te bezoeken op vrijdag, zaterdag en zondag telkens van 10 tot 17 uur. Je kan tijdens de openingsuren van de expo ook het gebouw bezoeken met gids. Alle informatie over de rondleidingen vind je terug op sogent.be/expowintercircus.

Voor wie er niet (onmiddellijk :)) geraakt post ik hierbij nog een aantal foto’s, met veel enthousiasme maar weinig kennis gemaakt. 😉

Voor de échte fotograaf zonder twijfel een plek om duimen en vingers bij af te likken. Ik kijk ook al uit naar de dag dat het complex in zijn nieuwe hoedanigheid wordt opengesteld, met restaurantjes en winkeltjes enzoverder enzovoort. Wie hier dichtbij een plek zoekt om te logeren kan steeds nagaan of YALO geschikt is. Ik schreef er hier over.

Veel plezier en een goeie maandag,

Myriam

HET ZWANENMEER?

Foto door Javon Swaby op Pexels.com

Enkele weken geleden vroeg dochter me om mee te gaan naar een uitvoering van het Zwanenmeer, dacht ik. Achteraf bleek het niet om Het Zwanenmeer maar om Sleeping Beauty te gaan.

Verwarring alom. Maar ballet is ballet.

Ik hou van ballet dus lang hoefde ik daar niet over na te denken.  Donderdagavond parkeerde ik de wagen in de parking op het Sint Pietersplein in Gent, niet Rome,  en stapte ik naar het station Gent Sint Pieters om mijn meiske te ontmoeten.  Het zou allemaal nogal nipt worden maar het zou lukken.  Patatje kwam van haar werk en had nog niets gegeten dus snel de tram richting Capitole om daar nog een hapje te zoeken. 

De Capitole was donker toen de tram aankwam maar dat weten we aan het feit dat de voorstelling pas een uur later zou starten. Want na een check op het ticket bleek het toch echt wel om een voorstelling te gaan in de Capitole op die bepaalde datum en op dat bepaalde uur.

Een snelle stop bij FITCHEN leverde twee wraps HEALTHY WAVE op: wraps gevuld met gemarineerde kip, quinoa, mango, avocado, ijsbergsla, kerstomaten, edamame bonen en wat saus. Niet slecht maar veel te gezond om ook echt smakelijk te zijn naar mijn, volledig fout aangeleerde, bourgondische mening. Snel, gezond en genoeg waren de sleutelwoorden.

Daarna richting Capitole die ofwel in het midden van een zware elektriciteitspanne zat of…. niet open was. Er stond nog een koppel met kind een beetje wanhopig naar de deuren te staren. Voor de rest: NIEMAND. Een wit blad op de deur:

Shitterdeshitterdeshit…. U werd hiervan op de hoogte gebracht via mail. Waarschijnlijk wel dus, maar Patatje heeft een niet zo goede relatie met haar mailbox. Ze herinnerde zich niet een mail van deze strekking te hebben gezien. Achteraf bleek die na enig opzoekingswerk toch te zijn gearriveerd. De datum van aankomst van de mail ben ik niet te weten gekomen.

BAAAALEN!!!! De reden van annulatie: het balletgezelschap komt uit Odessa 😦 Oorlogsgebied. Ik hoop dat ze allen in goede gezondheid zijn.

Het geld kan gerecupereerd worden maar ons uitje was vervlogen.

We waagden nog een avondlijke wandeling tot aan de Kinepolis in de hoop dat er nog een goeie film zou spelen om half negen maar we waren te laat… Wachten tot de voorstelling van half elf was geen optie wegens werk voor het kindje de volgende dag. Naar het Sint-Pietersplein dan maar, en naar huis.

Dit was by far de kortste voorstelling ever.

Fijne zondag!!!

Myriam

TREASURES in GENT

Gent, ik schreef er al vaak over, en ik zal er zonder twijfel nog vaak over berichten. Het is en blijft mijn stad, en ik noem mezelf een trotse Gentenaar. Een prachtige leefbare stad, waar ik nog steeds parels in ontdek.

Zo duurde het tot enkele weken geleden, toen mijn neef uit NIJMEGEN op bezoek was, vooraleer ik de site van de SINT-BAAFSABDIJ (her)ontdekte. Een unieke plek, waar ik ooit als klein kind op bezoek was met de klas. Later echter ging de site dicht, en pas sinds een aantal jaren is ze weer opengesteld voor het publiek.

Voor ik jullie met een aantal amateuristische foto’s de Sint-Baafsabdij binnen sleur, een beetje geschiedenis. Hiervoor ging ik te rade bij WIKIPEDIA. Bedankt daarvoor 🙂

De abdij werd in de 7e eeuw gesticht door Amandus van Gent, een zendeling uit Aquitanië. Ze is vlak bij de samenvloeiing van de Leie en de Schelde gelegen en werd daarom ook oorspronkelijk Ganda genoemd.

Enkele jaren na de stichting trad Allowin van Haspengouw in het Gandaklooster in en nam er de naam Bavo aan. In de 9e eeuw werd het klooster, dat later uitgroeide tot abdij, naar hem genoemd. Op 10 mei 1067 werd de Sint-Baafskerk ingewijd, in aanwezigheid van koning Filips van Frankrijk en graaf Boudewijn V van Vlaanderen.

In 1540 gaf keizer Karel V bevel grote delen van de abdij, onder andere de indrukwekkende romaanse abdijkerk, het Sint-Baafsdorp en de parochiekerk te slopen. De sloop was een van de voorwaarden, opgenomen in de Concessio Carolina waardoor de Gentenaars ook hun bijnaam stroppendragers kregen. In de plaats kwam een dwangburcht, het Spanjaardenkasteel.

Van de Romaanse kerk is enkel de oudste muur van Gent overeind gebleven, daarin werden zelfs oude fragmenten van Romeinse dakpannen en bakstenen verwerkt.

Er werden wel haagbeuken geplant op de plaats waar vroeger de pilaren van de kerk stonden, zo krijg je een beeld van de omvang van het vroegere gebouw.

Via een doorgang in de oudste muur wandel je de ruïnes van de Sint-Baafsabdij binnen. Een oase binnen de stad.

Het leuke is dat je op de site overal pancartes met een QR code vindt. Als je die code inscant kom je heel veel te weten over de geschiedenis van deze wondermooie plek.

Vaak zijn er ook vrijwilligers aanwezig die veel afweten over de abdij en er graag een woordje uitleg bij geven.

Verder zal ik de foto’s laten spreken.

SINT-BAAFSABDIJ.

Bezoek elke vrijdag, zaterdag en zondag van 14u – 18u van 1/4 tot 1/11. Gratis entree.

Adres: COYENDANSPARK 9000 Gent.

In de buurt het COYENDANSPARK, ZWEMBAD VAN EYCK, PORTUS GANDA.

Een hele fijne zondag nog lieve mensen.

Myriam

Een weekendje Vertus.

Als je blog de naam LOLALOVESCHAMPAGNE.com draagt dan kan het niet anders of je schrijft nu en dan een stukje over dat godendrankje. Ook al drink ik er weinig omwille van de kostprijs en om gezondheidsredenen (kan weinig alcohol verteren), ik vind het nog altijd super lekker.

Ook fervente anti alcoholgebruikers kunnen mooie momenten beleven in de Champagnestreek. Qua natuur en cultuur komt een mens daar ruimschoots aan zijn trekken!

Wij trokken half augustus naar het land van het bubbelende en bruisende drankje dat champagne heet.

Onze eerste stop was Reims waar we even halt hielden om de innerlijke mens te versterken en om de unieke kathedraal te bezoeken. Hier kan een mens makkelijk een weekend doorbrengen!!!

Ik reserveerde echter een B&B in Vertus, het dorp waar mijn meest geliefde champagnehuis ligt. Veuve Fournu that is. Ik schreef er over in mijn vroegere blog (bubbliciouslyme.com) die ik om allerlei redenen jaren geleden definitief gewist heb Snik 😦

Jammer genoeg checkte ik niet vooraf of de veuve ons wel zou kunnen /willen ontvangen, en dat kon ze niet. Vakantie, ja ook een wijnboer heeft daar absoluut recht op. Niet getreurd natuurlijk. B&B ATELIER DE DEGUSTATION waar we logeerden was gehuisvest op het domein van een andere wijnboer MICHEL MAILLARD. En wat een schot in de roos was deze boeking!!

We reisden samen met een ander koppel, en hadden de volledige B&B voor onszelf. Luxe voor een aangenaam prijsje. Beter dan dit wordt het niet. De B&B is gelegen boven de degustatieruimte, waaraan een prachtige rustgevende tuin grenst waar het aangenaam verpozen is, al dan niet met een glaasje van de uitstekende MICHEL MAILLARD champagne. Via een imposante trap kom je op de etage waar de kamers, zeg gerust suites, gelegen zijn. Luxueus, ruim, licht, met een tot in de kleinste details uitgeruste badkamer, apart toilet, en heerlijke boxsprings.

We kwamen aan rond vier uur en er was een eerste degustatie geboekt voor vijf uur. Tot onze verbazing bleek de vrouw des huizes een Belgische te zijn, en konden we in onze eigen taal kennismaken met de geheimen van de champagne in het algemeen en deze van het huis Maillard in het bijzonder. Er werd ons ook een inkijkje gegund in de moeilijkheden van het leven van een wijnboer in deze hachelijke tijden, wat toch wel een interessante insteek was. We leerden vier soorten champagne kennen, welke het precies waren heb ik niet genoteerd, maar dat ze erg lekker waren kan ik wel verklappen. En inbegrepen bij het logies!!

Om 19 u had ik geboekt bij een restaurant in de buurt: HOSTELLERIE DU MONT AIME. Ook dat bleek een schot in de roos te zijn. Het restaurant is verbonden aan het gelijknamige hotel, en was prijs kwaliteit helemaal top. Vriendelijke en correcte bediening, maar niet over de top, dus wel met wat gevoel voor humor, wat wij altijd aangenaam vinden. Keuze uit diverse menu’s zodat er voor elke portemonnee en elke smaak wel iets te vinden is, en een mooie wijnkaart met ook behoorlijk wat betaalbare champagne, zoals we dat gewoon zijn in deze streek.

De volgende ochtend lonkte het ontbijt. Eerlijk? Nog nooit heb ik een ontbijttafel gezien die zo uitgebreid was als hier. Een enorme mand vol broodjes en koffiekoeken, verschillende soorten brood, taart, charcuterie en kaas, vers fruit en yoghurt, een overdaad want met vier konden we dat onmogelijk allemaal soldaat maken.

Na deze copieuze maaltijd vertrokken we richting Epernay waar ons een rondleiding met degustatie wachtte bij champagne MERCIER. Ik heb deze tour al enkele keren gedaan, maar het blijft indrukwekkend. Het enorme vat in de inkomhall, goed voor 200000 flessen, de in het kalksteen uitgehouwen kelders en gangen waar je aan boord van een elektrisch treintje kan doorrijden, het is een plezier. Gevolgd door alweer enkele kleine glaasjes van dit unieke drankje.

Foto afkomstig van Tripadvisor

Aansluitend gingen we naar de popup bar van champagnehuis MAILLARD, waar we op het terras een flesje kraakten op de huwelijksverjaardag van onze gezellen.

We liepen de avenue de Champagne af, wat iedere keer opnieuw een feest is om te doen. De tuin van champagne PERRIER JOUET zag er wel erg uitnodigend uit, zodat we daar neerstreken voor een aperootje in de schaduw.

En tot slot gingen we dineren in restaurant CAVE A CHAMPAGNE. Al vele jaren een absolute hit in Epernay, klein, maar met een goede keuken en wijnkaart. Zeker reserveren als je hier eens wilt uit eten gaan. Want het is het waard.

La cave à Champagne Epernay

De volgende dag laat ik jullie later zien. Sorry voor de weinige foto’s. Ik was nog niet aan bloggen toe in augustus 😉

Fijne vrijdag en prettig weekend

Myriam

BRUGGE revisited.

Vorig weekend zouden we deel twee en deel drie van de GR 129 wandelen. Je weet wel, dat pad dat door Arnout Hauben en kornuiten werd bewandeld en uitvoerig werd becommentarieerd in het EEN programma DWARS DOOR BELGIË, en waar ook een boek bij hoort.

Dwars door België | Arnout Hauben | Fitness & Conditie | 9789463832618 |  Standaard Boekhandel

De eerste promenade deden we een hele tijd geleden, een schitterende wandeling van Brugge naar Beernem station. Jammer genoeg zijn daar geen foto’s en dus ook geen bewijzen van 😉

Tijdens de lange en bijzonder zonnige zomer hadden we natuurlijk tijd genoeg om het vervolg te doen, alleen weigeren mijn benen grote inspanningen wanneer de temperatuur boven de 25 graden stijgt. Tijdens de zomer lukte het ons dus niet om van Beernem naar Doomkerke en van Doomkerke naar Aarsele te stappen wegens te warm. De plannen werden opgeborgen maar niet vergeten.

Vorige week zouden we dan een tweede keer proberen. Vele weken vooraf reserveerden we een plaatsje in één van de twee bed and breakfasts die Doomkerke rijk is, met name bij Castel ’t Haantje. Waren we al eens eerder geweest toen we met de fiets de streek doorkruisten trouwens. Prima adresje, zeker te overwegen als je in de buurt gaat wandelen of fietsen. Het enige minpuntje was dat de reservatie niet kon geannuleerd worden. De week voor vertrek was ik méér dan een beetje verkouden, dus niet in prima vorm, én bovendien bleek het dat weekend vooral te zullen regenen. De plannen werden weer omgegooid, en in plaats van te wandelen besloten we om Brugge te bezoeken. Dat was alweer een tijd geleden. ’s Avonds konden we dan lekker eten, en overnachten in de gereserveerde Bed and Breakfast.

Zo gezegd, zo gedaan.

Lange tijd was ik een grotere fan van Brugge dan van Gent. De pittoreske straatjes en pleintjes, de prachtig bewaarde gevels en gebouwen, ik kon er niet genoeg van krijgen. Ondertussen is mijn liefde voor Gent vele malen groter geworden, maar voor Brugge heb ik toch nog een boontje.

Ik ken de stad behoorlijk goed. Ik woonde héél lang geleden, in het begin van mijn carrière, enige jaren in Sint-Kruis Brugge, en daarna enkele jaren in Oostkamp. Beiden liggen op een boogscheut van Brugge die Scone, dus ik flaneerde daar geregeld. De toeristische hotspots hebben geen geheimen voor mij mag ik zeggen.

Deze keer wilden we iets zien dat we nog niet eerder zagen. Dus ik ging op zoek en stippelde een parcours uit dat ik graag met jullie deel. Wie weet willen jullie ook eens een kant van Brugge zien die niet zo populair is bij de vele toeristen?

Parkeren deden we zoals steeds aan het station van Brugge, waar altijd meer dan genoeg plaats te vinden is, zeker op het dak. Ook hier zijn de prijzen behoorlijk gestegen sedert de laatste keer dat ik er was: 5.5€ voor een halve dag, niet min. Wel kan je gratis gebruik maken van het openbaar vervoer met je parkeerticket.

Normaal wandelen we altijd van het station rechtdoor richting Minnewater, deze keer leidde de tour ons echter naar links door een mooi stukje omwalling waar ik nog niet eerder was….

Langs dit pad kwamen we aan de Smedenpoort. Helemaal gerestaureerd, en een indrukwekkend bouwsel dat ik nog nooit van dicht bij ontdekte….Shame on me.

Van de Smedenpoort stapten we terug richting ’t Zand door de Smedenstraat. Ongeveer halverwege sloegen we linksaf het Kreupelenstraatje in, waar zich een mooie site bevindt: de blindekenskapel en Godshuizen.

Terug naar de Smedenstraat en langs ’t Zand naar de Zuidzandstraat, de Steenstraat en over het Simon Stevinplein, verder door de Oude Burg naar de Kartuizerinnenstraat waar we een bezoek brachten aan de brouwerij BOURGOGNE De FLANDRES.

Een leuk en leerrijk idee voor een uitstapje deze brouwerij. Vooral omdat je als afsluiter van de tour een lekker biertje kan drinken in de bar. Bij goed weer op het terras, maar dat was in ons geval niet aan de orde. 😦

Verder ging onze tocht door kleine en weinig bevolkte straatjes richting domein Adornes en de Jeruzalemkapel. Absoluut een must do al was het jammer dat de tombe van de weledele Adornes niet aanwezig was wegens renovatie, en al stond de kapel in de steigers.

Normaal zou de tour ons nog wat verder geleid hebben maar we begonnen allebei de nood te voelen aan een rustpauze en een opfrisbeurt in onze B&B vooraleer we zouden dineren.

Dat deden we in d’Afspanning in Beernem. Laat je niet misleiden door de naam die doet denken aan een wat oudere afgeleefde maar gezellige kroeg. Hier wordt gegeten op niveau, in een verfijnd kader. Het was genieten.

De volgende ochtend konden we na een heerlijk ontbijt weer richting Gent. Home 🙂

Mooie zaterdag verder!!

Myriam

TOTALLY DIFFERENT

We deden vrijdag extreem wild 🙂

In plaats van een promenade tussen onze geliefde bomen kozen we resoluut voor een wandeling met zicht op de koeltorens van Doel. Gek geworden? Toch niet!!

We volgden het advies van ROUTEN dat al geruime tijd uitnodigt om het nieuwe wandelnetwerk in het WAASLAND, meer bepaald het grenspark GROOT SAEFTINGHE te ontdekken. Gewaagd, want wat kan er nu helemaal aan natuur te beleven vallen in de buurt van dat gedrocht van een kerncentrale.

Onze mond viel open en kon niet meer dicht. Wat een natuurpracht! Natuurlijk heb je steeds van één of andere kant zicht op de ANTWERPSE HAVEN, en de kerncentrale van DOEL. Indrukwekkend, maar dan op een gruwelijk lelijke manier. De natuur maakt echter véél goed.

Op de grens tussen Waasland en Zeeland groeit het Grenspark Groot Saeftinghe, met zijn 4.700 kilometer een van Europa’s grootste getijdengebieden. Eb- en vloednatuur en het aangrenzende polder- en havenlandschap zorgen voor een bijzondere mix: terwijl steltlopers scharrelen aan je ene zijde, rijst aan je andere zijde de industrie van de Antwerpse Haven en glijden kolossale containerschepen voorbij. Tussen deze contrasten stuurt het gelijknamige wandelnetwerk je op pad langs 120 kilometer mooie en veilige wegen. Van aan De Klinge en de kreken van Kieldrecht over de Prosper- en Hedwigepolder tot helemaal in Doel en Verrebroek: knooppunten leiden je langs de grens en lokken je eroverheen, door een ongekend stuk natuurschoon waar de stilte je nog echt omarmt.

http://www.routen.be

We deden niet zó gek dat we de grens overgingen, zo zijn we niet. Maar ook binnen de Belgische grenzen is dit een wondermooi natuurgebied. Veel water, ah ja, want een getijdengebied. Overal vogels. En wat me echt bijbleef was de stilte. Heel vreemd, er waren enkel natuurgeluiden te horen, niets lawaai van de haven of de kerncentrale, enkel rustig gefluit en vrolijk gekwaak.

We deden een lus van 11.5 km die vertrok aan de informatiekeet Hedwige-Prosperproject. Daar was nog een parkeerplaatsje over. Zo niet dan kan je ook makkelijk parkeren aan de kerk van Prosper.

De Schelde is nooit ver weg. Er is onderweg een Radartoren die je kan beklimmen en vanwaar je een prachtig uitzicht zou hebben over de haven van Antwerpen. Op vele plaatsen zie je totaal vervallen boerderijen. Dat heeft op zich ook een zekere charme, al betwijfel ik of de onteigende boeren daar ook zo over dachten?

Toch heel fijn dat men de natuur niet uit het oog heeft verloren bij de uitbreiding van de haven en de ontpoldering. Als het dan toch moest gebeuren is het goed dat er een natuurpark is bijgekomen.

GENIETEN in hoofdletters is dit.

Kijk mee met mij…

SEE YOU

LOLA

%d bloggers liken dit: