A WALK DOWN MEMORY LANE

Voor de derde keer sedert het begin van de pandemie werd er in mijn neus gekoterd met een staafje, zo diep dat mijn hersenvliezen zich angstig terugtrokken ūüėČ Het onaangename gevoel is vele mensen ondertussen bekend, maar alles voor het grotere goed, nietwaar?

Donderdagnamiddag ontwikkelde ik een aantal van de symptomen die ik dagelijks honderden keren bevraag bij onze pati√ęnten (telefonisch als het goed gaat) : hoofdpijn, keelpijn, grieperig gevoel, druk op de borst. Ik probeerde mezelf voor te houden dat het niets is, en dat zal ook zo zijn. Maar ik kan met dergelijke symptomen niet naar het werk gaan om daar anderen aan te steken. Dus bellen naar de huisarts, test laten doen, en nu braaf thuis tot de uitslag bekend is. Met lede ogen zie ik aan hoe het buiten is: droog met een touch of sunshine. We hadden aan de wandel kunnen zijn, maar nu zitten we thuis.

Vind ik niet zo erg hoor, ik voel me vandaag al een stuk beter en ben bijna zeker dat het virus mij niet te pakken heeft.

Waar heb ik me zoal mee beziggehouden op deze binnendag?

Eerst en vooral heb ik een taart gebakken. Jawel, o volkeren aller landen verbaast u, ik ben niet meer te stoppen wat het taartbakken betreft. Het grappige is dat ik helemaal niet zo’n taarteter ben, √©n dat ik onlangs weer gestart ben met Yazio, in de hoop wat extra kilootjes kwijt te geraken. Met die taart er bij gaat dat niet lukken, natuurlijk. Mocht mijn test negatief zijn dan zet ik een berichtje in de familie app dat wie zin heeft een stukje kan komen afhalen.

De taart is een biscuit. De allereerste biscuit die ik ooit bakte. Natuurlijk heb ik iets fout gedaan waardoor de biscuit wat plattekes uitgevallen is, maar alle eerste keren zijn moeilijk niet? De bloem met maizena moest geleidelijk aan gezeefd worden bij het opgeklopte eisuikermengsel. Maar natuurlijk zeefde ik er alles in één keer bij en ik denk dat het daar is misgelopen. Plat maar luchtig en lekker, raar maar waar. Eens gebakken doormidden snijden, doordrenken met koffiesuikerwater, slagroom tussen de beide helften, crème au beurre er bovenop én op de randen, en afwerken met chocoladeschilfers.

Het resultaat ziet er niet uit zoals bij de patissier, maar het is wel lekker. Machtig lekker ūüôā

Als ik meer biscuits wil bakken in de toekomst zal ik eens een paletmes aanschaffen om de crème professioneler aan te brengen. Wie graag zelf aan de slag wil kan het recept terugvinden op LIBELLE LEKKER. Succes en smakelijk!!

Verder heb ik me ook geamuseerd met het bekijken van foto’s, het archiveren van sommige ervan, het verwijderen van weer andere, en het verlangend bekijken van onze uitstappen en reizen uit het verleden.

Een greep uit die laatste categorie:

Ik word er een beetje melancholisch van, maar tegelijkertijd ben ik ook dankbaar dat ik dit allemaal heb mogen zien en beleven. Ik leef in de hoop dat dat terugkomt. Cheers to that.

Ciao tutti

LOLA

45 Comments on “A WALK DOWN MEMORY LANE”

  1. Zo herkenbaar! Ik ben ook geen taarteter (geen zoet in het algemeen) maar ik maak wel graag desserts. Aan een biscuit heb ik me nog nooit gewaagd. Morgen is het appelbakdag en dan maak ik een appel-frangipane cake.
    En verder hou ik me ook bezig met foto’s kijken en sorteren van reizen van de afgelopen jaren. En ondertussen hopen dat het heel snel terug mag!

    Geliked door 1 persoon

  2. Hopelijk valt het resultaat voor jou gunstig uit. De taart ziet er overheerlijk uit, je mag zeker een stukje opsturen. Gelukkig hebben we foto’s van mooie herinneringen en reizen. Ze helpen ons door deze lastige tijden heen.

    Geliked door 1 persoon

  3. Dat neuspeuteren heb ik nog niet meegemaakt. Ik zag vandaag wel een groot billboard (!) in Rotterdam waarbij iemand meldde dat het wattenstaafje z√≥ diep zijn neus in was gegaan dat zijn hersenen meteen op de fabrieksstand gereset waren (….).

    Geliked door 1 persoon

  4. Positief blijven; het wordt negatief. ūüėČ
    Met biscuit en taarten – en snapshots ervan – kan je me niet verleiden. Ik geniet stukken meer van je Frankrijkfoto’s.

    Like

  5. Ik lees al dat de test negatief is, fijn!!!!! Dus kun je er weer op uit eventueel. De taart ziet er goed uit hoor, je krijgt het bijna nooit zoals op de foto van een boek of een blad. Als dat toch eens waar was, hahahaha Zoet, ja af en toe, eens per maand, zoals nu, ineens, moet ik wat zoets hebben kan ook gebak of taart zijn dus, hahaha ūüėČ

    Prachtige foto’s en ja gelukkig heb je dat al mee mogen maken en zien! Op naar de volgende ronde van reizen, als dat weer kan.

    X

    Geliked door 1 persoon

  6. Als je biscuit niet zo luchtig is, kan ik eventueel deze tips nog geven (als je deze al geprobeerd hebt, dan weet ik het ook niet, ik ben geen biscuitmaker maar hou wel van andere taartjes)

    Oven voorverwarmen op je maximale vermogen & als je de taart er in zet verlagen naar de aangewezen warmte.
    Als je biscuit klaar is, ben je best dat je hem niet meteen uit de oven haalt. Ovendeur openzetten en zo even laten afkoelen. Dan is het temperatuurverschil minder dramatisch en zou hij minder moeten inzakken. Zalige foto’s van je reizen!

    Geliked door 1 persoon

  7. Ik tracht al die baccillen ver van me te houden. Lukt aardig tot nu toe. Ook al omdat we op afstand blijven van veel anderen lukt het aardig, bronnen van verkoudheidsbesmettingen toch vooral kinderen en mensen die ondanks alles veel sociale contacten aan/onderhouden. Tests lijken mij ook niks. Snap niet dat ze daar geen andere methode voor hebben….Trouwens dat geldt ook voor dat vaccin, waarom niet gewoon in druppelvorm en evt in een klontje suiker…?? ūüôā

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: